«ظلم به خود» از دیدگاه قرآن
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این فایل بیدارکننده، استاد عباسمنش با استناد به آیات صریح و محکم قرآن کریم، پرده از قوانینی برمیدارند که درک عمیق آنها، نگاه ما را به مفهوم ظالم و مظلوم، عدالت خداوند، شفاعت و مهمترین مسئولیت شخصی در زندگی، بهکلی دگرگون میسازد.
نخستین اصلی که در این مبحث تشریح میشود، کارکرد سیستمی و آینهوار جهان هستی در قبال دعا و نیایش است. هنگامی که شما برای دیگران دعای خیر، سلامتی یا خوشبختی میکنید، پیش از آنکه این انرژی به آنها برسد، به خودتان بازمیگردد. جهان هستی دقیقاً مانند یک کوه عمل میکند؛ هر فریادی که بر آن بزنید، همان پژواک را به سوی شما بازمیگرداند. اگر برای کسی طلب سعادت کنید، خودتان سعادتمند میشوید و اگر آرزوی بدی برای کسی داشته باشید، آن انرژی منفی گریبان خودتان را میگیرد. در واقع، خداوند یک سیستم است که به فرکانسها و نیات شما پاسخ میدهد و همان ها را در زندگی شما بازتاب می دهد. خداوند مانند انسانها دچار احساسات لحظهای نمی شود. خداوند یک سیستم ثابت و تغییرناپذیر است که هر کس در هر مداری قرار داشته باشد، بازخوردی متناسب با همان مدار را دریافت میکند. اگر کسی در مدار درست و فرکانس مثبت باشد، حتی اگر شما برایش دعا نکنید، او خیر و برکت را دریافت خواهد کرد، و اگر در مدار نادرست باشد، دعای شما تأثیری در تغییر بنیادین سرنوشت او نخواهد داشت؛ بنابراین، دعا کردن برای دیگران، در حقیقت ابزاری برای تنظیم فرکانس خودمان و دعوت خیر و برکت به زندگی شخصی ماست.
مبحث بسیار مهم دیگری که در این آموزش با تکیه بر آیات متعدد قرآن (از جمله سوره توبه و نساء) بازگشایی میشود، مسئله عدم تأثیر استغفار دیگران برای فردی است که خود در مدار شرک و نفاق قرار دارد. استاد عباسمنش با صراحت بیان میکنند که در سیستم الهی، چیزی به نام “پارتیبازی” یا “شفاعت بدون تغییر باور” وجود ندارد. حتی اگر پیامبر خدا (ص) برای کسی که ایمان ندارد و در مدار فسق است، هفتاد بار استغفار کند، خداوند او را نخواهد بخشید. این موضوع نشاندهنده عدالت مطلق خداوند و اهمیت مسئولیت شخصی است. هر فردی نتیجه اعمال و فرکانسهای خودش را میگیرد و هیچکس نمیتواند بار گناه دیگری را به دوش بکشد یا با اعتبار خود، کسی را که نمیخواهد تغییر کند، نجات دهد. داستان حضرت ابراهیم (ع) و پدرش (عمویش) آزر نیز گواهی بر این حقیقت است؛ وقتی ابراهیم متوجه شد که او دشمن خداست و در مدار هدایت نیست، از او بیزاری جست و راهش را جدا کرد.
این درس بزرگ به ما میآموزد که ما توانایی تغییر دیگران را نداریم و دلسوزیهای بیجا برای کسانی که خودشان مسیر نادرست را انتخاب کردهاند، نهتنها به آنها کمکی نمیکند، بلکه میتواند ما را نیز از مدار درست خارج کند. تنها راه نجات، تغییر باورها و بازگشت خالصانه خودِ فرد به سوی منبع لایزال الهی است.
