توحید عملی | قسمت 9
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت، درسهایی عمیق در باب توحید، توکل و مهمتر از همه، تواضع در برابر خداوند به ما میآموزد. نخستین و محوریترین آموزه، درسی است که از ماجرای هدایت مادر موسی (ع) بهدست میآید: اهمیت بینظیر ایمان در لحظات ترس و تردید.
زمانی که خداوند به مادر موسی وحی میکند که فرزندش را به نیل بسپارد، واژه کلیدی «نترس و غمگین مباش» بیانگر این حقیقت است که ترس و غم منشأ تمام تصمیمات اشتباه هستند و تصمیمات ما تنها زمانی میتوانند مسیر هدایت را دنبال کنند که از سر ایمان و توکل مطلق گرفته شده باشند.
توکل، تنها یک کلمه نیست، یک عمل است؛ عملی که در اوج نگرانی، به ما آرامش خاطر میدهد که خداوند هوایم را دارد، حتی اگر هیچ نشانهای از امنیت در ظاهر دیده نشود. این همان گامی است که دروازههای رزق و فزونی را در مقابل ما میگشاید.
درسی عمیقتر که در بطن این توکل نهفته است، قانون و وعده تحقق قطعی خواسته است که در شعر پروین با این بیت زیبا حضور یافته است: «رهرو ما اینک در منزل است»
از دیدگاه خداوند، لحظهای که شما قدم اول را با ایمان برمیدارید، نتیجه مطلوب و دلخواه شما از قبل محقق شده و کار انجامیافته است. تردید و شک، همان «پردهای» است که ما را از دیدن این حقیقت محروم میسازد. تردید همواره نجواهای شیطان است که وعده فقر و ناکامی میدهد، درحالیکه خداوند وعده فراوانی و رحمت. بنابراین، بزرگترین دشمن ما در مسیر موفقیت، شک و تردیدی است که ما را وامیدارد دست حق را ببینیم اما نشناسیم.
باید همواره به یاد داشته باشیم که شیوه خداوند، عدل و بندهپروری است. هرگز نباید این گمان کفرآمیز را به ذهن راه داد که خداوند ما را فراموش میکند یا از وعدهای که داده غافل میشود. بلکه هر آنچه دریافت میکنیم، نتیجه اعمال و باورهای خود ماست.
سپس شعر پروین به درس عظیم ناسپاسی و عُجب انسان میرسد و حکایت نمرود را بهعنوان تمثیلی برای وضعیت همه ما به کار میگیرد. پروردگار با مهربانی مطلق، از کودکی خردسال و بیپناه، در میان امواج هولناک دریا محافظت میکند و تمام عوامل هستی — از سنگ و قطره و باد گرفته تا گرگ و دزد — را فرمان میدهد تا محافظ و مربی او باشند. اما پیام معنوی اینجاست: پس از آنکه بنده در امنیت و آسایش قرار میگیرد، بهجای سپاس و فروتنی، دچار عُجب و خودپسندی میشود. این همان لحظه خطرناکی است که بسیاری از ما، پس از حل مشکلات و دستیابی به موفقیت، ناخواسته تجربه میکنیم و با خود میگوییم:
«نمیخواد، خودم پیداش کردم.»
این خودبینی، ریشه تمام ناسپاسیها و تبدیل نعمت به نقمت است. هر فردی که فراموش میکند که دست قدرتمند پروردگار بوده که در ضعف ناجیاش بوده است، بهسرعت به فردی چون نمرود تبدیل میشود که لاف خداوندی میزند و موفقیت خود را به «علم، نفوذ، ژنتیک یا شرایط» نسبت میدهد. اینجاست که متواضع بودن و متواضع ماندن در برابر خداوند، کلید اصلی باز نگهداشتن درهای نعمت است. این نکته ظریفی است که در دوره احساس لیاقت میآموزیم تا ضمن اینکه احساس لیاقت بیقیدوشرطی درباره تجربه نعمتهای خداوند در وجود خود پرورش دهیم، همزمان در برابر خداوند بسیار متواضع و فروتن بمانیم و اعتبار آنچه خداوند به ما ارزانی داشته را نه به عقل خود، بلکه به فضل خداوندی بدهیم که ذات ما را لایق نعمتها آفریده است.
درک و اجرای این نکته ظریف در مبحث احساس لیاقت، ما را از افتادن در دام غرور مخربی نجات میدهد که ما را ناسپاس میکند و اتصال ما را با خداوند قطع میکند. زیرا وقتی در پیشگاه خداوند، غرور جایگزین تواضع میشود، آنوقت خداوند ما را به عقل خودمان واگذار میکند.
