سریال تمرکز بر نکات مثبت | قسمت 15
ما با ویژگیِ مختار بودن و «حق انتخاب داشتن» برای تجارب زندگیمان خلق شدهایم. یعنی هیچ چیز بدون اجازه و بدون انتخابِ ما، وارد تجربهی زندگی مان نمیشود.
یعنی تمام اتفاقات، شرایط و تجارب زندگی ما، نتیجهی انتخابهای پی در پیای است که، در هر لحظه نه با کلماتمان، نه با خواهشها و تمناهایمان و نه حتی با احتیاجات شدیدمان، بلکه با کانونِ توجهمان صورت میگیرد.
به عبارت دیگر، تمام اتفاقات دلخواه یا نادلخواه، وقتی اجازهی ورود به تجربهی زندگیمان را مییابد که، هم اساس، همفرکانس و منطبق بر کانون توجه غالبمان میشود.
به دلیل وجودِ چنین خاصیتی است که میتوان گفت:
تمرکز بر نکات مثبت سریعترین، قویترین و لذتبخش ترین مسیر برای رفتن از شرایطی که الان داری و جایی که الان هستی، به شرایط و وضعیتی است که میخواهی داشته باشی.
منظورم از تمرکز بر نکات مثبت:
احساس سپاسگزارانهای است که، آنقدر تمرکزت را خرجِ داشتهها، نعمتها، تواناییها و فرصتهای فراوانِ پیش رویت میکند که، فرصتی برای نگرانی از کمبودهای آینده نمیماند.
احساس تحسینگرانهای است که، آنقدر تمرکزت را محو تماشا و قدردانی از دستاوردهای ستودنیِ دیگران میکند که، فرصتی برای حسادت یا تمرکز بر جای خالیِ چنین نعمتهایی در زندگیات به واسطهی مقایسهی «نتایجت و تکاملِ طی نشدهات» با «نتایج افرادی که از باورها و مسیر طی شدهشان آگاهی نداری»، نمیماند.
احساس اطمینانی است که، آنقدر دلت را قرص و قدمهایت را استوار و تمام حواست را خرجِ دیدنِ نشانههای هدایتهای پیش رو میکند که، فرصتی برای شنیدن نجواهای ذهنت نمیماند.
دیدنِ کوچکترین نعمتهای وضعیت کنونی زندگیات و احساس سپاسگزارانه داشتن بخاطرشان، نه تنها یک مانع برای قانع کردن تو به ماندن در چنین شرایطی نیست، بلکه همچون فنری است که تو را به سمت شرایطی پرتاب میکند و با نعمتهایی همفرکانس میکند که، آرزوی تجربهشان را داری.
به اندازهای که قادر به تمرکز بر بر نکات مثبت زندگیات و احساس سپاسگزارانه داشتن به خاطر نعمتهای زندگیات میشوی، به همان اندازه با «شرایطی بهتر از شرایط کنونیات» همفرکانس میشوی. یعنی به همان اندازه، مقاومتهای ذهنیات در برابر تجربهی آن شرایط، کم میشود و آن شرایطِ دلخواه، اجازهی وارد شدن به تجربهی زندگیات را مییابد.
زیرا مسئله، «درخواست کردن» نیست. درخواستهای ما برای داشتنِ نعمتهای بیشتر، به واسطهی برخورد با تضادها یا مشاهدهی نعمتهای زندگی دیگران، خود به خود ارسال شده است و سیستم خود به خود، به آن درخواستها پاسخ داده است.
مسئله، اجازه دادن به ورودِ «آن درخواستهای پاسخ داده شده» است که فقط به وسیلهی برداشتن مقاومتها و همفرکانس شدن با آن پاسخها صورت میگیرد.
برای دیدن سایر قسمتهای سریال تمرکز بر نکات مثبت، کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD89MB6 دقیقه
- فایل تصویری سریال تمرکز بر نکات مثبت | قسمت 1547MB6 دقیقه
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
سلام به استاد عزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم
وسلام به تک تک دوستانم.
چقدر در گذشته عمر گرانبهام فدای تمرکز بر منفی ها، نداشته ها، یا حسرت وغبطه برای اونچه که دیگران دارند ومن ندارم شد!!!!
دیدن سریال تمرکز بر نکات مثبت، سریال زندگی در بهشت وسریال سفر به دور امریکا، هر سه نقطه عطف تغییر دیدگاه وتغییر شخصیتم بوده وهست تا همیشه.
زمانی که تازه وارد سایت شده بودم هنوز نمیدونستم قانون چیه وچطور عمل میکنه، دیدن این سریالها حالم رو خوب میکرد هر چقدر تایم بیشتری در شبانه روز مشغول تماشاشون میشدم، می تونستم آرومتر وخوشحالتر باشم.
هیچوقت فکر نمیکردم خب که چی دو نفر دارند برای خودشون عشق وحال میکنند حالا من بشینم خوش گذرونیشون رو ببینم، نه….
چون این دونفر بر خلاف تمام کسانی بودند که در زندگیم دیده بودم.
کسائیکه از شادی وخوشحالیشون وموفقیتشون شاید گاهی هیچ احساسی نداشتم یا گاهی حسادت می کردم یا گاهی بی تفاوت بودم….
ولی این دو نفر فرق داشتند برام….
شما استاد عزیزم ومریم جان، داشتید جوری زندگی میکردید که هم شبیه حرفهاتون بود وهم ساده و راحت و دوستداشتنی ودلخواه من…
منیکه یک عمر میخواستم از همه چیز لذت ببرم کیف کنم وشادی کنم ولی باور داشتم که دیگران این اجازه رو بهم نمیدند…
دیگرانی مثل پدر ومادر، مثل خانواده، مثل همسر، مثل فرزند و……هرکسی که غیر من بود حتی خدا….