یکی از عمیقترین و شاید تکاندهندهترین بخشهای این آموزش، بازتعریف مفهوم “حقالناس” و “ظلم” از دیدگاه قرآن و قوانین کیهانی است. برخلاف باور عمومی که تصور میشود انسانها قدرت دارند زندگی یکدیگر را نابود کنند یا مانع خوشبختی هم شوند، قرآن کریم با آیاتی روشن (مانند داستان حضرت موسی و آیات سوره نساء) تأکید میکند که هر ظلمی که انسان مرتکب میشود، در حقیقت “ظلم به نفس” است. وقتی حضرت موسی (ع) ناخواسته باعث مرگ کسی شد، فرمود: “رَبِّ إِنِّی ظَلَمتُ نَفسِی” (پروردگارا من به خودم ستم کردم). این دیدگاه توحیدی بیانگر آن است که اگر شما در مدار درست باشید، به خداوند ایمان داشته باشید و به منبع قدرت متصل بمانید، هیچ عامل بیرونی، هیچ انسانی و هیچ حکومتی نمیتواند به شما آسیب بزند یا حق شما را ضایع کند.
اگر کسی مورد ظلم قرار میگیرد، به این دلیل است که خود را در جایگاه ضعف (استضعاف) قرار داده و با باورهای شرکآلود، به دیگران قدرت تسلط داده است. در جهان توحیدی، قربانی وجود ندارد؛ هرکس خالق شرایط زندگی خویش است. باور به اینکه “دیگران میتوانند مرا بدبخت کنند” شرک است، زیرا قدرتی را که مختص خداوند است، به غیرخدا نسبت دادهایم.
در ادامه، استاد عباسمنش با استناد به آیات سوره نساء، بهانهتراشی افرادی را که خود را “مستضعف” مینامند، مردود میشمارند. قرآن میفرماید کسانی که میگویند “ما در زمین مستضعف بودیم”، جایگاهشان دوزخ است، زیرا زمین خداوند پهناور است و راه برای هجرت و تغییر همیشه باز است. ماندن در شرایط ذلتبار و پذیرش ظلم، نشانهی بیایمانی است، نه مظلومیت. انسان موحد میداند که اگر در محیطی شرایط رشد فراهم نیست، باید حرکت کند، باید مدارش را تغییر دهد و یقین داشته باشد که خداوند رزق و عزت او را در جای دیگر تأمین خواهد کرد. این نگرش، قدرت را تماموکمال به خود فرد بازمیگرداند و او را از حالت انفعال خارج میکند.
همچنین در روز قیامت، حتی شیطان نیز مسئولیت گمراهی انسانها را نمیپذیرد و صراحتاً میگوید: “من فقط شما را دعوت کردم و شما خودتان پذیرفتید؛ پس مرا سرزنش نکنید، بلکه خودتان را سرزنش کنید.” این اتمام حجت نهایی است که نشان میدهد هیچ عاملی بیرون از درون ما، بر زندگی ما مسلط نیست. شیطان، جامعه، والدین و حکومت، تنها دعوتکننده هستند و این ما هستیم که با کانون توجه و باورهایمان، دعوت آنها را اجابت میکنیم.
در نهایت، پیام اصلی این فایل، دعوت به یکتاپرستی عملی است. اصلی که عمل به آن، خوشبختی ما را هم در دنیا و هم در آخرت تضمین می کند.
استاد عباسمنش تأکید دارند که قرآن کتابی روشن و مبین است که برای هدایت همگان نازل شده و نباید منتظر تفسیرهای پیچیده دیگران ماند. درک قوانین جهان هستی نیازمند تفکر، تعقل و پرهیز از تقلید کورکورانه است. وقتی ما میپذیریم که خداوند تنها قدرت مطلق جهان است و سیستم جهان بر پایه فرکانس عمل میکند، دیگر از کسی نمیترسیم، کینه به دل نمیگیریم و نگران ضایع شدن حقمان توسط دیگران نیستیم، زیرا میدانیم که حق و عدالت در دستان فرکانسهای خود ماست. این نگاه، آرامش، اطمینان و شجاعتی بینظیر به انسان میبخشد تا عزت نفس خود را به گونه ای بسازد که بتواند مسئولیت تمام زندگیاش را بپذیرد و با تکیه بر خداوند، دنیایی سرشار از عزت، ثروت و سعادت را برای خود خلق کند، چرا که خداوند هرگز به بندگانش ستم نمیکند، بلکه این مردم هستند که با باورهای غلط، به خویشتن ستم روا میدارند.
