توحید عملی | قسمت 9
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت، درسهایی عمیق در باب توحید، توکل و مهمتر از همه، تواضع در برابر خداوند به ما میآموزد. نخستین و محوریترین آموزه، درسی است که از ماجرای هدایت مادر موسی (ع) بهدست میآید: اهمیت بینظیر ایمان در لحظات ترس و تردید.
زمانی که خداوند به مادر موسی وحی میکند که فرزندش را به نیل بسپارد، واژه کلیدی «نترس و غمگین مباش» بیانگر این حقیقت است که ترس و غم منشأ تمام تصمیمات اشتباه هستند و تصمیمات ما تنها زمانی میتوانند مسیر هدایت را دنبال کنند که از سر ایمان و توکل مطلق گرفته شده باشند.
توکل، تنها یک کلمه نیست، یک عمل است؛ عملی که در اوج نگرانی، به ما آرامش خاطر میدهد که خداوند هوایم را دارد، حتی اگر هیچ نشانهای از امنیت در ظاهر دیده نشود. این همان گامی است که دروازههای رزق و فزونی را در مقابل ما میگشاید.
درسی عمیقتر که در بطن این توکل نهفته است، قانون و وعده تحقق قطعی خواسته است که در شعر پروین با این بیت زیبا حضور یافته است: «رهرو ما اینک در منزل است»
از دیدگاه خداوند، لحظهای که شما قدم اول را با ایمان برمیدارید، نتیجه مطلوب و دلخواه شما از قبل محقق شده و کار انجامیافته است. تردید و شک، همان «پردهای» است که ما را از دیدن این حقیقت محروم میسازد. تردید همواره نجواهای شیطان است که وعده فقر و ناکامی میدهد، درحالیکه خداوند وعده فراوانی و رحمت. بنابراین، بزرگترین دشمن ما در مسیر موفقیت، شک و تردیدی است که ما را وامیدارد دست حق را ببینیم اما نشناسیم.
باید همواره به یاد داشته باشیم که شیوه خداوند، عدل و بندهپروری است. هرگز نباید این گمان کفرآمیز را به ذهن راه داد که خداوند ما را فراموش میکند یا از وعدهای که داده غافل میشود. بلکه هر آنچه دریافت میکنیم، نتیجه اعمال و باورهای خود ماست.
سپس شعر پروین به درس عظیم ناسپاسی و عُجب انسان میرسد و حکایت نمرود را بهعنوان تمثیلی برای وضعیت همه ما به کار میگیرد. پروردگار با مهربانی مطلق، از کودکی خردسال و بیپناه، در میان امواج هولناک دریا محافظت میکند و تمام عوامل هستی — از سنگ و قطره و باد گرفته تا گرگ و دزد — را فرمان میدهد تا محافظ و مربی او باشند. اما پیام معنوی اینجاست: پس از آنکه بنده در امنیت و آسایش قرار میگیرد، بهجای سپاس و فروتنی، دچار عُجب و خودپسندی میشود. این همان لحظه خطرناکی است که بسیاری از ما، پس از حل مشکلات و دستیابی به موفقیت، ناخواسته تجربه میکنیم و با خود میگوییم:
«نمیخواد، خودم پیداش کردم.»
این خودبینی، ریشه تمام ناسپاسیها و تبدیل نعمت به نقمت است. هر فردی که فراموش میکند که دست قدرتمند پروردگار بوده که در ضعف ناجیاش بوده است، بهسرعت به فردی چون نمرود تبدیل میشود که لاف خداوندی میزند و موفقیت خود را به «علم، نفوذ، ژنتیک یا شرایط» نسبت میدهد. اینجاست که متواضع بودن و متواضع ماندن در برابر خداوند، کلید اصلی باز نگهداشتن درهای نعمت است. این نکته ظریفی است که در دوره احساس لیاقت میآموزیم تا ضمن اینکه احساس لیاقت بیقیدوشرطی درباره تجربه نعمتهای خداوند در وجود خود پرورش دهیم، همزمان در برابر خداوند بسیار متواضع و فروتن بمانیم و اعتبار آنچه خداوند به ما ارزانی داشته را نه به عقل خود، بلکه به فضل خداوندی بدهیم که ذات ما را لایق نعمتها آفریده است.
درک و اجرای این نکته ظریف در مبحث احساس لیاقت، ما را از افتادن در دام غرور مخربی نجات میدهد که ما را ناسپاس میکند و اتصال ما را با خداوند قطع میکند. زیرا وقتی در پیشگاه خداوند، غرور جایگزین تواضع میشود، آنوقت خداوند ما را به عقل خودمان واگذار میکند.
در داستان نمرود میبینیم که غرور و ناسپاسی این بنده در برابر رَبّ به آنجا ختم شد که خداوند به سادگی و با کوچکترین مخلوقش یعنی یک پشه، قدرت مطلق خود را به رخ کسانی میکشد که تواضع در برابر رَبّ را فراموش میکنند و اعتبار آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده را به عقل انسانی خود میدهند. این یک کلید است که: «به اندازهای که در مقابل خداوند فروتن هستیم، به همان اندازه نعمتهای خداوند را در زندگی خود پایدار میکنیم.» سطح سربلندی و عزت ما در مقابل «غیر خدا» (مسائل، افراد، شرایط و…)، دقیقاً متناسب است با میزان فروتنی، درک نعمت و سپاسگزاری ما در محضر پروردگار. هرچه سر ما در مقابل خداوند پایینتر باشد، سرمان در برابر جهان بالاتر خواهد بود.
