توحید عملی | قسمت 9
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت، درسهایی عمیق در باب توحید، توکل و مهمتر از همه، تواضع در برابر خداوند به ما میآموزد. نخستین و محوریترین آموزه، درسی است که از ماجرای هدایت مادر موسی (ع) بهدست میآید: اهمیت بینظیر ایمان در لحظات ترس و تردید.
زمانی که خداوند به مادر موسی وحی میکند که فرزندش را به نیل بسپارد، واژه کلیدی «نترس و غمگین مباش» بیانگر این حقیقت است که ترس و غم منشأ تمام تصمیمات اشتباه هستند و تصمیمات ما تنها زمانی میتوانند مسیر هدایت را دنبال کنند که از سر ایمان و توکل مطلق گرفته شده باشند.
توکل، تنها یک کلمه نیست، یک عمل است؛ عملی که در اوج نگرانی، به ما آرامش خاطر میدهد که خداوند هوایم را دارد، حتی اگر هیچ نشانهای از امنیت در ظاهر دیده نشود. این همان گامی است که دروازههای رزق و فزونی را در مقابل ما میگشاید.
درسی عمیقتر که در بطن این توکل نهفته است، قانون و وعده تحقق قطعی خواسته است که در شعر پروین با این بیت زیبا حضور یافته است: «رهرو ما اینک در منزل است»
از دیدگاه خداوند، لحظهای که شما قدم اول را با ایمان برمیدارید، نتیجه مطلوب و دلخواه شما از قبل محقق شده و کار انجامیافته است. تردید و شک، همان «پردهای» است که ما را از دیدن این حقیقت محروم میسازد. تردید همواره نجواهای شیطان است که وعده فقر و ناکامی میدهد، درحالیکه خداوند وعده فراوانی و رحمت. بنابراین، بزرگترین دشمن ما در مسیر موفقیت، شک و تردیدی است که ما را وامیدارد دست حق را ببینیم اما نشناسیم.
باید همواره به یاد داشته باشیم که شیوه خداوند، عدل و بندهپروری است. هرگز نباید این گمان کفرآمیز را به ذهن راه داد که خداوند ما را فراموش میکند یا از وعدهای که داده غافل میشود. بلکه هر آنچه دریافت میکنیم، نتیجه اعمال و باورهای خود ماست.
سپس شعر پروین به درس عظیم ناسپاسی و عُجب انسان میرسد و حکایت نمرود را بهعنوان تمثیلی برای وضعیت همه ما به کار میگیرد. پروردگار با مهربانی مطلق، از کودکی خردسال و بیپناه، در میان امواج هولناک دریا محافظت میکند و تمام عوامل هستی — از سنگ و قطره و باد گرفته تا گرگ و دزد — را فرمان میدهد تا محافظ و مربی او باشند. اما پیام معنوی اینجاست: پس از آنکه بنده در امنیت و آسایش قرار میگیرد، بهجای سپاس و فروتنی، دچار عُجب و خودپسندی میشود. این همان لحظه خطرناکی است که بسیاری از ما، پس از حل مشکلات و دستیابی به موفقیت، ناخواسته تجربه میکنیم و با خود میگوییم:
«نمیخواد، خودم پیداش کردم.»
این خودبینی، ریشه تمام ناسپاسیها و تبدیل نعمت به نقمت است. هر فردی که فراموش میکند که دست قدرتمند پروردگار بوده که در ضعف ناجیاش بوده است، بهسرعت به فردی چون نمرود تبدیل میشود که لاف خداوندی میزند و موفقیت خود را به «علم، نفوذ، ژنتیک یا شرایط» نسبت میدهد. اینجاست که متواضع بودن و متواضع ماندن در برابر خداوند، کلید اصلی باز نگهداشتن درهای نعمت است. این نکته ظریفی است که در دوره احساس لیاقت میآموزیم تا ضمن اینکه احساس لیاقت بیقیدوشرطی درباره تجربه نعمتهای خداوند در وجود خود پرورش دهیم، همزمان در برابر خداوند بسیار متواضع و فروتن بمانیم و اعتبار آنچه خداوند به ما ارزانی داشته را نه به عقل خود، بلکه به فضل خداوندی بدهیم که ذات ما را لایق نعمتها آفریده است.
درک و اجرای این نکته ظریف در مبحث احساس لیاقت، ما را از افتادن در دام غرور مخربی نجات میدهد که ما را ناسپاس میکند و اتصال ما را با خداوند قطع میکند. زیرا وقتی در پیشگاه خداوند، غرور جایگزین تواضع میشود، آنوقت خداوند ما را به عقل خودمان واگذار میکند.
در داستان نمرود میبینیم که غرور و ناسپاسی این بنده در برابر رَبّ به آنجا ختم شد که خداوند به سادگی و با کوچکترین مخلوقش یعنی یک پشه، قدرت مطلق خود را به رخ کسانی میکشد که تواضع در برابر رَبّ را فراموش میکنند و اعتبار آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده را به عقل انسانی خود میدهند. این یک کلید است که: «به اندازهای که در مقابل خداوند فروتن هستیم، به همان اندازه نعمتهای خداوند را در زندگی خود پایدار میکنیم.» سطح سربلندی و عزت ما در مقابل «غیر خدا» (مسائل، افراد، شرایط و…)، دقیقاً متناسب است با میزان فروتنی، درک نعمت و سپاسگزاری ما در محضر پروردگار. هرچه سر ما در مقابل خداوند پایینتر باشد، سرمان در برابر جهان بالاتر خواهد بود.