عمل به آگاهی های دوره احساس لیاقت، تمامی این باورهای محدودکننده را با باورهای قدرتمندکننده و توحیدی جایگزین می کند و این تغییر در باورها، درهایی از نعمت و برکت را به زندگی شما می گشاید.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری «ظلم به خود» از دیدگاه قرآن472MB41 دقیقه
- فایل صوتی «ظلم به خود» از دیدگاه قرآن38MB41 دقیقه
🍃چهل و سومین برگ از سفرنامه من
به نام یگانه آمرزنده مهربان؛
سلام به استاد عزیزم، خانم شایسته دوستداشتنی و تمام دوستان عزیز و نازنینم در این خانواده صمیمی و تحسین برانگیز✨
بعد از گوش دادن این فایل، یاد دومین روز از سفرنامهام افتادم که چه انقلابی در من رخ داده بود و فقط با قلبم بود که میتوانستم بنویسم و نه با ذهن یا حتی فکر کردن بر کلمهای از آن کامنت!! حقیقتا استارت این تحوّل را خدای درونم زد و تا اینجا هر روز با من بود حتی روزهایی که شاید میزدم جاده خاکی، باز به من آلارم میداد و سپاسگزار خداوندی هستم که به من رحم کرد و دوباره مرا به مسیر اصلی و لذت و احساس خوب باز گرداند دقیقا طبق همان قرار نانوشته اما واضحی که هرروز در گوشم زمزمه میکند در هر قدم کنار تو هستم و آسانکنندهی کارهایت میشوم فقط: تو خود پای در راه بنه و هیچ مپرس/ خود ره بگوید که چون باید کرد… و چه زیبا دوباره هدایت شدم به کامنت دومین روز از سفرنامه، به شخصه عاشقق کامنتهای روزهای اول سفرنامهام هستم که با بیتجربگی اما با اطمینان حرکت میکردم، و نیرویی خالص و قدرتمند در درونم (که باور دارم خداوند بود) قلم بر دست میگرفت و سکان دار کشتیام میشد. دوست دارم بخش هایی از آن کامنت را به عنوان چهل و سومین برگ از سفرنامه بنویسم…
” زیبایی زندگی زمانی آغاز میشود که در مییابی، خالق تکاتک ثانیههای زندگیات خودت هستی. آنجایی که تو هستی و خدایت، تو هستی و ایدههایت، تو هستی و رویاهایت، آرزوهایت… آرزوهایی که نومید از رسیدن به آنها بودی و میپنداشتی دیگران مانع حرکت تو به سمت آنها میشوند. اما حالا دیگر میدانی که حتی نزدیکترین عضو خانوادهات هم نمیتواند مانع حرکت تو، رسیدن تو و بدست آوردن آنچه دوست میداری شود!! چراکه ایندفعه از فرکانسی بودن این جهان میشنوی، از سیستمی بودن خداوند، و مدارهای متعددی که خودِ انسانها انتخاب میکنند که به سمت کدامیکی از آن حرکت کنند.
این جهان و نتیجه زندگی تو از آن، به تو میفهماند که فقط تویی که خالق زندگیات هستی! هیچکس دیگری بر سرنوشتت و مسیری که در آن حرکت میکنی تأثیری ندارد و هرکس فقط و فقط نتیجهٔ آنچه که میفرسته را تجربه میکند.
پس بدیهی میشود که نه دعای خیر دیگری و نه نفرین آنها هیچکدام بر تو و زندگیات تأثیری نخواهند گذاشت؛ مگر تو به آنها اجازه و قدرت دهی.
