رمز پایداری نتایج

سلام و درود

یکسال پیش با استاد آشنا شدم اون موقع نمیفهمیدم چی به چیه ، استاد میگفت باور یا ترمز یا اینا من اصلا درک نمیکردم اینا چی اند ، بعد کامنت میخوندم اصلا میدیدم میگن این ترمز رو پیدا کردیم یا این باور یا این پاشنه آشیلمه یا آشغال های ذهنم ریخت بیرون من میگفتم چی میگن اینا پس من چرا ذهنم آشغال نداره؟ چقدر من پرفکتم(ایموجی خنده)

چندتا فایل توحیدی گوش میکردم فقط برا آرامبخشی و شروع کرده بودم شکرگزاری ولی دیگه به کامنت ها اهمیت نمیدادم میگفتم ببین مردم چه ذهناشون پر شده از این چیزا:-) نگو که من بودم که ذهنم کلا مغزمو گذاشته بود توی گاوصندوق و ده تا رمز و قفل هم کرده بود بعد هم رفته بود گاوصندوق رو چال کرده بود در اعماق زمین ، مثلا استاد میگفت خدا تنها قدرت برتره میگفتم خب هست دیگه اینو که همه میدونن ، کلا تو باغ نبودم خلاصه گاهی بعضی فایل ها اذیتم میکرد منم اونا رو دیگه گوش نمیکردم ، نمیدونم چرا ولی حس بدی پیدا میکردم ، خلاصه بعد دوماهی رسیدم به جایی که زندگیم گذاشته بودم لای منگنه اون روزا بود که به خدا میگفتم چیکار کنم و یه حسی میگفت فقط گوش کن و هیچ .

یادم نیست استاد این حرفو زد یا تو مقاله یا تو عقل کل یا کامنت یادم نیس کجا دقیقا همین حرفو شنیدم که اگه نمیفهمی چی به چیه فقط گوش کن ، فقط هر روز گوش کن کاری نداشته باش

من هر روز فقط گوش میکردم

و گوش میکردم

و گوش میکردم

مدتی گذشت گفت حالا درکنارش کامنت ها هم بخون ، چون قبل از اون کامنت خوندن به نظرم خیلی بیخود بود

گوش میکردم کامنتاشو میخوندم

و همین روال ادامه پیدا کرد

الان دیگه میفهمیدم استاد چی میگه ولی بازم نمیتونستم بفهمم این باور چیه چجوری پیداش کنم چرا من اصلا نمیتونم خودمو واکاوی کنم چرا نمیدونم چیا تو ذهنم میگذره ، چجوری بچه ها میگن ذهنم اینو گفت ! چجوری میفهمن تو این مورد ایراد دارن ! وای که من خوب ظاهرمو میشناختم ولی درونم …

خوب میدونستم فلان رنگ چقد بهم میاد یا فلان کفش چقد باهاش راحتم یا فلان غذا رو چقد دوس دارم ولی درونم عین یه صندوقچه ی هزار قفل شده بود ، بازم نمیدونستم چیکار کنم ولی بازم گوش میکردم و گوش میکردم و کامنت میخوندم نشانه های کوچیک رو مینوشتم توی نوت و تایید میکردم که چی بخاطر چی، تا اینکه حدود پنج ماه گذشت پیشنهاد بعدی دانلود سفر به دور امریکا و هر روز یه قسمت دیدنش بود ، مقاومت داشتم ولی انجامش دادم ، هر روز یه قسمت با کامنت هاش درکنارش همچنان گوش میدادم ولی به شیوه ی جدید ، فایل ها رو برا خودم برش میزدم نکات کلیدی و مثال ها رو ادغام میکردم هر کدوم رو توی پلی لیست خودش میزاشتم و دسته بندی جداگانه میکردم و گوش میدادم و حالا لذت بیشتری میبردم ، ولی مشکل همچنان سرجاش بود من با درونم همچنان غریبه بودم ولی اتفاقات خیلی جنسشون بهتر بود ، آرامشم بیشتر بود و خیلی جاها یه اتفاقای ریز باحال رخ میداد که ذوق برانگیز بود ، من هفت ماه بود فقط گوش میدادم و کامنت میخوندم و به قسمتای 60-70 سفر آمریکا رسیده بودم ، فصل یک رویا رو هرکار کردم نشد بخرم ولی بقیه را تا فصل 6 با کتاب فکر خدا خریدم همشو خونده بودم به درک های خیلی خوبی نسبت به قبلم رسیده بودم ولی مشکل اصلی من هنوز همونجا بود نمیدونستم چی تو ذهنم میگذره ،

