توحید عملی | قسمت 9
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت، درسهایی عمیق در باب توحید، توکل و مهمتر از همه، تواضع در برابر خداوند به ما میآموزد. نخستین و محوریترین آموزه، درسی است که از ماجرای هدایت مادر موسی (ع) بهدست میآید: اهمیت بینظیر ایمان در لحظات ترس و تردید.
زمانی که خداوند به مادر موسی وحی میکند که فرزندش را به نیل بسپارد، واژه کلیدی «نترس و غمگین مباش» بیانگر این حقیقت است که ترس و غم منشأ تمام تصمیمات اشتباه هستند و تصمیمات ما تنها زمانی میتوانند مسیر هدایت را دنبال کنند که از سر ایمان و توکل مطلق گرفته شده باشند.
توکل، تنها یک کلمه نیست، یک عمل است؛ عملی که در اوج نگرانی، به ما آرامش خاطر میدهد که خداوند هوایم را دارد، حتی اگر هیچ نشانهای از امنیت در ظاهر دیده نشود. این همان گامی است که دروازههای رزق و فزونی را در مقابل ما میگشاید.
درسی عمیقتر که در بطن این توکل نهفته است، قانون و وعده تحقق قطعی خواسته است که در شعر پروین با این بیت زیبا حضور یافته است: «رهرو ما اینک در منزل است»
از دیدگاه خداوند، لحظهای که شما قدم اول را با ایمان برمیدارید، نتیجه مطلوب و دلخواه شما از قبل محقق شده و کار انجامیافته است. تردید و شک، همان «پردهای» است که ما را از دیدن این حقیقت محروم میسازد. تردید همواره نجواهای شیطان است که وعده فقر و ناکامی میدهد، درحالیکه خداوند وعده فراوانی و رحمت. بنابراین، بزرگترین دشمن ما در مسیر موفقیت، شک و تردیدی است که ما را وامیدارد دست حق را ببینیم اما نشناسیم.
باید همواره به یاد داشته باشیم که شیوه خداوند، عدل و بندهپروری است. هرگز نباید این گمان کفرآمیز را به ذهن راه داد که خداوند ما را فراموش میکند یا از وعدهای که داده غافل میشود. بلکه هر آنچه دریافت میکنیم، نتیجه اعمال و باورهای خود ماست.
سپس شعر پروین به درس عظیم ناسپاسی و عُجب انسان میرسد و حکایت نمرود را بهعنوان تمثیلی برای وضعیت همه ما به کار میگیرد. پروردگار با مهربانی مطلق، از کودکی خردسال و بیپناه، در میان امواج هولناک دریا محافظت میکند و تمام عوامل هستی — از سنگ و قطره و باد گرفته تا گرگ و دزد — را فرمان میدهد تا محافظ و مربی او باشند. اما پیام معنوی اینجاست: پس از آنکه بنده در امنیت و آسایش قرار میگیرد، بهجای سپاس و فروتنی، دچار عُجب و خودپسندی میشود. این همان لحظه خطرناکی است که بسیاری از ما، پس از حل مشکلات و دستیابی به موفقیت، ناخواسته تجربه میکنیم و با خود میگوییم:
«نمیخواد، خودم پیداش کردم.»
این خودبینی، ریشه تمام ناسپاسیها و تبدیل نعمت به نقمت است. هر فردی که فراموش میکند که دست قدرتمند پروردگار بوده که در ضعف ناجیاش بوده است، بهسرعت به فردی چون نمرود تبدیل میشود که لاف خداوندی میزند و موفقیت خود را به «علم، نفوذ، ژنتیک یا شرایط» نسبت میدهد. اینجاست که متواضع بودن و متواضع ماندن در برابر خداوند، کلید اصلی باز نگهداشتن درهای نعمت است. این نکته ظریفی است که در دوره احساس لیاقت میآموزیم تا ضمن اینکه احساس لیاقت بیقیدوشرطی درباره تجربه نعمتهای خداوند در وجود خود پرورش دهیم، همزمان در برابر خداوند بسیار متواضع و فروتن بمانیم و اعتبار آنچه خداوند به ما ارزانی داشته را نه به عقل خود، بلکه به فضل خداوندی بدهیم که ذات ما را لایق نعمتها آفریده است.
درک و اجرای این نکته ظریف در مبحث احساس لیاقت، ما را از افتادن در دام غرور مخربی نجات میدهد که ما را ناسپاس میکند و اتصال ما را با خداوند قطع میکند. زیرا وقتی در پیشگاه خداوند، غرور جایگزین تواضع میشود، آنوقت خداوند ما را به عقل خودمان واگذار میکند.
در داستان نمرود میبینیم که غرور و ناسپاسی این بنده در برابر رَبّ به آنجا ختم شد که خداوند به سادگی و با کوچکترین مخلوقش یعنی یک پشه، قدرت مطلق خود را به رخ کسانی میکشد که تواضع در برابر رَبّ را فراموش میکنند و اعتبار آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده را به عقل انسانی خود میدهند. این یک کلید است که: «به اندازهای که در مقابل خداوند فروتن هستیم، به همان اندازه نعمتهای خداوند را در زندگی خود پایدار میکنیم.» سطح سربلندی و عزت ما در مقابل «غیر خدا» (مسائل، افراد، شرایط و…)، دقیقاً متناسب است با میزان فروتنی، درک نعمت و سپاسگزاری ما در محضر پروردگار. هرچه سر ما در مقابل خداوند پایینتر باشد، سرمان در برابر جهان بالاتر خواهد بود.