که اگر اینگونه باشد، تو بر خودت ظالم میشوی!
حقیقت این است که تا فرکانس قربانی و مظلوم بودنی از تو ارسال نشود، هیچ ظالمی در دنیای تو پدیدار نخواهد شد. این تو هستی که ظالم را برای خودت خلق میکنی! از آگاهیهایی که همواره در حال کسب کردنی کمک بگیر، بر خودت، ذهنت و قدرت خداگونهای که در اعماق وجود توست مسلط شو تا در مدارهای پست حضور پیدا نکنی.
دعاهای خیر تو به خودت باز میگردند همانگونه که دعاهای شرّ تو… آگاه باش که قدرت و توانایی تغییر زندگی یا سرنوشت دیگری را نداری و به خودت و ساختن زندگیات بازگرد، به اتصال دوبارهات با انرژی منشأ این جهان…
تو همانقدر به معبودت نزدیکی که پیامبران قبل از تو نیز بودهاند. پس با او راحت و صمیمی باش که خداوند توبهپذیر و مهربان است. صدایت را میشنود، تو را میبیند و حتی یکلحظه تو را رها نمیکند همانطور که قبلا نکرده… خود را بشوی از آنچه انجام دادی و دوباره دستانت را در دستان پر نعمت و رحمتش قرار بده تا پروازت دهد به سمت آرزوها و رویاهایت؛
/که او برای هرکدام از ما کافیست./
و به یاد داشته باش،، تو مسئول تمام آنچه که انجام میدهی هستی. مسئول هرآنچه که به آن فکر میکنی، تایید میکنی و به آن قدرت میدهی. حرکت کن و به الله توکل کن، ایمان در حرکت تو صدها برابر بهتر از شرکِ حرکت نکردنت است که اگر این دنیا به دستانت آباد نشود، امیدی به آبادی دنیای دیگرت نخواهد بود!!
_با عشق، زینب:)💕🦋✨ “
🍃دومین برگ از سفرنامه من
بهنام یگانه خالق هستی، به نام او که همین نزدیکیست. او که خلیفهای از جنس خودش خلق کرد و بر زمین فرستاد تا او نیز خالق بودن را تجربه کند…
سلام به همسفران عزیزم؛ سلامی به رهایی و آزادگی بادها، استواری کوهها، زیبایی ابرها و بیکرانی آسمانها!
آمدهام که با عشقِ حضور خدای درونم، دومین برگ از این ماجراجویی و سفر به اعماق قلبم را ردپایی دیدنی – برای خودم و آن تجلی خداوندی که به اینجا هدایت شده – بهجا بگذارم…👣
زیبایی زندگی زمانی آغاز میشود که در مییابی، خالق تکاتک ثانیههای زندگیات خودت هستی. آنجایی که تو هستی و خدایت، تو هستی و ایدههایت، تو هستی و رویاهایت، آرزوهایت… آرزوهایی که نومید از رسیدن به آنها بودی و میپنداشتی دیگران مانع حرکت تو به سمت آنها میشوند. اما حالا دیگر میدانی که حتی نزدیکترین عضو خانوادهات هم نمیتواند مانع حرکت تو، رسیدن تو و بدست آوردن آنچه دوست میداری شود!! چراکه ایندفعه از فرکانسی بودن این جهان میشنوی، از سیستمی بودن خداوند، و مدارهای متعددی که خودِ انسانها انتخاب میکنند که به سمت کدامیکی از آن حرکت کنند.