تمرین این قسمت:
با توجه به مفاهیم این قسمت، به این پرسشها فکر کنید و در بخش نظرات این قسمت به آنها پاسخ دهید:
۱. لحظه نجات الهی: به یاد بیاورید زمانی را در زندگیتان که با یک مشکل بزرگ، یک طوفان مالی، عاطفی یا جسمی روبهرو بودید و پس از ناامیدی از راههای انسانی، با تمام وجود رو به درگاه خداوند آوردید و مسئله به شکلی معجزهآسا حل شد. آن اتفاق چه بود؟ لطف خداوند در حق شما چگونه تجلی یافت؟
۲. لحظه فراموشی فضل خداوند: آیا میتوانید لحظهای را بهخاطر بیاورید که پس از آن نجات معجزهآسا یا موفقیت بزرگ، دچار غرور شدید و ناخودآگاه فکر کردید که: «من خودم این کار را انجام دادم» یا موفقیت را به عوامل بیرونی (مثل زرنگی یا شانس) نسبت دادید؟ این «نمرودِ درونتان» در آن لحظه چه گفت و این غرور و منیت چه عواقبی برای شما داشت؟
بررسی این دو تجربه به ما یاد میدهد، همانطور که به عوامل بیرونی باج نمیدهیم و آنها را خدای خود قرار نمیدهیم، در برابر خداوند همواره نهایت فروتنی را داشته باشیم تا جریان فضل خداوند به زندگیمان باز بماند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 9574MB38 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 937MB38 دقیقه






سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته و دوستان
*یکی از بهترین دعاهای ما باید این باشه که خدایا کمک کن که بیشتر سپاسگزار باشیم
*اگه سپاسگزار واقعی باشیم به احساس خوشبختی ، فراوانی ، ایمنی ، شادی ، سلامتی و … میرسیم
یعنی از سپاسگزاری همه کارها ردیف میشه
خودمون رو به خدا بسپریم تا به بهترین حالت مسائل ما حل و فصل بشه
* باید یاد بگیریم که از خدا درخواست کنیم و اعتبار رو بدیم به خدا و نه خودمون و بقیه
*اگه مغرور شیم و فک کنیم خودمون هستیم که داریم رشد میکنیم ، سقوط میکنیم
*باید این باور رو بسازیم که:
به هر خیری که از سمت خدا بیاد آماده ایم
انشالا که به سپاسگزاری بیشتر ،فروتنی در برابر قدرت پروردگار و ایمان و یقین بیشتر هدایت شیم
* به اندازه ای که سرمون در برابر خداوند پایینه، نعمت های خداوند رو میبینم ، درک میکنیم و سپاسگزار هستیم، به همون اندازه خداوند ما رو در برابر غیر خدا سربلند میکند
در پناه الله یکتا
سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته و دوستان
چه دیدگاه زیبایی .. اینکه خدا وعده حفاظت از موسی رو به مادرش داد و این وعده قبل عملی کردن مادر موسی، از پیش فراهم شده بود
چون وعده خدا حق هست و نه باطل و واهی
ظاهر ممکنه مشخص نباشه ولی خدا تمهیدات رو از قبل فراهم کرده
وقتی توکل میکنیم
وقتی هدایت ها رو دنبال میکنیم و ایمان داریم
وقتی احساس خوب داریم ….
نتیجه رو شاید هنوز ندیدیم ، ولی از سمت خدا آماده شده
* شک و تردید بزرگترین موانع توکل هستند
*مطمئن باشیم که اتفاقاتی که میخوایم رخ میده
*عدل خداوند بی نقص هست و بقول خداوند بدلیل «آنچه که انجام میدهیم» می باشد
و کار خداوند بر اساس قوانین هست
تمام آنچه در جهان اتفاق میفته تحت کنترل خداوند هست و هیچ جای نگرانی وجود نداره
* اگه کسی در زندگی نداریم ، همینکه خدا رو داریم یعنی همه رو داریم
چقدر این شعر فوق العاده بود و از شنیدنش لذت بردم ، این حجم از تسلط بر قوانین از سمت پروین اعتصامی ستودنیه ، کامل یه کلاس درس بود این شعر
سپاسگزار استاد عزیز و خانم شایسته
سلام به استاد عزیزم و خانوم شایسته و دوستان
چقدر من این فایل های توحیدی رو دوست دارم
قشنگ یه تلنگر محکم به آدم میزنه درست در زمانیکه احساس میکنی خیلی هم توحیدی داری پیش میری
انگار ازخواب منو بیدار میکنه
خیلی عالی بود استاد چقدر زیبا معنی کردین و با قران تحلیل کردین شعر زیبای پروین اعتصامی رو
در مورد سپاسگزاری هم خیلی زیبا بود و امروز من از شما یاد گرفتم که یکی از خواسته هام از خدا این باشه که قدرت سپاسگزاری بیشتر رو به من بده
چون که سپاسگزاری نعمت ها رو بیشتر و فراوانی رو وارد زندگیمون میکنه از ثروت، سلامتی، روابط عالی و ….
واقعا من خودم اینتجربه رو بارها و بارها دارم که با سپاسگزاری و تمرکز بر نکات مثبت چقدر راحت تر کارها برام ردیف شد، انگار اصلا چیده میشه برام ..خیلی درس کاربردی و عالی ای بود
چقدر برداشت شما از اون بارون شدید و زیبا رو دوست داشتم استاد … باز هم تلنگری بود که توجهم به نشونه هایی که خدا از طریق اونها باهام حرف میزنه باشه و مدام به خودم یادآور بشم و سپاسگزار باشم
خدا رو صدهزار مرتبه شکر برای این فایل بی نظیر
در پناه الله یکتا