توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
به نام خداوند بخشنده مهربان
سلام خدمت استاد ارزشمندم وخانم شااااااایسته مهربان و همراهان گرامی
منم اینجا اعتراف میکنم هیچوقت توحید رو اونجوری که باید، نشنیدم لمس نکردم.
تقریبا همسن استاد هستم و بسیاری از چیزهایی که میتونست نشان و ملاک توحید باشه تو زندگی منم نبود : چیزی که نیرو بده و قوت زندگی باشه، همش ترس بود از خدایی که نکنه از دستم بخاطر کارهام ناراحت بشه (چیزهایی مثل قضا شدن نماز که اصلا نمیدونم از کجا اومده بود که فقط سرخوردگی داشت)
اینکه کلمه توحید رو نشنیدیم و فقط بهم گفته بودن موقع مرگ اصل دین رو ازت میپرسن ( آخه اونجا دیگه اصل دین و توحید کاری برام نمیکرد چرا بفکرم نرسید که بتونم اونو تو زندگیم بدست بیارم و تجربه کنم تا لحظه مرگم یادم باشه!!!!!!!
( اما شکر ، قبل رفتن دلرم حسش میکنم و با یاری خدا تجربه)
چقدر قابل تحسین اینهمه زوم کردن شما رو شناخت حضرت ابراهیم ( او موحد بود و مشرک نبود) هزاران شکر بابت اینهمه درک آگاهی شما و ابراهیمی بودنتون و شکر بی پایان برای اشتراک اینهمه آگاهیهای توحیدی شما استاد ارزشمندم ( که در عمل ، استادید و قابل تحسین )
از اینکه شرایط روحی و جسمی رو ملاک عدم موفقیت نمیدونید و تاکید دارید که شرک درونی مارو از هدف دور میکنه رو باید با زر نوشت.
( تو دنیای امروزی همه چی ملاک ، جز قدرت خدا و خواست خودت به معنای واقعی )
…… ما موحد کامل و یا مشرک کامل نداریم :
(توحیدی کامل نداریم ) باید همیشه تو مسیر رشد و خداپرستی باشیم ( همیشه میتونیم رشد کنیم و کامل تر بشیم )
مهر و وضو قبله نما و لاک و …خیلی وقت ها باعث شدن اون لذت پرستش و نیایش رو از دست بدم ( نبودشون انقد مهم بود که ….)
آخه چرا فکر نمیکردم به اصل موضوع که باید صبحگاه و شبانگاه و همیشه و همیشه پرستش رو داشته باشم نه تایم خاصی از روز و شب …
چقدر درمورد اون آقایی که تمام هدف هاشون توحید بود و آخر حرفهاشون ، اصل رو وصل میکردن به رهبر و ….
برام درس عبرت شد که بدونم :
قرآن چی میگه……..
قراره خودمو با قرآن تطبیق بدم با اصل با توحید نه چیز دیگه.
تاثیرگذاری استاد و میزان عملکرد توحیدی، واقعا اون قسمت عمق وجودم رو به شادی و زندگی بی حد وحصر در آورد و خدا خودش بهتر میدونه چجوری این تاثیرات باعث رشد من شده و زندگی زیباتر و آسون تر و باکیفیت تر.
اونهایی که بیشتر عمل میکنن کمتر نصیحت میکنن و …اونها وقتی برای نصیحت کردن ندارن بلکه با رفتارشون عمل خوب رو ترویج میدن ….
سپاسگزاری از افراد باعث بهتر شدن عملکردشون میشه، باعث شادی و رضایت درونی شون میشه باعث رشد و انگیزه و کیفیت بالای زندگی میشه ( پس یادم باشه
سپاسگزاری از افراد شرک نیست بلکه ، شکرگزاری واقعی از خدایی که همه اون شرایط خوب رو هدیه داده .
ماجرای سپاسگزاری ( که سپاسگزاری واقعی از خداوند، تو قلبمون اتفاق میفته )
ارزش قائل شدن برای افراد با توحیدی عمل کردن منافات نداره ……
مسیر درست نتایج درست و ادامه داررررررر.
کسی که درست عمل میکنه بطور پایدار نتیجه میگیره.
گذاشتن همه امکانات زندگی و کار در بندرعباس ….با همه اون تلاش ها و ارزش ها ، کسی رو میخواد که ایمان واقعی داشته باشه، به غیبی که ندیده بپذیره و بگه میخواهم ابراهیمیت باشم *
الله اکبر به اینهمه تعهد و غیرت
و”خداوند گفت چه کسی وفادارتر از خودش به وعده خویش است”
الله اکبر به شفاعت که
هیچ کس نمیتونه شفاعت کسی بکنه گه فقط در گرو اعمال خویش است.
مرحبا به اون همه توحیدی بودن در مسیر زندگی (تهران و ..)
وقتی درمورد توحید صحبت میشه یعنی :
قدرت ندادن به عوامل بیرونی در عمل
نتایج ما و پیشرفت ما باید، توحیدی بودم مارو نشون بده در هر موردی از سلامتی ، روابط ، ثروت و ….
و زمانی نتایج میاد که ساکت باشیم و بجای ایراد گرفتن از بقیه، شجاعانه، توحیدی عمل کنیم تا با قانون پایدار، نتایج پایدار تجربه بشه.
و کلام نافذ استاد توحیدی ام
توحید در دستان و ساق پای ما برای جلو رفتن
سعی میکنم در عمل جوری باشم که قدردانی از اینهمه آگاهی های ناب رو داشته باشم و با قلبم و وجودم شاکر حداوند و با توحیدی بودن در عمل، بنده شاکر خداوندم باشم.
سپاسگزار خداوندی هستم که انسانهای فوق العاده وبی نظیر و توحیدی به معنای واقعی کلمه رو در مسیر زندگیم قرار داده تا شاد و راضی زندگی کنم.
سپاس از اینهمه آگاهی ، شاد و پیروز باشید.