توحید عملی | قسمت 7

این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباس‌منش به اصلاح یکی از معمول‌ترین کج‌فهمی‌ها در مسیر اجرای توحید در عمل می‌پردازند. موضوعی که اگر به‌درستی درک نشود، نه‌تنها منجر به رشد شخصیت نمی‌شود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوت‌های حاشیه‌ای می‌کند و از اصل، که توحید است، دور می‌شود.

آگاهی‌های این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما می‌شناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار می‌گیرد.

درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهره‌گیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را می‌شنوند که با باورهای‌شان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان می‌شود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفته‌ایم، در تضاد باشند.

درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشه‌ای و سطحی است. توحید به‌معنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده می‌شود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.

نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر می‌کنند سپاسگزاری از لطف‌های دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد به‌محض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور می‌کنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شده‌اند.

استاد عباس‌منش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و می‌آموزد که انسان‌ها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمت‌هایش را وارد زندگی ما می‌کند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت می‌کنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطه‌ای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسان‌ها به‌عنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.

سپاسگزاری از دیگران، نه‌تنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همه‌جاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیک‌ترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بنده‌ای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.

مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح می‌شود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمی‌شود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازه‌گیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید به‌معنای واقعی کلمه قرار می‌گیری، از قضاوت دیگران دست برمی‌داری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز می‌کنی و نتیجه‌ی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.

توحید واقعی انسان را مهربان‌تر، متواضع‌تر و سپاسگزارتر می‌کند، نه قضاوت‌گر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد می‌داند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچ‌کس کامل نیست؛ بنابراین، به‌جای مچ‌گیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار می‌کند، روی بهبود باورهای توحیدی‌اش کار می‌کند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبه‌هاست که به‌صورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان می‌دهد.

برای کسانی که به‌دنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده هم‌زمان از آموزه‌های این فایل و تمرین‌های دوره احساس لیاقت می‌تواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیبایی‌ها و انسان‌هاست، نه مسیر تعصب و خشک‌مغزی.

درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل می‌توان گرفت، این است که به‌جای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بی‌عمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرف‌های قشنگ پاداش نمی‌دهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش می‌دهد. این یک قانون ابدی است که نعمت‌های زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمی‌توانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.


تمرین این قسمت:

اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کج‌فهمی‌ها را در ذهن خود جست‌وجو و اصلاح کنید. به‌عنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:

۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفی‌ای روی روابط شما گذاشته است؟

۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگی‌شان بی‌تفاوت باشند، چقدر این نگاه را می‌پسندید؟

این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود می‌پسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.

نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نه‌تنها به شما کمک می‌کند تا این آگاهی‌ها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

763 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «المیرا پناهی» در این صفحه: 1
  1. -
    المیرا پناهی گفته:
    مدت عضویت: 1876 روز

    سلام به استاد عزیزم که از ته قلبم و با تک تک سلول هام از وجود شما تو زندگیم بی نهایت از خدا سپاسگزارم. استاد عزیزم دوست دارم با تمام وجود فریاد بزنم و ازتون تشکر کنم. به خاطر تمام تحولاتم به خاطر عاشقانه دویدنم به سوی الله یکتا

    به خاطر آرامشی که ناشی از حس حضور و قدرت بی انتها یگانه قدرت هستی دارم بی نهایت بی نهایت بی نهایت ازتون ممنونم

    من یک دختر 18 ساله ام که به لطف استاد و البته الله به تازگی خدا رو پیدا کردم خدای واقعی رب العالمین رو. همون خدایی که بی نهایت دوستم داره بی نهایت بخشنده است. همون خدایی که فقط منتظره تا با ایمان و اعتماد ازش بخوام تا باران نعمت و ثروتش رو روی سرم ببارونه.گاهی با خودم فکر میکنم هجده سال شرک! خییییلیه ! و وقتی میبینم که خدا چطور ازم استقبال میکنه و نیومده چقدر هوامو داره و لحظه به لحظه خودش رو بهم اثبات میکنه احساس میکنم که چقدر راحت همه ی اون ترس هامو همه ی اون شرک هامو همه ی اون ظلم هایی که به خودم کردم رو بخشیده.مگه میشه این حد از مهربونی؟

    گاهی اوقات دلم میکشونتم که یه کاغذ و قلم بردارم و با هدست آهنگ خدا همینجاست (که توی یکی از قسمت های سفر به دور امریکا روی یکی از فایل های درون شنیدمش) رو گوش کنم و هر آنچه که دلم میخواد رو بنویسم. این لحظات بهترین تجربه ی تمام عمرم هستن. لحظاتی که از شدت عشق تنها چاره ای که بدنم برای حضم اون آرامش پیدا میکنه گریه است.

    قبلا هیچ وقت فکر نمیکردم که چنین احساس بی نظیری هم در جهان وجود داشته باشه. از شدت آرامش گریه کنی؟ واقعا احساس غیر قابل توصیفیه.دیشب بعد از پروژه ی عشق بازی با الله یه احساسی بهم گفت بیام و احساسم رو با دوستان خوبم و با استاد ارجمندم و مریم جان به اشتراک بزارم.