چرا تاحالا کامنت ننوشتی ؟ گرفتی منو چی بنویسم اخه ، هرچی از فایل درک میکنی چرا نمینویسی؟ بیا و آگاهیاتو بنویس ، شروع کردم از هر فایل هرچی درک میکردم مینوشتم گاهی اتفاقای کوچیکی هم که میوفتاد مینوشتم، از چرخ زندگیم که روغن کاری شده بود از همزمانی ها از تجربه های خوب و دلپسند ،نتیجه عالی بود خیلی درک بهتری داشتم خیلی قشنگ تر تفکیک میکردم آگاهیامو خیلی ذوق داشتم از این حالت ، اما نمیدونم از کجا بود دقیقا از کجا که دیدم عه من میفهمم دوتا حرف تو سرم زده میشه یکی آرامبخش تر یکی متشنج تر ، عه من میفهمم که باورم درباره این موضوع چیه ، عه من دارم میفهمم دیدگاهم به این اتفاق چیه ، من یکم میفهمم چرا اینکارو کردم و علتش رو میتونم یکم درک کنم ببین تا چه حد صدقفله بودم که حتی دیدگاه خودمو نمیدونستم انقدر تو زندگی خودمو گم کرده بودم ، دیدم عه من میفهمم آره من تازه یکم دارم متوجه میشم درونم چه خبره وای خدای من این بزرگترین کشف برای کسی که خودشو گم کرده بود محسوب بود وای خدای من انگار دوتا بال داشتم و میخواستم از این موفقیت پرواز کنم بعد ده ماه تازه دسترسی پیدا کرده بودم به قسمتی از محتویات ذهن حالا کار کردن رو خودم لذتبخش ترین فعالیت بود برام ، یاد اون عزیزی افتادم که میگفت فقط گوش کن و ادامه بده و ادامه بده ادامه بده یا کامنت عادله عزیز که میگفت بنویس حتی چرت و پرت فقط بنویس و ادامه بده و ادامه بده یا

مرجان عزیز که میگفت استاد نقاشیم بهم گفت فقط خط بزن و طرح بزن مهم نیس هرچقدر بد تو طرح بزن و ادامه بده و ادامه بده تا جایی که دوباره قفل ذهنش باز شد و تونست طرح عالی بزنه

منم ادامه دادم و تونستم درونم دسترسی پیدا کنم و اتفاقات عالی تر رو خلق کنم علایقمو بشناسم و هدفگذاری کنم ، آره دیگه با شوق وافر تر کار کردم تا گفتم این سال جدید برای من اولین سالیه که دارم خودمو میشناسم میخوام امسال رو بزارم پایه و فوندانسیون ساختمونم گفت پس بزار سال ساختن عزت نفس که محکم ترین پایه است ، گفتم دلم دوره عزت نفس رو میخواد ولی پولشو ندارم گفت ادعونی استجب لکم و واقعا بخوانید تا اجابت کند (ایموجی اشک) اجابت کرد از راهی که لاتحسبه از راهی که گمان نمیبردم اونم دقیق و درست به اندازه ی همون دوره و من سال جدید رو شروع کردم و من آپدیت کردم خودمو و پاک کردم همه تجربیات قبلمو که شروع کنم پایه های ساختمون شخصیتم رو و به زودی از اتفاقای خوب تر و از اهداف محقق شده ام مینویسم

من خالق همه ی شرایط زندگیمم و هیچکس هیچ تاثیری نداره حتی نزدیکترین فرد زندگیم فقط من

هر روز بهتر از دیروز درک میکنم رمز پایداری نتایج ادامه دادنه و ادامه دادن و ادمه دادن

خدایا شکرت