توحید عملی | قسمت 7

این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباس‌منش به اصلاح یکی از معمول‌ترین کج‌فهمی‌ها در مسیر اجرای توحید در عمل می‌پردازند. موضوعی که اگر به‌درستی درک نشود، نه‌تنها منجر به رشد شخصیت نمی‌شود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوت‌های حاشیه‌ای می‌کند و از اصل، که توحید است، دور می‌شود.

آگاهی‌های این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما می‌شناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار می‌گیرد.

درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهره‌گیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را می‌شنوند که با باورهای‌شان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان می‌شود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفته‌ایم، در تضاد باشند.

درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشه‌ای و سطحی است. توحید به‌معنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده می‌شود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.

نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر می‌کنند سپاسگزاری از لطف‌های دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد به‌محض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور می‌کنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شده‌اند.

استاد عباس‌منش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و می‌آموزد که انسان‌ها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمت‌هایش را وارد زندگی ما می‌کند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت می‌کنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطه‌ای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسان‌ها به‌عنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.

سپاسگزاری از دیگران، نه‌تنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همه‌جاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیک‌ترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بنده‌ای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.

مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح می‌شود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمی‌شود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازه‌گیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید به‌معنای واقعی کلمه قرار می‌گیری، از قضاوت دیگران دست برمی‌داری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز می‌کنی و نتیجه‌ی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.

توحید واقعی انسان را مهربان‌تر، متواضع‌تر و سپاسگزارتر می‌کند، نه قضاوت‌گر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد می‌داند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچ‌کس کامل نیست؛ بنابراین، به‌جای مچ‌گیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار می‌کند، روی بهبود باورهای توحیدی‌اش کار می‌کند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبه‌هاست که به‌صورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان می‌دهد.

برای کسانی که به‌دنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده هم‌زمان از آموزه‌های این فایل و تمرین‌های دوره احساس لیاقت می‌تواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیبایی‌ها و انسان‌هاست، نه مسیر تعصب و خشک‌مغزی.

درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل می‌توان گرفت، این است که به‌جای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بی‌عمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرف‌های قشنگ پاداش نمی‌دهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش می‌دهد. این یک قانون ابدی است که نعمت‌های زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمی‌توانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.


تمرین این قسمت:

اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کج‌فهمی‌ها را در ذهن خود جست‌وجو و اصلاح کنید. به‌عنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:

۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفی‌ای روی روابط شما گذاشته است؟

۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگی‌شان بی‌تفاوت باشند، چقدر این نگاه را می‌پسندید؟

این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نه‌تنها به شما کمک می‌کند تا این آگاهی‌ها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

763 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «رضا» در این صفحه: 1
  1. -
    رضا گفته:
    مدت عضویت: 2063 روز

    سلام دوست عزیزم، هادی جان که از جانب خداوند، همانند اسم زیبایت، هادی و هدایتگر امروز من شدی.

    قبل از هر چیز، دوست دارم از شما به خاطر آگاهی های جاری شده در کامنت فوق العاده ات، خالصانه تر، صمیمانه تر و واقعی تر از گذشته، سپاسگزاری و تشکر کنم. بی نهایت متشکرم هادی جان

    امروز قبل از ورود به بخش «نشانه امروز من» از خدا خواستم تا گام بعدیم را نشانم دهد تا مسیرم را با روشنایی بیشتری، متوجه شوم و طی مسیر کنم. این شد که به این صفحه، هدایت شدم.

