اجرای توکّل در عمل

به نام خدای هدایتگر

سلام به استاد عزیز و مریم جان

من هنوز تو درک این فایل و فایل بعدی هستم و هرچقدر گوش میدم انگار اونطور که باید درک نمیکنم .

دفعه پیش کامنت گذاشتم و امروز خواستم از درکی که این لحظه از زندگیم داشتم رو بنویسم .

من از وقتی سفرنامه رو شروع کردم متعهدتر شدم برای کار کردن روی خودم .

من مثل بقیه به نتایج عالی نرسیدم که بخوام برای استاد بفرستم .

ولی همین در مسیر بودن و شناخت کمی بهتر خودم داره بهم کمک میکنه .

قویتر باشم .مستقل تر بشم . ایمان داشته باشم و شرک نورزم به خدا .

و واقعا راضیم از ادامه دادن این مسیر

همین که منو با قانون سلامتی تا اونجایی که بتونم غذاهای سالمتری میخورم و شکر شاید از فروردین تا الان 20درصد بوده که استفاده کردم.

ورزش رو هرروز انجام دادم و خداروشکر با زجر نیست بلکه با لذت هست . لاغر شدم ولی اندامم عضلانی شده و همین رو دوست دارم و میدونم که بهتر هم میشم . با هدایتهایی که خدا میکنه .

با محصول عزت نفس تا همون حد خیلی کم هم بازم جاهایی خوب عمل کردم و خودمو قویتر از قبل و شجاعتر میدونم .ولی تمرکزی کار نکردم و جای کار زیاد دارم . چون تمام مشکلات زندگی من از بچگی تا الان عزت نفس بوده .

اکثرا حالم خوبه و توقعی ندارم از دیگران برای خوب کردن حالم . حتی اگر حالمم بد میکنن باعث رنجشم میشن میگم من تو چه فرکانسی هستم من باید بهتر بشم و حتی شده با همون حال بد و گریه میام مینویسم .

مثل الان که از مادرم حرفی شنیدم و باعث رنجشم شد که چرا من رو مثل خواهرم دوست نداره و اون محبت رو به من نداره با اینکه من تمام سعیم در بهبود روابط با خانوادم هست ولی از پدرو مادرم اونجور مثل خواهرم محبت نمیبینم .

و نشستم فکر کردم که کجای کارم ایراد داره …

چه چیزی در من باید درست بشه …

چه باوری بدست بیارم …

و اینا به ذهنم رسید

متین انتظار نداشته باشه زمینت که خرابه هست و پر از علفهای هرز و پر از خاک نامرغوب و با حرص کردن چندتا علف هرز بخوای که همه چی خوب بشه .

نه تو داری حرص میکنی ، تو فعلا داری بذر میپاشی و همین الان بازم کنار بذرهات علفهای هرز در مییاد دوباره باید حرص کنی انقدر ادامه بدی که ریشه ای و عمیق باشه و نخواه که بهشت رو تحویل بگیری .

چون خیلی جای کار داری به اندازه ای که علفها رو حرص میکنه به همون اندازه هوای تازه مییاد .

و صبر کن با حال خوب . ادامه بده ، استمرار داشته باش با حال خوب …

و به این نتیجه رسیدم که چه انتظار بیهوده ای هست که ما از خانوادمون داریم . ما چرا باید از پدر یا مادر ، خواهر و برادرمون عشق بخوایم محبت بخوایم . آیا چون نزدیکترین افراد به ما هستن پس باید حتما و همیشه فقط و فقط از این آدمها عشق دریافت کنیم . نه واقعا اینطور نیست .

ما زخمهای عمیقی که بهمون زده میشه از همین افراد ممکنه باشه و عشقهای بی حد از آدمهای غریبه ممکنه دریافت کنیم پس دلیلی نداره چون مادرم هست انتظار محبت بیکران داشته باشم

من عشق رو در تمام وجود خودم اول باید بریزم و خودم رو سرشار از دوست داشتن کنم .

من از خدای خودم باید پر بشم .

و وقتی من انقدر از عشق در درونم سرشار شدم . خداوند از هر کی که بدونه ادن عشق رو به ما برمیگردونه ممکنه اون فرد خانواده ما نباشه یه دوست باشه یه آشنای دور ، یه غریبه ما از آدمهای دیگه میتونیم دریافت کنیم .

انتظار بیهوده ای که صرفا خانوادم هستن پس فقط و فقط از همینها عشق میخوام .

این یک قانون نیست که بخوایم تا ابد رعایت کنیم و منتظر باشیم .

هرچند که استاد میگن اگر ما روی خودمون کار کنیم همه آدمها رفتارشون با ما عوض میشه و مارو دوست دارند .

و من ایا اونقدر سرشار از عشق و باورهای درست شدم ؟؟؟؟‌

پس امروز یاد گرفتم من از هرکسی میتونم عشق دریافت کنم و قانونی وجود نداره براش . که فقط از فلان شخص یا فلان شخص میتونی بخوای …

دقیقا همین دیروز این اتفاق افتاد و نمیدونم برای امروز چرا فراموشش کردم…

دیروز پدرم خیلی برخوردی که با محبت باشه باهام نداشت و من اصلا ناراحت نشدم و گفتم مهم نیست من از خدا میخوام که عشق و محبت زیاد رو الان از فرد دیگه ای بهم بده و منو سرشار کن .

و همون موقع رفتم پیش برادرم و وقتی رسیدم بچه یک و نیم سالش به طرز عجیب و معجزه واری وقتی منو دید خنده ها و ذوقی کرده بود و با من حرف میزد و خودشو به بغل من کشوند . باور کنید بدون اینکه قبلا این رفتارو ازش دیده باشم ‌ولی اونموقع بخاطر درخواستی که من از خدا کردم و اجابتی که خدا از طریق بچه یک ساله برام انجام داد. و من بینهایت شاد شدم . و خدارو شکر کردم .

برای داشتن زمین بهشتی خودم باید هرروز و هرلحظه حرص کنم و بذر بکارم و انتظار برداشت در این زمان رو از خودم نداشته باشم . صبر داشته باش متین

صبر نه تحمل

صبر با حال خوب ، صبر با آرامش و با توکل و ایمان به خدا و استمرار و استمرار داشتن برای ایجاد باورهای درست .

به همه دوستانی که مثل من خیلی جاها نیاز دارن تا رشد کنن میگم که‌ زمان ناراحتی ، غم و افسردگی تموم شده . حالا وقتشه که جور دیگه ای عمل کنیم .

حتی شده با گریه ولی بنویسید . اگر با نوشتن راحت نیستین و کلامی هستید با خودتون صحبت کنید

نوشتن برای من معجزه میکنه.

خدایا شکرت از آگاهی امروز