تمرین این قسمت:
با توجه به مفاهیم این قسمت، به این پرسشها فکر کنید و در بخش نظرات این قسمت به آنها پاسخ دهید:
۱. لحظه نجات الهی: به یاد بیاورید زمانی را در زندگیتان که با یک مشکل بزرگ، یک طوفان مالی، عاطفی یا جسمی روبهرو بودید و پس از ناامیدی از راههای انسانی، با تمام وجود رو به درگاه خداوند آوردید و مسئله به شکلی معجزهآسا حل شد. آن اتفاق چه بود؟ لطف خداوند در حق شما چگونه تجلی یافت؟
۲. لحظه فراموشی فضل خداوند: آیا میتوانید لحظهای را بهخاطر بیاورید که پس از آن نجات معجزهآسا یا موفقیت بزرگ، دچار غرور شدید و ناخودآگاه فکر کردید که: «من خودم این کار را انجام دادم» یا موفقیت را به عوامل بیرونی (مثل زرنگی یا شانس) نسبت دادید؟ این «نمرودِ درونتان» در آن لحظه چه گفت و این غرور و منیت چه عواقبی برای شما داشت؟
بررسی این دو تجربه به ما یاد میدهد، همانطور که به عوامل بیرونی باج نمیدهیم و آنها را خدای خود قرار نمیدهیم، در برابر خداوند همواره نهایت فروتنی را داشته باشیم تا جریان فضل خداوند به زندگیمان باز بماند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 9574MB38 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 937MB38 دقیقه
به نام خداوند مهربان
استاد جان سلام ، مریم خانم مهربان سلام، دوستان هم فرکانسی عزیزم سلام
بازم سپاسگزار خداوند مهربان هستم که روزی دیگری رو با دیدن و شنیدن زیبایی ها شروع کردم. قبل از اینکه شروع کنم درباره زیبایی های این فایل صحبت کنم، میخوام از خداوند تشکر کنم که ما رو در این مسیر زیبا قرار داده و در حال هدایت ما هست به سوی سعادت در دنیا و آخرت، سپاسگزارتم بابت همه نعمتهای که به جمع ما عنایت کردی، سپاسگزارتم بابت قوانین بدون تغییر ی که قرار دادی، سپاسگزارتم بابت سلامتی و تندرستی که به جمع ما عنایت کردی، سپاسگزارتم بابت همه ثروتهای که به ما عنایت کردی، و هزاران سپاسگزاری که در این مقال نمی گنجد.
دوستان عزیزم، به راستی که انسان فراموش کار است ، و به قول قرآن وقتی که به نعمتی میرسد، سخت فراموش میکند خداوند را و شاکر و سپاسگزار نیست.
علت پیشرفت اسناد و همه کسانی که به سعادت رسیدن ، سپاسگزاری از خداوند مهربان بوده ، و در همه حال یاد خدا کردن ، همانطور که در قرآن میفرماید، مؤمنان در همه حال مرا یاد میکنن ، چه در سختی و چه در آسانی ، چه ایستاده و چه خواب، در همه حال یاد خدا میکنن.
بازم خداوند در زمان نوشتن این متن هدایتم کرد که دوباره از قرآن بگویم، که میفرماید:اگر سپاسگزار باشید شما را می افزایم، یعنی ظرف وجودی تان را بزرگتر میکنم ، یعنی بیشتر به شما نعمت میدهم و شما هم بیشتر سپاسگزار میشوید.
شاه کلید رسیدن به همه نعمتها، سپاسگزاری است.
وقتی سپاسگزار واقعی باشی ، احساس خوبی پیدا میکنی ، و وقتی احساس خوبی داشته باشی، اتفاقات خوبی رو رقم میزنی این قانون خداوند است.
من و شما دوستان وظیفه داریم ، همانطور که استاد هر روز در حال تمرین و سپاسگزاری است ، ما هم اگر بخواهیم به سعادت در دو دنیا برسیم، هروز و هر لحظه سپاسگزار خداوند مهربان باشیم و در حال تمرین .
استاد جان چه جاده سر سبز و زیبای ، چه خانه های قشنگی ، چه باران با شکوهی، با تمام وجود داشتن همچنین تجربه ای رو از خداوند آرزو کردم و مطمئن هستم اگر احساس خوبی داشته باشم ، بدستش میآورم.
از شما سپاسگزارم که در این مسیر توحیدی زیبا ، ما را هم همراه میبرید.
در پناه آلله یکتا، شاد، سالم، تندرست، ثروتمندوسعادتمنددردنیاوآخرت باشیم، آمین
به نام خداوند مهربان
اسماعیل جان سلام.
خدا رو شکر که در جمع دوستانی هستیم که در مسیر هدایت و دریافت نعمت های خداوند هستن.
چقدر زیبا بود، دل نوشته شما ، در وسط دلنوشته ات ، زمانی که خداوند با تو صحبت میکرد، چشم من هم پر از اشک لذت شد، لذت داشتن خداوند مهربان، برایت بهترینها رو در دو دنیا آرزو میکنم، یا حق
به نام خداوند مهربان
سید علی جان سلام
خدارو شکر که در جمع دوستان خوبی هستم که در یک مسیر سرسبز حرکت میکنیم.
سید علی عزیزم، از اینکه در همه فایل ها شرکت مفید داری خوشحالم و از خدای سید علی سپاسگزارم.
از اینکه دلنوشته های زیبا مینویسی ، و آگاهی هایت رو بد ما به اشتراک میزاری ممنونتم،
برایت بهترینها رو آرزو دارم ، شاد و ثروتمند باشی، یا حق