در داستان نمرود میبینیم که غرور و ناسپاسی این بنده در برابر رَبّ به آنجا ختم شد که خداوند به سادگی و با کوچکترین مخلوقش یعنی یک پشه، قدرت مطلق خود را به رخ کسانی میکشد که تواضع در برابر رَبّ را فراموش میکنند و اعتبار آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده را به عقل انسانی خود میدهند. این یک کلید است که: «به اندازهای که در مقابل خداوند فروتن هستیم، به همان اندازه نعمتهای خداوند را در زندگی خود پایدار میکنیم.» سطح سربلندی و عزت ما در مقابل «غیر خدا» (مسائل، افراد، شرایط و…)، دقیقاً متناسب است با میزان فروتنی، درک نعمت و سپاسگزاری ما در محضر پروردگار. هرچه سر ما در مقابل خداوند پایینتر باشد، سرمان در برابر جهان بالاتر خواهد بود.
تمرین این قسمت:
با توجه به مفاهیم این قسمت، به این پرسشها فکر کنید و در بخش نظرات این قسمت به آنها پاسخ دهید:
۱. لحظه نجات الهی: به یاد بیاورید زمانی را در زندگیتان که با یک مشکل بزرگ، یک طوفان مالی، عاطفی یا جسمی روبهرو بودید و پس از ناامیدی از راههای انسانی، با تمام وجود رو به درگاه خداوند آوردید و مسئله به شکلی معجزهآسا حل شد. آن اتفاق چه بود؟ لطف خداوند در حق شما چگونه تجلی یافت؟
۲. لحظه فراموشی فضل خداوند: آیا میتوانید لحظهای را بهخاطر بیاورید که پس از آن نجات معجزهآسا یا موفقیت بزرگ، دچار غرور شدید و ناخودآگاه فکر کردید که: «من خودم این کار را انجام دادم» یا موفقیت را به عوامل بیرونی (مثل زرنگی یا شانس) نسبت دادید؟ این «نمرودِ درونتان» در آن لحظه چه گفت و این غرور و منیت چه عواقبی برای شما داشت؟
بررسی این دو تجربه به ما یاد میدهد، همانطور که به عوامل بیرونی باج نمیدهیم و آنها را خدای خود قرار نمیدهیم، در برابر خداوند همواره نهایت فروتنی را داشته باشیم تا جریان فضل خداوند به زندگیمان باز بماند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 9574MB38 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 937MB38 دقیقه
به نام خداوند بخشنده مهربان، خداوند هدایتگر من و همه دوستان به شرط باور قلبی به خودش
درود بر شما استاد عباسمنش عزیز
توحید یعنی قدرت رو دست یک جریان بدی، اون جریانی که من و همه موجودات و کهکشانها و ستارگان و کیهانو بوجود آورده و داره مدیریت میکنه
ما همیشه فکر میکنیم خودمون با جسم مادی مون در مقابل عوامل محیطی داریم تلاش میکنیم یا میجنگیم و 90 درصد آدم ها از قدرت ذهنشون هم خبر ندارن و تا چیزی رو نبینن باور نمیکنن
اشعار پروین اعتصامی نشون دهنده اینه که این شاعر بزرگ از قوانین خداوند خبر داشته و به طریقی داشته ازشون استفاده میکرده و در شعرهاش میشه رد پای این قوانین رو دید، چقدر عالی مثال زده و شعر گفته
مثال داستان موسی درس های بینظیری به ما میده
وقتی ما دعایی میکنیم و درخواستی از خداوند داریم باید بدونیم که وعده خداوند همیشه شدنیه و همیشه حقه، ما فقط باید اجازه بدیم از طریقی که میدونه درسته مارو به اون خواسته برسونه، موقعی که ما درخواستی داریم و خداوند راهی رو برسرمسیرمون قرار میده ممکنه مسیر به مذاق ما خوش نیاد ولی در پس اون مسیری همون خواسته ای هستش که ما درخواست کرده بودیم، ولی گفتم چون اکثر ما میخوایم بدونیم و سر در بیاریم از شرایط فکر میکنیم که مسیر درست نیست و خودمونو از خواسته مون دور میکنیم ولی اگه یکم ایمان داشته باشیم صبر کنیم و توکل کنیم مطمئنا به اون خواسته میرسیم
دشمن ایمان و توکل ، شک و تردیده
وقتی درخواستی کردیم و شک داریم که خدا میتونه انجام بده یا نه داریم شرک میورزیم و خودمون از خواستمون دور میکنیم
برای خودم بارها پیش اومده که وقتی اجازه دادم خداوند هدایتم کنه به خواسته هایی که میخواستم از جایی که فکرشو نمیکردم رسیدم، ولی وقتایی که از عقل و آگاهی خودم خواستم کمک بگیرم همه چیز خراب شده، یادگرفتم اجازه بدم خداوند بهم بگه چه کار کنم ، درسته کار راحتی نیست غلبه بر نجواهای ذهن ولی هرچقدر تمرین کنیم یواش یواش به مدار بالاتر میریم و راهنمایی های بیشتری دریافت میکنیم
اتفاقاتی که برای ما رخ میده بر اساس عدل خداونده اونم به اینصورت که ما همون چیزی رو دریافت میکنیم که به جهان میفرستیم و چیزی غیر از این نیست ، هیچ چیز اتفاقی رخ نمیده و این ما هستیم که باعث میشیم اتفاقات چطور رقم بخوره
اون موقع که بعد از یه تضادی میتونیم خودمونو آروم کنیم ، میتونیم صدای خداوندو بشنویم چون اگه در حالت ناراحتی و غم بخوایم کاری کنیم اون صدای شیطان و صدای نجوای ذهنه، ولی وقتی آروم شدیم اون صدا ، صدای خداونده و الهاماتی هست که از طرف خداوند به ما گفته میشه اگه بتونیم با ایمان و توکل بهش عمل کنیم اون موقع ست که پاداش ها میان، البته که کار آسونی نیست به راحتی بتونیم از حالت منفی به حالت مثبت برسیم باید سیر تکامل طی کنیم و نه از خودمون و نه از دیگران نباید انتظار داشته باشیم یکدفعه حالمونو خوب کنیم ولی میتونیم برای قدم اول به نکات منفی کمتر توجه کنیم بعد زمانشوکمتر کنیم و بعد بتونیم به نکات مثبت هم توجه کنیم
ما هرگز نمیتونیم سپاسگزار واقعی خداوند باشیم ولی وقتی بتونیم نعمت هایی که بهمون داده رو ببینیم و احساس خوبی داشته باشیم اون موقع پاداش های خداوند بیشتر میشه و درب رو روی جریان نعمت های خداوند میتونیم باز کنیم
انسان ها وقتی مشکلاتشون حل میشه و از تضادی بیرون میان جوری رفتار میکنن که انگار خودشون مشکلو حل کردن و اصلا دچار چنین تضادی نبودن
ما اگه جلوی خداوند متواضع و فروتن باشیم خداوند کاری میکنه که جلوی بندگانش سرمون همیشه بالا باشه
مشکل ما اینه که یادمون میره خداوند چه نعماتی بهمون داده و برامون عادی میشه اگه بتونیم یکم به یاد داشته باشیم و قدردان نعمات خداوند باشیم میبنیم که همین قدردانی و اینکه قدرت دست چه کسی هست ، میتونیم به نعمت های بیشتری برسیم
استاد جان ممنونم از شما به خاطر این آگاهی ها و از خداوند سپاسگزارم که این همه نعمت بهم داده، خیلی دوستون دارم و دوست دارم بیام امریکا از نزدیک ببینمتون
درود بر شما دوست عزیز مریم خانم
خدارو سپاسگزارم که کامنتی که خداوند هدایتم کرد تا بنویسمش مورد لطف دوستان قرار گرفت و برای افرادی همچون شما مفید واقع شد
بی شک که همه ما برای بهبود خودمون میتونیم همیشه تلاش کنیم باید همیشه امیدوار باشیم و توکل کنیم به خدا و آرام باشیم اون موقع است که صدای خداوند و هدایت خداوندو میشنویم
امیدوارم در پناه الله یکتا شاد سالم ثروتمند و سعادتمند باشید
درود بر شما دوست عزیز زهرا خانم
کامنت شما رو مطالعه کردم و بسیار لذت بردم در واقع کامنت شما تکمیل کننده کامنت بنده بود و نکات آموزنده عالی داشت
قطعا ما میتونیم هرلحظه بهتر باشیم مهم نیست در گذشته چقدر مسیرو اشتباه رفتیم همین که متوجه بشیم میتونیم برگردیم و از به مسیر درست بریم و از نعمت های خداوند بیشتر استفاده کنیم با بزرگ کردن ظرف وجودی مون
کافیه رها کنیم و نگران چیزی نباشیم من مطمــءنم وقتی رها میکنیم و به خدا میگیم که من نمیدونم فقط این خواسته رو میخوام و راهشو تو به من بگو اون موقع ست که از جاییکه فکرشو نمیکردیم وارد زندگی مون میشه
البته که باید همیشه تمرین کنیم و نذاریم یادمون بره
سپاس از کامنت شما . شاد باشید