«ظلم به خود» از دیدگاه قرآن

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

هر دعای خیری:

*تنها به خودمان باز می گردد

*هر فرد با داشتن باورهای مناسب و بودن در مدار درست چه ما بخواهیم یا خیر خوشبخت موفق و ثروتمند خواهد شد

خداوند در مورد ظلم به خود می فرمایید:

الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ وَالَّذِینَ لَا یَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿79﴾

کسانى که بر مؤمنانى که [افزون بر صدقه واجب] از روى میل صدقات [مستحب نیز] مى‏ دهند عیب مى‏ گیرند و [همچنین] از کسانى که [در انفاق] جز به اندازه توانشان نمى‏ یابند [عیبجویى مى کنند] و آنان را به ریشخند مى‏ گیرند [بدانند که] خدا آنان را به ریشخند مى‏ گیرد و براى ایشان عذابى پر درد خواهد بود (79)

-خداوند عملکرد سیستمی داشته و مانند آینه ای نتیجه ی باورها و فرکانس های ما را به ما باز می گرداند

-خداوند:

به افکار باورها فرکانس های ما پاسخ می دهد

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّهً فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿80﴾

چه براى آنان آمرزش بخواهى یا برایشان آمرزش نخواهى [یکسان است‏ حتى] اگر هفتاد بار برایشان آمرزش طلب کنى هرگز خدا آنان را نخواهد آمرزید چرا که آنان به خدا و فرستاده‏ اش کفر ورزیدند و خدا گروه فاسقان را هدایت نمى ‏کند (80)

-خداوند طبق قانون عمل می کند:

بنابراین تقاضای پیامبر برای بخشش آنها مورد قبول خداوند نیست

هر کسی :

در نهایت چه برای او طلب آمرزش شود یا خیر نتیجه ی اعمال خود را دریافت خواهد کرد

ما نمی توانیم:

با شفیع و واسطه قرار دادن پیامبران برای گناهان خود از خداوند طلب بخشش و آمرزش کنیم هر کس باید برای خود طلب آمرزش و بخشش را فقط از خداوند بخواهد

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَکَرِهُوا أَنْ یُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَا تَنْفِرُوا فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ کَانُوا یَفْقَهُونَ ﴿81﴾

بر جاى‏ ماندگان به [خانه] نشستن خود پس از رسول خدا شادمان شدند و از اینکه با مال و جان خود در راه خدا جهاد کنند کراهت داشتند و گفتند در این گرما بیرون نروید بگو اگر دریابند آتش جهنم سوزان‏تر است (81)

کسانی که:

-در راه خداوند جهاد نکنند

-حرکت نکرده و قدم برندارند

-به خداوند ایمان و توکل نداشته باشند

نتیجه ی اعمال آنها:

*بودن در آتش دوزخ است

مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُوا أَنْ یَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُوا أُولِی قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ ﴿113﴾

پیامبر و اهل ایمان را نسزد که برای مشرکان پس از آنکه روشن شد که آنان اهل دوزخند، درخواست آمرزش کنند، هر چند از خویشان باشند.

اگر قوانین الهی را به درستی درک کنیم :

می دانیم که قوانین با طلب آمرزش ما برای دیگران هر چند رابطه ی نزدیکی با ما داشته باشند تغییر نخواهد کرد

وَمَا کَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَهٍ وَعَدَهَا إِیَّاهُ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَأَوَّاهٌ حَلِیمٌ ﴿114﴾

و طلب آمرزش ابراهیم براى پدرش جز براى وعده‏ اى که به او داده بود نبود و[لى] هنگامى که براى او روشن شد که وى دشمن خداست از او بیزارى جست راستى ابراهیم دلسوزى بردبار بود (114)

هر کسی در نهایت نتیجه ی اعمال خود را کسب می کند :

*طلب آمرزش هیچ کسی برای دیگری مورد قبول و پذیرش نیست

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا ﴿64﴾

و ما هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر آنکه به توفیق الهى از او اطاعت کنند و اگر آنان وقتى به خود ستم کرده بودند پیش تو مى ‏آمدند و از خدا آمرزش مى‏ خواستند و پیامبر [نیز] براى آنان طلب آمرزش میکرد قطعا خدا را توبه‏ پذیر مهربان مى‏ یافتند (64)