    نیومده شدی تموم زندگیم … نیومده کل قلبمو تسخیر کردی … چون همینجایی … همیشه … هر لحظه … هیچ وقت نمیری … عاشقتم … بی نهایت دوستت دارم … نیومده معجزه هاتو شروع کردی … چقدر عشقی تو … چقدر صمیمی … چقدر عاشق … چقدر منتظرم بودی … دوستت دارم … میشه همیشه باشی لطفا … همیشه توی قلبم باش … چون دوستت دارم … چقدر دوست داشتنی … چقدر قدرتمند

    چقدر عالیه که همیشه هستی … فرمانروای کل هستی … دوستت دارم … چون عاشقمی … چون دیوونمی … خیلی مهربونی … چطوری میشه ندیدت؟ … تو که اینقدر بزرگی تو که اینقدر واضح خودتو نشونم میدی … من اگه نداشتمت چی کار میکردم؟ … بدون تو مگه میشه؟ … تو نفسی عشقی خون تو رگ هامی … به خاطر تو زنده ام … بهترین رفیقم … فوق العاده ترین احساسی که تجربه کردم حس وجود توعه … اخه چقدر قدرتمندی … خدا جون قربونت برم نیاز دارم بهت … چون آرامشی … چون همه چیزمی چون دوستت دارم … همه زندگیم … دوستت دارم واسه همیشه … لطفا همیشه پیشم باش … البته تو که هستی … کمکم کن همیشه به یادت باشم … همیشه حضورتو احساس کنم … اخه از تو بهتر؟ … از تو وفادارتر؟ … از تو هدایتگر تر؟ … مگه داریم اخه؟ … شاید با چشم نبینمت ولی بیشتر از هر کس دیگه ای که جلو چشمام وایساده حست میکنم … هستی بیشتر از هر کس دیگه ای هستی … همیشه هستی … خدا جون با هیچ چی عوضت نمیکنم … تازه فهمیدم اونی که میخوام آرزوی واقعیم چیزی که واقعا دنبالشم تویی … خود خود تو … تو خود عشقی … خود خود دیوانگی … خود خود زندگی … خدایا دوستت دارم … بیشتر از تمام نفس هام … خدا جون کمکم کن میخوام از بهترین بنده هات باشم … کمکم کن تا آخر عمرم یکتا پرست بمونم … کمکم کن هر روز ایمانم بهت بیشتر بشه … خدا جون قربونت برم مرسی که راه درست رو نشونم دادی … خدایا همه کسمی … همه ی اون چیزی که المیرا احتیاج داره … همه ی زندگیه المیرا … واست جونم هم میدم … خدا جون عاشقتم که اینقدر سریع جوابمو میدی … قربونت برم که اینقدر مهربونی … قربونت برم که اینقدر به عهدت وفاداری … همین که من تو جامعه ای پر از شرک و به دور از ایمان راه درست و راه یکتا پرستی رو پیدا کردم یعنی تو بی نهایت قدرتمندی و تو اراده ی کلی … تو فرمانروای بزرگی … تو همه چی ای … تو همه کاره ای … تو عشق ابدی منی … من عشق ابدی تو ام … دنبال عشق مطلق بودم به تو رسیدم … تو تنها کسی هستی میتونم بهش اعتماد کنم … تو تنها کسی هستی که میتونم روش حساب کنم … تو تنها کسی هستی که تا ابد فکرت بهم آرامش میده … خدا جون اگه نبودی زندگی جهنم بود … اگه نبودی هرگز دوست نداشتم که باشم … خدا جون همه چیو با تو میخوام … فقط تویی که همه چی بهم میدی بی انتها … قربونت برم که اینقدر ماهی … قربونت برم که اینقدر عشقی … خدا جون … من دیوونتم … من عاشقتم … من فقط تو رو باور دارم … من از ته عشق از ته قلبم با تمام وجود به یگانگی قدرتت قسم میخورم … به ماه بودنت … به عشق بودنت … به همه کاره بودنت … خدا جون … من بهت ایمان دارم … فقط به تو … دیوونتم … پس هوا مو داری .. میدونم … بدجوری هوامو داری … بدجوری پشتمی چون من بدجوری پشتم بهت گرمه … دوستت دارم … دوستت دارم … دوستت دارم … تو رو با هیچی عوض نمیکنم … فکر کردی … تازه پیدات کردم … تازه شروع کاره … گردنم هم بزنن بیخیالت نمیشم … اخه مگه چی میتونه از تو قشنگ تر باشه؟ … کی میتونه از تو عشق تر باشه ؟ … اخه مگه من کیو میتونم مثل تو پیدا کنم ؟ … خدایا خدایی بگو چرا اینقدر خوبی ؟ … چرا اینقدر عشقی؟ … خدایا چی کار کردی که اینقدر خوبی؟ … دوستت دارم … خدا جون من اومدم طرف تو … باید هوامو داشته باشی … کمکم کن هیچ کس رو صاحب قدرتی جدا از تو نبینم … تازه یه هفته هم نشده پیدات کردم ببین چه کارا که برام نکردی … اخه مگه داریم این حجم از خوبی و خدایی ؟ … این حجم از درستی قانون … این حجم از عشق … این حد از راستی و درستی … این حد از مهربونی … قشنگ انگار سال ها منتظرم نشسته بودی تا از در وارد شدم تو باران عشقتو سرم باریدی … احساس میکنم از شدت عشق و خوشحالی دارم منفجر میشم … خدا جون هوامو داشته باش چون از ته قلبم بهت ایمان دارم … چون تو قدرتمندی … چون تو تنها قدرتی

    امیدوارم تونسته باشم لاقل ذره ای از اون احساس بی نظیر رو باهاتون به اشتراک گذاشته باشم.

    استاد بی نظیرم تا عمر دارم ازتون متشکرم و براتون آرزوی خوبی های بی انتها رو دارم.

    ممنونم که الهاماتی که الله بهتون میکنه رو با ما به اشتراک میزارین.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای: