توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
سلام به آقاسیدعزیزمون ،آقای عباس منش .
امروزروزعیدغدیره وخاستم ویژه به استادمون تبریک بگم .
استادجونم عیدت مبارک باشه ازخدامیخام همیشه مثل الانت بدرخشی ودرهمه حال تنت سلامت ودلت شادشادباشه درکنارعزیزانت.
مثل همیشه صحبتهاخوب وعالی بود.
ازصمیم قلبم سپاسگزارخداوندهستم به خاطروجودشمااستادعزیز،چون خیلی عالی توضیح میدید.ودرموردهرمبحثی واضح صحبت می کنید.ونیازی به کندوکاو،نیست .
بحث توحیدهمیشه قشنگ ودلنشین بوده وهس .
هرچقدازخداوندوایمان به خداصحبت بشه بازکمه ،آخه خیلی جاهاادعاهم داریم که خدارامی پرستیم ولی درعمل همون شرکی که استادمیگن ،روداریم
.جای تاسفه ولی نمیدونم چراانقدباورهامون توعمل ضعیفه .چرابه وقتش درست استفاده نمی کنیم ویادمون میره که جایگاه خداچیه وکجاس ؟
خودمن تاقبل یادگیری و تغییرباورهام ،هیچ وقت فکرنمیکردم که یه جاهایی دارم به خداشرک می ورزم .الان باتوجه به آموزه های استادمی بینم خیلی جاهاشرک داشتم بدون اینکه متوجه باشم .
پس بایددقتمون رابالاببریم خیلی موضوع حساسیه واگه یاد بگیریم چقدرمیتونه کمکمون کنه .حتمن انجامش میدیم.
البته برای تغییربه این مهمی ،تلاش بیشتری بایدکرد.چون فکرمیکنم اصل واصول جهان هستیمونه .
بایدهرروزتوهررفتاروموضوع زندگیمون به خودمون یادآوری کنیم که آیاباایمان به خداداریم حرکت می کنیم یانه روکله ی خودمون .
اینطورکه استادازتجربه هاش حرف میزنه من که دلم آب میشه وبقدری هیجان می گیرم که دلم میخادتمام مسیرزندگیموباهدایت خودش پیش برم .تعریف ازخودنباشه انصافاتواین چندماه اخیرخیلی سعی کردم اینطورباشم واوضاع خیلی عالیترشده ازهرنظری که فکرشوبکنید.
به قول استادفقط بانتیجه گرفتن میتونیم ادعاکنیم که آیاتونستیم باوری راتغییربدیم یانه؟
اگرچه تاچندوقت پیش من این موضوع رازیاددرک نمیکردم .خودمم آگاهی هام زیادشده بودولی نتایج همون قبلیابود.رابطه ی خودموبااستادطوری می بینم که انگارسرکلاسم وبایدتاهفته ی بعدتکالیفمودرست انجام بدم تااستادنمره ی خوبی بهم بده .واقعنی همچین حسی دارم وبه خاطرهمین خیلی بادقت بیشترهم گوش میدم هم سعی میکنم درست انجام بدم .وجواب رو،تونتایج ومتفاوت بودن وبدست آوردن آرامش میبینم که امیدوارم هرروزباکسب آگاهی بیشتر،موفقترباشم .
این خوبه که آگاهانه به هرچیزی توجه داریم .ینی حواسمون هس اگرچه طبق عادتهای قبلی هنوزایرادهای زیادی داریم ولی بازم برای شروع ،عالیه .اینکه دوست دارم وباتمایل زیادپیگیرتغییراتم هستم خودم راضیم .
درموردپندونصیحت ،راسش صادقانه بگم خودمن گاهی برای بعضی ازافرادنزدیکم ،این رفتاروانجام میدادم.
وهمیشه حس منفی دریافت میکردم چون میفهمیدم که هیچکی ازنصیحت خوشش نمیاد.امابرای اینکه نشون بدم من آگاهیم بیشتره .اینکاروگاهی انجام میدادم گاهی مستقیم گاهی غیرمستقیم .
خیلی کمش کردم الان واقعن متوجه نمیشم اگرم یه وقت نصیحتی کنم .به عمد،دیگه اینکاروانجام نمیدم .
دقیقا به حرف استادرسیدم که فقط نتایج تومیتونه درس وپیامی برای کسی باشه .بقیش دورازجون حرف مفته.
واژه وکلمه ی زیبای (سپاسگزارم )رامنم ازاستادیادگرفتم والان خیلی خیلی استفاده میکنم ..
خیلی جاهاغرورم اجازه نمیدادازبعضی کسانی که لطفی درحقم میکنن تشکرکنم وگاهی وظیفه میدونستم .خداروشکرکه نگاهم به اطرافیان وعزیزانم ،تغییرکرده وقدردان کارهاشون هستم .
بله حتمن حتمن سپاسگزاری میکنم وانصافاهم جهان بیشتردرحقم خدمت میکنه .دستان خداوندراخیلی زیادمی بینم .حس خوب راازاطرافیان خیلی خوب می گیرم.عزت واحترام انسان هم بالامیره وچقد،توجهت به نکات مثبت افرادبیشترمیشه وکسی هم بخادبه هرطریق رفتاری یاکاری کنه که باعث رنجش بشه ،می بینی مثل قبل عصبانی نمیشی واون موضوع روفراموش می کنی .
سپاسگزاربودن ازتک تک کسانی که خدمتی به مامیکنن ،ارزش دادن به خودمون رانشون میده .چون درمقابلش خیلی چیزهای مثبتی رودریافت می کنیم .
سعی کنیم دیگران رادرک کنیم ومثل طلبکارا،باهاشون رفتارنکنیم که انگاربرده ی ماهستن .
همون طورکه خودمون ازاحترام گذاشتن دیگران لذت می بریم متقابلاخودمون هم با دیگران بااحترام برخوردکنیم که اگه کاری هم برای ماانجام میدن باعشق باشه .
ممنون وسپاسگزارهردستی ازدستان خداهستم امیدوارم منم ازدستان خوب خداباشم برای دیگران .
سیدحسین جان بازم عیدت مبارک .ممنون که روزعیدآگاهی جدیدی ازت دریافت کردم .اینکه هیچ وقت کسیونصیحت نکنم به هیچ وجه.
واینکه هرکسی حتی کارکوچیکی انجام دادبرام ،ازش سپاسگزاری جانانه کنم .
خداروشکروسپاسگزارپروردگاری هستم که استادتوانمندی چون شمارادرمسیرزندگی من قرارداد.