همواره:

-ابتدا از خداوند طلب آمرزش و بخشش کنیم

برای درک بهتر آیات قرآن:

-آیات قبل و بعد از آن را هم باید بررسی کنیم

فَلَا وَرَبِّکَ لَا یُؤْمِنُونَ حَتَّى یُحَکِّمُوکَ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لَا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُوا تَسْلِیمًا ﴿65﴾

ولى چنین نیست به پروردگارت قسم که ایمان نمى ‏آورند مگر آنکه تو را در مورد آنچه میان آنان مایه اختلاف است داور گردانند سپس از حکمى که کرده‏ اى در دلهایشان احساس ناراحتى [و تردید] نکنند و کاملا سر تسلیم فرود آورند (65)

افراد به خداوند ایمان نیاورند مگر:

-باورهای آنها تغییر کند

-رفتارهای آنها تغییر یابد

إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاکَ اللَّهُ وَلَا تَکُنْ لِلْخَائِنِینَ خَصِیمًا ﴿105﴾

ما این کتاب را به حق بر تو نازل کردیم تا میان مردم به [موجب] آنچه خدا به تو آموخته داورى کنى و زنهار جانبدار خیانتکاران مباش (105)

وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ غَفُورًا رَحِیمًا ﴿106﴾

و از خدا آمرزش بخواه که خدا آمرزنده مهربان است (106)

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ مَنْ کَانَ خَوَّانًا أَثِیمًا ﴿107﴾

و از کسانى که به خویشتن خیانت مى کنند دفاع مکن که خداوند هر کس را که خیانتگر و گناه‏پیشه باشد دوست ندارد (107)

یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ یُبَیِّتُونَ مَا لَا یَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَکَانَ اللَّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ مُحِیطًا ﴿108﴾

[کارهاى نارواى خود را] از مردم پنهان مى دارند و[لى نمى‏ توانند] از خدا پنهان دارند و چون شبانگاه به چاره‏ اندیشى مى ‏پردازند و سخنانى مى‏ گویند که وى [بدان] خشنود نیست او با آنان است و خدا به آنچه انجام مى‏ دهند همواره احاطه دارد

هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا فَمَنْ یُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَمْ مَنْ یَکُونُ عَلَیْهِمْ وَکِیلًا ﴿109﴾

هان شما همانان هستید که در زندگى دنیا از ایشان جانبدارى کردید پس چه کسى روز رستاخیز از آنان در برابر خدا جانبدارى خواهد کرد یا چه کسى حمایتگر [و مدافع] آنان تواند بود (109)

ما نمی توانیم:

-حق هیچ کس را ضایع کنیم

-دنیا ی مادی بسیار زودگذر و ناپایدار است و ما دنیای پس از مرگ را در نظر نمی گیریم

وَمَنْ یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِیمًا ﴿110﴾

و هر کس کار بدى کند یا بر خویشتن ستم ورزد سپس از خدا آمرزش بخواهد خدا را آمرزنده مهربان خواهد یافت

اگر به خود ستم کرده و طلب آمرزش و بخشش از خداوند کردیم:

*خداوند را توبه پذیر و مهربان میابیم

وَمَنْ یَکْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا یَکْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَکَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَکِیمًا ﴿111﴾

و هر کس گناهى مرتکب شود فقط آن را به زیان خود مرتکب شده و خدا همواره داناى سنجیده‏ کار است (111)

زمانی که گناه می کنیم:

-به خودمان و نه دیگران ستم می کنیم

وَمَنْ یَکْسِبْ خَطِیئَهً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَرِیئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِینًا ﴿112﴾

و هر کس خطا یا گناهى مرتکب شود سپس آن را به بى‏ گناهى نسبت دهد قطعا بهتان و گناه آشکارى بر دوش کشیده است (112)

-ما مسئول اعمال و رفتار خود هستیم با غیبت و تهمت زدن به دیگران:

به خودمان ضربه و آسیب وارد خواهیم کرد

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طَائِفَهٌ مِنْهُمْ أَنْ یُضِلُّوکَ وَمَا یُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا یَضُرُّونَکَ مِنْ شَیْءٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَیْکَ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَعَلَّمَکَ مَا لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ وَکَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکَ عَظِیمًا ﴿113﴾

و اگر فضل خدا و رحمت او بر تو نبود طایفه‏ اى از ایشان آهنگ آن داشتند که تو را از راه به در کنند و[لى] جز خودشان [کسى] را گمراه نمى‏ سازند و هیچ گونه زیانى به تو نمى ‏رسانند و خدا کتاب و حکمت بر تو نازل کرد و آنچه را نمى‏ دانستى به تو آموخت و تفضل خدا بر تو همواره بزرگ بود

زمانی که به خداوند ایمان و باور داشته و تسلیم او باشیم:

*هر بلا و آسیبی از جانب دیگران تنها به نفع ما تمام خواهد شد

خداوند به پیامبر لطف زیادی داشته چون او:

-بسیار امین و درستکار بود

إِذَا جَاءَکَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّکَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّکَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَکَاذِبُونَ ﴿1﴾

چون منافقان نزد تو آیند، می گویند: گواهی می دهیم که تو بی تردید فرستاده خدایی. و خدا می داند که تو بی تردید فرستاده اویی، و خدا گواهی می دهد که یقیناً منافقان دروغگویند

اتَّخَذُوا أَیْمَانَهُمْ جُنَّهً فَصَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿2﴾

سوگندهاى خود را [چون] سپرى بر خود گرفته و [مردم را] از راه خدا بازداشته‏ اند راستى که آنان چه بد مى کنند (2)

ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا یَفْقَهُونَ ﴿3﴾

این بدان سبب است که آنان ایمان آورده سپس به انکار پرداخته‏ اند و در نتیجه بر دلهایشان مهر زده شده و [دیگر] نمى‏ فهمند (3)

زمانی که در مدار نادرست باشیم:

-از هر موضوع و مسئله ای برداشت نادرست داریم

وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَهٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَهٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ ﴿4﴾

و چون آنان را ببینى هیکلهایشان تو را به تعجب وا مى دارد و چون سخن گویند به گفتارشان گوش فرا مى‏ دهى گویى آنان شمعک‏هایى پشت بر دیوارند [که پوک شده و درخور اعتماد نیستند] هر فریادى را به زیان خویش مى ‏پندارند خودشان دشمنند از آنان بپرهیز خدا بکشدشان تا کجا [از حقیقت] انحراف یافته‏ اند (4)

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَکْبِرُونَ ﴿5﴾

و چون بدیشان گفته شود بیایید تا پیامبر خدا براى شما آمرزش بخواهد سرهاى خود را بر مى‏ گردانند و آنان را مى ‏بینى که تکبرکنان روى برمى‏ تابند

سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ ﴿6﴾

براى آنان یکسان است چه برایشان آمرزش بخواهى یا برایشان آمرزش نخواهى خدا هرگز بر ایشان نخواهد بخشود خدا فاسقان را راهنمایى نمى ‏کند (6)

هُمُ الَّذِینَ یَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى یَنْفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَفْقَهُونَ ﴿7﴾

آنان کسانى‏ اند که مى‏ گویند به کسانى که نزد پیامبر خدایند انفاق مکنید تا پراکنده شوند و حال آنکه گنجینه ‏هاى آسمانها و زمین از آن خداست ولى منافقان درنمى‏ یابند (7)

اگر باور داشته باشیم گنجینه های آسمان ها و زمین در دستان خداوند است:

*نیازی به هیچ کس نداریم

*دیگران نمی توانند به ما آسیب برسانند

*باورها و فرکانس های ما اتفاقات زندگیمان را رقم می زند

تَنْزِیلٌ مِنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿2﴾

وحى [نامه]اى است از جانب [خداى] رحمتگر مهربان (2)

کِتَابٌ فُصِّلَتْ آیَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ ﴿3﴾

کتابى است که آیات آن به روشنى بیان شده قرآنى است به زبان عربى براى مردمى که مى‏ دانند (3)