    نکته جالب اینکه من هم تازه می خواستم دوره عزت نفس را که خریده ام شروع کنم اما بر اساس هدایتی که از کامنت شما دریافت کردم متوجه شدم فعلا باید مراحل زیر را طی کنم:

    ۱) توقف دوره عزت نفس

    ۲) گوش دادن به فایل «رابطه ما با انرژی ای که خدا نامیده ایم»

    ۳) مطالعه کتاب «چگونه فکر خدا را بخوانیم»

    ۴) گوش دادن به فایل «توحید عملی-قسمت ۷»

    و بعد شاید، آغاز دوره عزت نفس …

    در هر صورت، همه این آگاهی ها حاصل زحمات استاد عزیز و گرانقدر است که با ما به اشتراک گذاشتند. از لطف شما هم بی نهایت متشکرم استاد عزیز

    موضوع دومی که می خوام راجع بهش صحبت کنم این مطلب شماست که فرمودید: «در این سیستم تمامی اجزا اعضا ارزشمند هستند. یعنی هر الکترون هر مولکول هر درخت هر انسان هر حیوان هر اقیانوس هر سیاره در منظومه هر کهکشان و همه چیز و همه چیز در این سیستم یک نقش منحصر به فرد دارد.»

    در ایام ماه رمضان، برنامه ای از شبکه ۴ تحت عنوان «زندگی پس از زندگی» در حال پخش است که به بررسی پژوهشی تجربیات نزدیک به مرگ می پردازد. جالب اینجاست که این افراد که حجاب های مادی برای لحظاتی هم که شده، از پیش نگاهشان برداشته شده، این هماهنگی، اهمیت، شعورمندی و منحصر بودن تک تک اجزای هستی را تأیید می کنند.

    آنها می گویند انگار که هیچ چیز مزاحم چیز دیگری نبود و همه چیز در کمال هماهنگی، در جای خود قرار داشت و دارای شعوری متعالی بود (حتی اشیایی که ما آنها را بی جان تلقی می کنیم). یکی از تجربه گران می گفت می توانستم از کل آن مجموعه یا منظره، یک موسیقی واحد را بشنوم و وقتی روی هر جزء از آن منظره (مثلا یک درخت یا یک سنگ) متمرکز می شدم آهنگ خاص همان جزء بلندتر می شد و در عین حال، آن آهنگ کلی را نیز با همان هماهنگی به صورت پس زمینه می شنیدم.

    واقعا که خلقت خداوند، بی نهایت اعجاب انگیز است و همه چیز و همه کس، در این سیستم قرار دارند آن هم به شکلی کاملا حساب شده و دقیق. الله اکبر!!!!

    موضوع دیگری که این افراد، تأیید می کنند این است که در آن وادی هم، همه چیز مسخر و تحت اختیار آنها بوده است. مثلا آن شخص که در حال دیدن یک منظره بوده، احساس می کرده که می توانسته خودش آن منظره را طبق سلیقه اش خلق کند یا مثلا اگر شخص، اراده می کرده پشت یک دیوار را ببیند بدون اینکه جابجا شود، دیوار کنار می رفته تا خواسته اش اجابت شود.

    وقتی انسان به چنین درکی از لطف خداوند می رسد که تاج خلقت را بر سر انسان گذاشته و همه چیز رو مسخر ما کرده و اینکه به انتخاب ما، احترام گذاشته و اختیار به ما داده، متوجه می شود که واقعا خداوند عاشق ماست و به هیچ وجه، نمی توان حق شکر این همه نعمت رو ادا کرد.

    صحبت، زیاد است و مجال کم؛ ولی دلم می خواست از هر موضوع، کمی سر صحبت رو باز کنم تا سایر دوستان هم کلاسی هم تجربیات و ادراکات خودشون رو با من به اشتراک بگذارند و این مسائل از زوایای مختلفی بررسی بشه تا باورهای ما راجع به قانون جذب و قدرت های الهی وجودمون بیشتر و بیشتر تقویت بشه.

    در پایان، باز هم اول از خداوند تشکر می کنم به خاطر این همه هدایت، حمایت و حفاظت بی نظیرش

    بعد هم از استاد عزیز و شما دوستان عزیزم بسیار سپاسگزارم

    در پناه حق باشید

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 10 رای:
    گزارش نقض قوانین سایت