ایندفعه از مهم بودن افکارت، اعمالت و فرکانسهایی میشنوی که خودِ تو فرستنده آنها به جهان هستی. ایندفعه میدانی که هر فرد نتیجهٔ آنچه که از پیش فرستاده را در زندگیاش میبیند و تجربه میکند. و اگر سختی و بدی را دیدی میپنداری که شاید این حقیقت زندگی تو نیز باشد! فارغ از دانستن اینکه، این جهان سیال است و گوش به فرمان فرکانس های ارسالی تو…
هرآنچه که دربارهاش فکر میکنی، به زبان می آوری و به آن ایمان داری به تو نشان میدهد و آیینهی وجودت میشود که حقیقت پشت نتیجههایت را دریابی. تا که شاید تأمل و تعقل کنی بر اعمال و افکارت،
بر فرکانس های ارسالیات…
این جهان و نتیجه زندگی تو از آن، به تو میفهماند که فقط تویی که خالق زندگیات هستی! هیچکس دیگری بر سرنوشتت و مسیری که در آن حرکت میکنی تأثیری ندارد و هرکس فقط و فقط نتیجهٔ آنچه که میفرسته را تجربه میکند.
پس بدیهی میشود که نه دعای خیر دیگری و نه نفرین آنها هیچکدام بر تو و زندگیات تأثیری نخواهند گذاشت؛ مگر تو به آنها اجازه و قدرت دهی.
که اگر اینگونه باشد، تو بر خودت ظالم میشوی!
ظلم کردن مگر غیر از این است که بر خویشتن لطمه زنی؟ با آنچه نادرست و ناشایست است، خودت آرزوها و رویاهایت را دور کنی؟ ظلم غیر از این چه میتواند باشد که نه این دنیایت آباد باشد و نه آن دنیا؟!
اما آسوده باش! تو اینبار گنج عظیمی را با خود حمل میکنی به نام آگاهی…
باید آگاه بود که در هرلحظه مشغول فرستادن چه فرکانسی هستی و جنس آنها را دریابی تا اگر در مسیر نادرستی بودی، سریعا مسیر خود را عوض کرده و با توکل به او که هدایتت کرد به مسیر درست خود بازگردی.
حقیقت این است که تا فرکانس قربانی و مظلوم بودنی از تو ارسال نشود، هیچ ظالمی در دنیای تو پدیدار نخواهد شد. این تو هستی که ظالم را برای خودت خلق میکنی! از آگاهیهایی که همواره در حال کسب کردنی کمک بگیر، بر خودت، ذهنت و قدرت خداگونهای که در اعماق وجود توست مسلط شو تا در مدارهای پست حضور پیدا نکنی.
دعاهای خیر تو به خودت باز میگردند همانگونه که دعاهای شرّ تو… آگاه باش که قدرت و توانایی تغییر زندگی یا سرنوشت دیگری را نداری و به خودت و ساختن زندگیات بازگرد، به اتصال دوبارهات با انرژی منشأ این جهان…
همان که هدایتت کرد، پرده های جلوی چشمان و گوشهایت را کنار زد و قلبت را باز کرد تا لمسش کنی، حسش کنی و دوباره با او یکی شوی… که خداگونه تر، آنچه که در این جهان جاریست را تجربه کنی.
تو همانقدر به معبودت نزدیکی که پیامبران قبل از تو نیز بودهاند. پس با او راحت و صمیمی باش که خداوند توبهپذیر و مهربان است. صدایت را میشنود، تو را میبیند و حتی یکلحظه تو را رها نمیکند همانطور که قبلا نکرده… خود را بشوی از آنچه انجام دادی و دوباره دستانت را در دستان پر نعمت و رحمتش قرار بده تا پروازت دهد به سمت آرزوها و رویاهایت؛
/که او برای هرکدام از ما کافیست./
و به یاد داشته باش،، تو مسئول تمام آنچه که انجام میدهی هستی. مسئول هرآنچه که به آن فکر میکنی، تایید میکنی و به آن قدرت میدهی. حرکت کن و به الله توکل کن، ایمان در حرکت تو صدها برابر بهتر از شرکِ حرکت نکردنت است که اگر این دنیا به دستانت آباد نشود، امیدی به آبادی دنیای دیگرت نخواهد بود!!
_با عشق، زینب:)💕🦋✨