بَشِیرًا وَنَذِیرًا فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا یَسْمَعُونَ ﴿4﴾

بشارتگر و هشداردهنده است و[لى] بیشتر آنان رویگردان شدند در نتیجه [چیزى را] نمى ‏شنوند (4)

-اغلب افراد از شنیدن قرآن اعراض می کنند و به همین دلیل

چون از آن اعراض می کنند آیات آن را نمی شنوند

وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِی أَکِنَّهٍ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَیْهِ وَفِی آذَانِنَا وَقْرٌ وَمِنْ بَیْنِنَا وَبَیْنِکَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ ﴿5﴾

و گفتند دلهاى ما از آنچه ما را به سوى آن مى‏ خوانى سخت محجوب و مهجور است و در گوشهاى ما سنگینى و میان ما و تو پرده‏ اى است پس تو کار خود را بکن ما [هم] کار خود را مى ‏کنیم (5)

خداوند به زیبایی:

-مفهوم مدار را بیان می کند

از لحاظ مدار و فرکانس:

-هر فردی با بودن در مدار متفاوت داشتن باورهای متفاوت نتایج متفاوتی را خلق می کند

خدایا شکرت

عاشقتونیم

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

هر دعای خیری :

فقط به سود خود ما است. اگر شخصی در مدار مناسب باشد:

چه ما برای او دعا کنیم یا نه هیچ تاثیری در او نخواهد داشت و در هر صورت موفق و خوشبخت خواهد بود.

الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ وَالَّذِینَ لَا یَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ۙ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ

آن کسانی که عیب‌جویی می‌کنند بر آن مؤمنانی که به صدقات مستحب فقیران را دستگیری می‌کنند و همچنین مسخره می‌کنند مؤمنانی را که از اندک چیزی که مقدور آنهاست هم (در راه خدا) مضایقه نمی‌کنند، خدا هم آنها را البته مسخره و مجازات می‌کند و به آنها عذابی دردناک خواهد رسید.

خداوند عملکرد سیستمی دارد: نه اینکه خداوند آنها را مسخره کند

جهان مانند آینه فرکانس های آنها را به آنان باز می گرداند. جهان به افکار باورها و فرکانس های ما پاسخ می دهد.

اگر فرکانس مناسبی به جهان ارسال کنیم: از جنس همان فرکانس و

اگر فرکانس نامناسبی به جهان ارسال می کنیم:

از همان جنس را دریافت خواهیم کرد

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّهً فَلَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ۚ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمْ کَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۗ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ

(ای پیغمبر) تو بر آن مردم منافق خواهی طلب مغفرت بکن یا نکن، اگر هفتاد مرتبه هم بر آنها (از خدا) آمرزش طلبی خدا هرگز آنان را نخواهد بخشید، زیرا آنها (از راه فسق و سرکشی) به خدا و رسول او کافر شدند و خدا فاسقان را هرگز هدایت نخواهد کرد.

اینگونه نیست که پیامبر بتواند برای آنها تخفیفی بگیرد و استغفار کند: سیستم به هیچ وجه به این صورت عمل نمی کند.

هر کسی نتیجه ی اعمال خود را خواهد گرفت: چه پیامبر برای او طلب آمرزش کند یا نکند و

اینگونه نیست که گناهکار باشیم از پیامبر طلب بخشش کنیم و گناهان ما بخشیده شود که این مصداق:

شرک است باید خودمان از خداوند طلب آمرزش کنیم .

سیستم اینگونه عمل می کند

رِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَکَرِهُوا أَنْ یُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَا تَنْفِرُوا فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ کَانُوا یَفْقَهُونَ

بر جاى‏ ماندگان به [خانه] نشستن خود پس از رسول خدا شادمان شدند و از اینکه با مال و جان خود در راه خدا جهاد کنند کراهت داشتند و گفتند در این گرما بیرون نروید بگو اگر دریابند آتش جهنم سوزان‏تر است

کسی که حرکت نکند و ایمان نداشته باشد: آتش دوزخ برای او بسیار گرم تر خواهد بود

مَا کَانَ لِلنَّبِیِّ وَالَّذِینَ آمَنُوا أَنْ یَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِکِینَ وَلَوْ کَانُوا أُولِی قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِیمِ

بر پیامبر و کسانى که ایمان آورده‏ اند سزاوار نیست که براى مشرکان پس از آنکه برایشان آشکار گردید که آنان اهل دوزخند طلب آمرزش کنند هر چند خویشاوند [آنان] باشند

خداوند می فرماید: تو که می دانی این افراد نامناسب هستند برایشان طلب آمرزش نکن که برای آنها سودی ندارد

اگر مدار و فرکانس را بشناسیم: می دانیم که حرف ما هیچ تاثیری نخواهد داشت

وَمَا کَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَهٍ وَعَدَهَا إِیَّاهُ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَأَوَّاهٌ حَلِیمٌ

و طلب آمرزش ابراهیم براى پدرش جز براى وعده‏ اى که به او داده بود نبود و[لى] هنگامى که براى او روشن شد که وى دشمن خداست از او بیزارى جست راستى ابراهیم دلسوزى بردبار بود

اینکه ابراهیم برای پدرش طلب مغفرت کند برای او هیچ سود و نتیجه ای در بر نداشت و به همین دلیل از مدار او که در مدار شرک و کفر است دور شد . هر کسی نتیجه ی اعمال خود را خواهد گرفت

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا

ما رسولی نفرستادیم مگر بر این مقصود که خلق به امر خدا اطاعت او کنند. و اگر هنگامی که آنان (گروه منافق) بر خود ستم کردند به تو رجوع می‌کردند و از کردار خود به خدا توبه نموده و تو هم برای آنها استغفار می‌کردی و از خدا آمرزش می‌خواستی، در این حال البته خدا را توبه‌ پذیر و مهربان می‌ یافتند.

فَلَا وَرَبِّکَ لَا یُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ یُحَکِّمُوکَ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لَا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُوا تَسْلِیمًا

نه چنین است، قسم به خدای تو که اینان (به حقیقت) اهل ایمان نمی‌شوند مگر آنکه در خصومت و نزاعشان تنها تو را حَکَم کنند و آن‌گاه به هر حکمی که کنی اعتراض نداشته، کاملاً (از دل و جان) تسلیم (فرمان تو) باشند.

آن ها ایمان نمی آورند: مگر اینکه باورهایشان را تغییر دهند

إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاکَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَکُنْ لِلْخَائِنِینَ خَصِیمًا

(ای پیغمبر) ما قرآن را به حق به سوی تو فرستادیم تا به آنچه خدا (به وحی خود) بر تو پدید آورده میان مردم حکم کنی، و نباید به نفع خیانتکاران (با مؤمنان) به خصومت برخیزی.

اسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ غَفُورًا رَحِیمًا ﴿106﴾و از خدا آمرزش بخواه؛ زیرا خدا همواره بسیار آمرزنده و مهربان است. (106) وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ مَنْ کَانَ خَوَّانًا أَثِیمًا ﴿107﴾و از کسانی که به خود خیانت می کنند دفاع مکن؛ زیرا خدا هر کس را که خیانت پیشه و گناه کار است دوست ندارد. (107) یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ یُبَیِّتُونَ مَا لَا یَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَکَانَ اللَّهُ بِمَا یَعْمَلُونَ مُحِیطًا ﴿108﴾[خیانت پیشگانْ خیانت خود را] از مردم پنهان می دارند، و [نمی توانند] از خدا پنهان نمایند، و خدا با آنان بود آن گاه که در جلسه مخفی شبانه، درباره طرح و نقشه و سخنی که خدا به آن رضایت نداشت، چاره اندیشی می کردند و خدا همواره به آنچه انجام می دهند، احاطه دارد.

هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا فَمَنْ یُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ أَمْ مَنْ یَکُونُ عَلَیْهِمْ وَکِیلًا ﴿109﴾این شما [قبیله و عشیره خائنین] هستید که در زندگی دنیا از آنان دفاع کردید، ولی چه کسی است که در روز قیامت در برابر خدا از آنان دفاع کند؟ یا چه کسی است که [برای رهایی آنان از عذاب] کارسازشان باشد؟

باید تصویر بزرگتر را ببینیم و قوانین و مسائل را به درستی درک کنیم : ما با کشتن افراد نمی توانیم زندگی آنها را نابود کنیم.

