توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
سلام به استاد مهربانی و سخاوت و خانم شایسته عزیز و دیگر دوستان سایت خانواده صمیمی عباسمنش.
استاد شما حرفهاتون بر دل میشینه و تأثیر گذاره چونکه حرفهای شما حرف نیست بلکه عمل صد در صده…
این رو مطمئنم چونکه شما کلاً خیلی تواضع دارید از تعریف کردن از خودتون . این حرف رو به خاطر این میزنم که یه فایلی از شما دیدم راجع به موتور سواری آفرود بود. قبل از نشون دادن ویدئو شما گفتید : من خیلی کار داره تا حرفه ای بشم ، هنوزم خیلی خوب نیستم و….وقتی ویدئو رو دیدم گفتم وووووووه ….
شما که اینقدر متواضعانه درباره تواناییهاتون حرف میزنید ومرتب بیان میکنید که (سعی میکنم) چه کردیییییید.راههایی رو با موتور طی کردید که من بعضی جاهاشو از ترس نمیتونستم نگاه کنم و دلم شور میزد و مضطرب میشدم …به جایی رسیدید که به نظرم خیلی غیر ممکن بود عبور ، اما گفتید به من گفته شد برو ، برمیای از پسش و رفتییییید …بعد بازم میگفتید من خودم رو هنوز حرفه ای نمیدونم….بعد فهمیدم که (سعی) شما در همه موارد چقدر متفاوت هست با سعی ما….شما انتظارهاتون خیلی از خودتون زیاده و نامبر وان بودن فقط مقبوله برای شما.
ولی ما که پیرو هستیم و نتیجه برامون مشخصه چون شما ته راه رو نشونمون دادید ، ولی بازهم سعی ما تا سعی شمااااااا ….
استاد شما بینظیرید ….نمیگم کمنظیر ، میگم بینظییییر
برای همینه که شما ایتقدر خودمونی و عادی بدون هیچ نمایشی حرف میزنید و اینقدر حرفهاتون تأثیر گذاره…یه موقع هایی که شما صحبت از خواستن ها و توانستن هاتون میکنید ، من اشک میریزم چون عمق صداقت شما رو میفهمم.
حرفهای شما تأثیر گذاره چونکه در نهایت صداقت بیان میشه.
آرزو میکنم که بتونم و سعی کنم تا لااقل کمی شبیه شما فکر کنم ، عمل کنم و اینقدر توحیدی باشم.
شما با سپاسگزاری از افرادی که محبتی در حقتون میکنند ، در واقع از خدای مهربون سپاسگزاری میکنید ،مگر نه اینکه خودتون گفتید ما جزئی از خداییم.
شما با سپاسگزاری از افراد هم حال خدا رو خوبتر میکنید ، هم حال خودتون رو . چون دقیقا این فرکانس احساس خوبی که در دیگران با سپاسگزاری و دیدن نقاط قوتشون بهشون میدید ، در زندگی خودتون منعکس میشه.
یه موقع هایی که میخوام به پسرم از سر نگرانیهام ، نصیحت کنم ، یاد صحبتهای شما میفتم که (نصیحت فایده و ارزشی نداره ، عمل و نتیجه مهمه)همون موقع دهنم رو میبندم و اول به خدا میسپرمش و به خدا توکل میکنم و بعد میگم من باید به خودم ، به رفتارم، به حال خوبم بپردازم ، مطمئنا نتایج خوب حاصل میشه.
خدایا شکرت بابت آگاهی ها.
خدایا شکرت که هستی ، میبینی و پاسخ میدهی به باورهای ما .
خدایا ازت ممنونم بابت عدالتی که در جهان برقرار کردی با قوانین بدون تغییر جهان هستی.
خدایا به من توانایی تسلیم بودن بده.
خدایا به من درک بده تا تمام خیرهایی رو که برام پیش میاری رو واقعا با باورقلبیم خیر ببینم.
خدایا محتاجم ، محتاج تمام نعمات و الطاف تو هستم ، برمن و خانواده ام از تمام رحمتها و برکتهات ببخش.
استاد عزیزم تو پیامبری برای تمام جویندگان حقیقت ، برای تشنگان ره گم کرده مثل خودم. ممنونم از شما . امیدوارم خداوند شما و عزیزانتون رو همیشه به بهترین شکل در پناه خودش قرار بده.
آمین