توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
به نام خدای مهربان
سلام خدمت دوستان جان و استاد عزیزم و خانم شایسته نازنین
استاااااد این دیگه چی بود فوق العاده بود عاااااشقتم عاشق. دوست دارم واقعا ازت تشکر میکنم که با این فایل های اصل زندگیمو دگرگون کردی، ازت سپاسگذارم. از خانم شایسته تشکر میکنم که همیشه در همین حوالیست😊 و چقدر میخوان مطلبی رو توضیح بدن با ذوق میگن، تشکر میکنم🌷
استاد من وقتی توحید از زبان شما بر قلبم جاری شد، وقتی این خدای قدرتمند رو به من نشون دادی، قبل از اون چیزی درباره تشکر کردن نمی دونستم و اصلا بلدش نبودم. از توحید که فقط توی کتاب تعلیمات دینی گفته بودن یکی از اصول دین هست. درباره تشکر هم فقط بلد بودم بعد از غذا خوردن بدون هیچ احساسی و از سر وظیفه که دیگران تکلیف کرده بودن، بگم الهی شکر، فقط یک الهی شکر خشک و خالی. از دیگران هم اگر تشکری بود همین طور از سر وظیفه بود که اگه یه تشکر نکنیم ممکنه ناراحت بشه.
وقتی با مباحث توحیدی شما آشنا شدم و مخصوصا توی فایل «چرا آمریکا انقدر ثروتمند است» که با تمام وجود گفتید که من وقتی اومدم آمریکا و این همه نعمت هایی که مردم دارن رو دیدم و باهاشون برخورد کردم گفتم که سپاسگذاری این مردم رو به این جا رسونده. و گفتید که خودتون تمام قوانین کیهان رو حول و حوش سپاسگذاری میبینید. اونجا بود که من وضعیت خودم رو که دیدم، نه از خدا خودم رو سپاسگذار واقعی دیدم و نه خلق خدا.
اوایلش هم یک روز سپاسگذار بودم چند روز نبودم. چه از خدا و چه از مردم. تا یک زمان زیادی داشتم زور میزدم که مثل شما بشم. اما خیلی اوقات موفق نبودم. ادامه دادم تا الان میتونم بگم به یک پایداری نسبی رسیدم. فوق العاده از یک سال پیشم سپاسگزارتر شدم. دلیلشم اینه که قبل از شما اصلا بلد نبودم.
مورد دیگه ای که میخواستم بگم اینه که آدم وقتی بعد سال ها خدای حقیقی رو درک میکنه، بعد از سال ها دروغ هایی که در مورد خدا شنیده و حالا داره اون خدای قدرتمند رو درکش میکنه، اتفاقی که براش میوفته اینه که دوست داره با این خدا خلوت کنه. این اتفاق برای همه افرادی که توی سایت داستان آشنایی شون رو نوشته اند ثابته. آدم دوست داره تنها باشه. بعد از سال ها با خدای خودش صحبت کنه. این مورد در من باعث شد از همه اطرافیانم دور بشم. به نظرم این طبیعی هست و یک دوره ای طول میکشه. یه دوره ای تمام تشکری که میکردم از خدا بود. نه اینکه به دیگران بگم شما کاره ای نیستید. هرگز این اتفاق برام نیافتاد، من اون موقع ها فقط دوست داشتم با خدای خودم تنها باشم. خیلی شور و شعف آدم رو میگیره. تا یک زمانی فقط راز و نیازت برای خداست. فقط سپاسگزاریت برای خداست. تنهایت از هر جمعی لذت بخش تره.
این روند طی میشه. الان بعد از یک سال و خورده ای که با توحید آشنا شدم، همون شور و شعف رو همه جا دارم. کم کم احساس میکنم که داره جزئی از من میشه، سپاسگزاری داره جزئی از من میشه. داره به پایداری میرسه. 😍
باورهایی که خیلی بهم کمک کرد که همون طور که از خدای خودم تشکر میکردم، از همه ی مردم، همه ی پرنده ها، همه ی گل ها، از همه چی سپاسگذار بشم این ها بود:
همه کس و همه چیز همان خداست.
روح ما خودش خواسته که بیاد و این زندگی زمینی زیبا رو تجربه کنه اون هم با این باور که با هر سختی آسانی است. توی دل هر مشکل راه حلش هم هست. با این باور که این خدای مهربون و قدرتمند با منه و من جزئی از اویم. وقتی فهمیدم که اینجا فقط مثل مهمونی کوتاهی میمونه که اومدیم لذت ببریم و خودمون رو تجربه کنیم، وقتی که مسابقه دادن با دیگران رو کنار گذاشتم، تونستم ازشون به معنای واقعی تشکر کنم. با احساس ازشون سپاسگذار بشم. براشون ذوق کنم. چه از مردم چه از تمام جهان.
طول کشید تا این باورهای قشنگ توی ذهنم جا باز کنه. طول کشید تا از مدار مقایسه بیام بیرون. طول کشید تا از حسرت بشم تحسین. به اندازه ای که تغییر کردم از همه چیز و همه کس سپاسگذارتر شدم و این روند تا ابد ادامه داره.
استاد خوبم تو برام الگویی، الگویی هستی که عملگراست و دلیل این همه تغییر در زندگیم به خاطر اینه که شما هر چی میگی همون هستی. دلیل اثرگذار بودنت همین عملگرایی است. به دیگران کاری نداری، همه چی رو از خودت شروع میکنی. تحسینت میکنم. به نظرم این الگو بودن شما خیلی به من کمک کرده، خیلی وقت ها نجواهای ذهنم فقط به خاطر اینکه چیزی رو میگی که خودت هستی خاموش شده. واقعا خدارو شکر میکنم که شما رو توی زندگیم دارم. به خاطر تک تک فایل هایی که آماده کردی، وقتی که برای ما گذاشتی، ازت تشکر میکنم. خدارو شکر میکنم که توی مسیر زندگی من شما رو، خانم شایسته عزیز رو قرار داد. واقعا ازتون سپاسگذارم، لطف شما به من بی اندازه است. اینو از فایل هاتون میفهمم. لطف تون به خودم رو از نگاه و صدای عاشقتون، از صحبت های ریزبینانه و فوق العاده تون درک میکنم. احساس تون رو وقتی دارید از توحید برام میگید و ترمزهای ذهنم رو شخم میزنید میفهمم. و به خاطر تمام این لطفی که دارید اون هم به رایگان ازتون بسیاااااار بسیااااااار سپاسگذارم. عاشق جفت تون هستم. دوستون دارم.🌷