وَمَنْ یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِیمًا ﴿110﴾و هر کس کار زشتی کند یا برخود ستم ورزد، سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را بسیار آمرزنده و مهربان خواهد یافت. (110) وَمَنْ یَکْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا یَکْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَکَانَ اللَّهُ عَلِیمًا حَکِیمًا ﴿111﴾و هر کس مرتکب گناهی شود، فقط به زیان خود مرتکب می شود؛ و خدا همواره دانا و حکیم است. (111)

اگر توبه کنند: خداوند را آمرزنده و مهربان می یابیم . اگر گناه می کنیم: به خودمان و نه به دیگران ستم می کنیم.

کلمه ی حق الناس در قرآن بیان نشده است:

ما نمی توانیم هیچ کسی را از مسیر خود خارج کرده و سرنوشت او را تغییر دهیم

اگر به کسی ظلم می کنیم : به خودمان ظلم می کنیم بدی که در حق دیگران می کنیم: باعث موفقیت آنها خواهد شد

ما خودمان با افکار و باورهای نامناسب: به خود ظلم می کنیم و خود را آگاهانه در مدار نادرست قرار می دهیم

حتی شیطان مسئولیت گناهان ما را در آخرت: بر عهده نمی گیرد و ما با افکار و فرکانس خود به خودمان ستم می کنیم و به شیطان قدرت می دهیم.

خدایا شکرت

عاشقتونیم

به نام خداوند مهربان

سلام استاد و خانم شایسته عزیز

اکثر ما پیش از اشنا شدن با فانون فکر می کردیم که دیگران توانایی تغییر زندگی ما را داشته چه تغییرات مثبت بوده یامنفی و این به دلیل عدم درک قانون و ورودی های نا مناسبی است که از خانواده مدرسه دوستان تلویزیون فیلم و سریال و کتاب و شبکه های اجتماعی و……بارها و بارها تکرار شده و ما بدون تحقیق و بررسی ان را باور کرده و تاثیرات ان را هم دیده ایم اما زمانی که به قران رجوع کرده و با اموزه های استاد اشنا شدیم به این درک رسیده ایم که هیچ کس توانایی تغییر زندگی ما را نداشته و نمی تواند شرایط زندگی ما را عوض کند مگر این که ما به او قدرت داده و یا بخواهیم که از او تاثیر بپذیریم. ما با باورها و فرکانسهای خود اتفاقات زندگیمان را رقم زده و خالق صد در صد زندگی خود هستیم. برای همین چیزی به عنوان حق الناس در قران وجود نداشته و افرادی که دیگران از انها سوء استفاده می کنند به دلیل باورها و فرکانسهای خودشان است. دیگران هیچ قدرتی در زندگی ما نداشته و تنها جواب فرکانسهای ما را به ما می دهند و خداوند مانند اینه فرکانسها و باورهای ما را دریافت کرده و از جنس همان فرکانس اتفاقات شرایط افراد و ایده ها را به زندگی ما وارد می کند. هیچ کس نمی تواند بر دیگری ظلم کرده مگر این که او در مدار نادرستی باشد و قدرت را از خداوند گرفته و به عوامل بیرونی دهد. در این صورت مشرک بوده و خداوند نیز تنها گناهی که هیچ گاه نمی بخشد شرک است. به میزانی که ما می توانیم قدرت را از سایر افراد و عوامل بیرونی گرفته و به خداوند دهیم به همان میزان لایق دریافت نعمتهای بیشتر خواهیم شد و احساس بهتری را تجربه خواهیم کرد. اما این نیز فرایندی تکاملی است و یک شبه صورت نخواهد گرفت. باید با تکرار ایات قران و فایلهای استاد به تدریج این باور را در خود نهادینه کنیم. به قول حضرت علی: شرک در دل مومن مانند راه رفتن مورچه ای سیاو بر روی سنگ سیاه در دل تاریکی شب پنهان است.

خدایا شکرت

عاشقتونیم