تمرین این قسمت:
با توجه به مفاهیم این قسمت، به این پرسشها فکر کنید و در بخش نظرات این قسمت به آنها پاسخ دهید:
۱. لحظه نجات الهی: به یاد بیاورید زمانی را در زندگیتان که با یک مشکل بزرگ، یک طوفان مالی، عاطفی یا جسمی روبهرو بودید و پس از ناامیدی از راههای انسانی، با تمام وجود رو به درگاه خداوند آوردید و مسئله به شکلی معجزهآسا حل شد. آن اتفاق چه بود؟ لطف خداوند در حق شما چگونه تجلی یافت؟
۲. لحظه فراموشی فضل خداوند: آیا میتوانید لحظهای را بهخاطر بیاورید که پس از آن نجات معجزهآسا یا موفقیت بزرگ، دچار غرور شدید و ناخودآگاه فکر کردید که: «من خودم این کار را انجام دادم» یا موفقیت را به عوامل بیرونی (مثل زرنگی یا شانس) نسبت دادید؟ این «نمرودِ درونتان» در آن لحظه چه گفت و این غرور و منیت چه عواقبی برای شما داشت؟
بررسی این دو تجربه به ما یاد میدهد، همانطور که به عوامل بیرونی باج نمیدهیم و آنها را خدای خود قرار نمیدهیم، در برابر خداوند همواره نهایت فروتنی را داشته باشیم تا جریان فضل خداوند به زندگیمان باز بماند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 9574MB38 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 937MB38 دقیقه
بنام خدای مهربان رئوف بخشنده رفیق شفیق همه چیز تمام
سلام بر استاد بزرگوار و توحیدی و معلم توحید و اخلاق و انسانیت و سلام بر همراه بینظیر بانو مریم شایسته
سلام بر دوستان هم فرکانسی در این سایت بزرگ و بینظیر
خداوند خالق مطلق است خداوند قادر مطلق است خداوند عالم مطلق است خداوند قدرت خلق زندگی خودم را به خودم داده است
خداوند منبع نعمت است خداوند منبع رزق است خداوند منبع ثروت است خداوند منبع سلامتی است خداوند منبع دانش است خداوند منبع علم است خداوند منبع برکت است خداوند منبع روابط خوب است
خداوند همه چیز است برای همه کس
خدا رو بسیار شاکر و سپاسگزارم که برای چندمین بار قسمتم کرد که این فایل توحیدی و زیبا و سراسر درس و نکته و خیر وبرکت رو ببینم خدا جونم بسیار سپاسگذارم
استاد عزیزم بسیار سپاسگزارم که این شعر زیبای پروین اعتصامی اروحنا له الفدا رو برامون به این زیبایی و قشنگ و آسان و راحت خوندی و تفسیر کردی و قوانین خداوند رو برامون بازگو کردی بسیار تشکر و ممنون و سپاسگزارم
خداجونم قدرت درک و فهم این نکات و درسهای عالی رو به این بندت بده که هم خوب بفهمم و هم خوب عمل کنم و نتیجه خوبش رو هم ببینم
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد / وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد. وقتی همه چیز خداوند است و خداوند همه چیز رو مسخر ما کرده که به راحتی به سعادت و خوشبختی در دنیا و آخرت برسیم اونوقت من بنده نادان دنبال فرع هستم و اصل رو رها کردم
ما که دشمن را چنین می پروریم/ دوستان را از نظر، چون می بریم.
خود خدا گفته بر ماست که شما رو هدایت کنیم حالا وظیفه من است که چه هدایتی بخواهم؟ صراط المستقیمی که صراط الذین انعمت علیهم راهی که ثروت و نعمت و هدایت و سلامتی و عشق و محبت و آسانی در آن هست یا المغضوب علیهم والضالین؟!؟ چه فرکانسی میفرستم که اونو خدا بهمون میده؟ خداوند عادل است عدل خداوند بی نقص است، آنچه ما دریافت میکنیم به خاطر چیزی است که قبلا فرکانسش رو فرستادیم
قدم اول از ما قدمهای بعدی با خود خدا، فقط کافیه که به الهام خداوند، به هدایت خداوند، به ندای درونمون گوش کنیم و خودمون رو بسپاریم بهش، بهش توکل داشته باشیم، بهش ایمان داشته باشیم ، اونوقت دیگه پادشاهی میکنیم
هرگز به شما دیر توصیف نمی گردد
زان طرفه ای که خدا به شما تقدیر داشت
الحمدالله رب العالمین
خدایا الها من بندت هیچی نمیدونم خودت بهم بگو چکار کنم خودت هر ثانیه افکارم رو، ذهنم رو، قلبم رو، روحم را، گفتارم را، رفتارم را هدایت کن
خدایا ترس ها، نگرانی ها، حرص و طمع رو از من بگیر و بجاش ایمان، قدرت، صبر و شکیبایی نعمت و ثروت فراوان بده
خدایا نمرود و فرعون درون مرا ازم بگیر و بجاش سپاسگزاری، فروتنی، تواضع، درک هدایت، دیدن نعمتها برکت و جلال و جبروت بده
خدایا به خاط همه چیز شکر و سپاسگزارم