ولی شما بهم یاد دادید که من مسئول صد درصد اتفاقات وشرایط زندگیم هستم، دقیقا هم با این سبک زندگیتون یاد دادید.
اینکه هر فکر وتوجه من، هر حرف وکلام همیشگی من و رفتارهای من، شرایط زندگیم رو رقم میزنند.
هضمش سخت بود، پذیرشش سخت بود، ترس اومده بود اولش سراغم..
که حالا که من مسئول صد در صد زندگیم هستم، چطوری این زندگی داغون رو درست کنم؟
چطور اینهمه گندی که اینهمه سال با نادونی وناآگاهی زدم به زندگیم رو درستش کنم.
وشما اومدید بهم این نوید واین امید رو دادید که اونقدرهام سخت نیست، اصلا قرار نیست که من همه کارهارو تنهایی انجامش بدم….
سهم من اینه که یه مدت حداقل 6 ماه تا یک سال، به جای اونهمه دوندگی و عجله و استرس و بدو بدو، حرف وکلام و کارهای بی سر وته، که هیچکدوم نتیجه خوبی هم برام نداشته ونداره…..
بشینم سرجام وآروم بگیرم….
بشینم و به زیبایی ها توجه کنم..
وحالا که فکر میکنم زندگیم دیگه هیچ زیبایی نداره، بیام بشینم به اینهمه زیبا زندگی کردن وزیبا بندگی کردن، سیدحسین عباسمنش ومریم شایسته نگاه کنم…
به اینهمه تصاویر قشنگ، به این دنیای به این قشنگی که هیچوقت به این شکل ندیده بودمش وحسش نمبکردم…
چون باورم این بود، طبیعت زیبا، چیزهای زیبا، هر چه که به اسم نعمت های همگانی هست مثل وجود ماه وستاره ها وخورشید اسمان وابرها و درختان و گلها ومیوه و حشرات و حیوانات و طبیعت ودریا و…..
که مال من نیست!!!!
من اون چیزهایی رو نعمت میدیدم که مال خودم باشه، به اسم خودم باشه، توی خونه ی خودم، توی زندگی خودم و…..باشه!!!!
در صورتیکه از شما یاد گرفتم هرچیزی که چشمهام می بینند وگوشهام میشنوند وقلب حسشون میکنه و حتی تمام همین جسمی که دارم همینی که هستم، همه چیز نعمت وبرکت هست برام از سمت خدا، تا من بتونم زندگی خوبی توی این دنیا داشته باشم…
خب اون طرز فکرم به خاطر شناخت نداشتن از خالقم و قوانین حاکم بر جهانش بود.
من مقصر نبودم، خانواده و جامعه و فیلم ها… برجسب های خاص ومشخصی از نعمت وبرکت بهم داده بودند که اتفاقا همونارو یا کم داشتم یا نداشتم….
تمرکز بر زیبایی های این سریالها کاری باهم کرد در عرض یکی دو ماه، که منم دلم خواست به این سبک زندگی کنم…
اینکه با دیدن هر چیزی دوق کنم، شکرگزاری کنم، قدردان آدمها باشم، حتی شده همه ی اینکارها زبانی باشه نه دلی، تقلید باشه نه درونی…
ولی واقعا جواب داد…
همین تقلید کردن از شما توی حرف زدن ورفتار بهم جواب داد…
کم کم شخصیتم ونوع نگاهم به زندگی وبه خداوند وبه جهان تغییر کرد…
و در این مسیر دوره مقدس وبی نظیر 12 قدم به کمکم اومد تا این تغییر شخصیت در من نهادینه بشه، و حالا وقتی بعد چند سال دوباره میام و این فایلهارو می بینم، به یادم میاد که چقدر بعد دیدن این فایلها من تجربه هایی شبیه به تجربه های شمارو داشتم و چقدر دیدگاهم به همه چیز مثبت شده، جوریکه الان سالهاست برای چیزهای بدیهی ونعمت هایی که قبلا به چشم نعمت ویژه نمی دیدمشون شاکر خداوند هستم.
انسان صبورتر، آرامتر، شادتر و امیدوارتری شدم، که چیزهای کوچیک هم منو به وجد میاره، و در اطرافم همیشه چیزهایی ،شرایطی، آدمهایی وجود دارند که به چشم نعمت ولطف خدا بهشون نگاه می کنم..
تمام همین چیزهایی که توی این چند سال اخیر که توی این مسیر هستم وتجربشون کردم در گذشته وقبل اومدن به این مسیر ،برام بی ارزش ودم دستی بودند.
چون دیدگاه منفی به همه چیز داشتم ..
ولی حالا چندساله فقط با تغییر دیدگاهم به سمت دیدن زیبایی ها ومثبت ها، همه چیز برام با ارزشتر ودوستداشتنی تر ودلپذیرتر شده.
خیلی آدم بهانه گیر و حساسی بودم، خیلی تمرکزم روی منفی ها بود، روی نداشته ها….
ولی به لطف الله مهربانم، به لطف آموزه های ناب شما استاد عزیزم ومریم عزیزم، هر روز سعی می کنم بهانه برای شادی کردن ولذت بردن بیشتری در زندگیم پیدا کنم.
اگر چه هر روز وهمیشه در این کار موفق نیستم وگاهی اون شخصیت بهانه گیر و حساس و منفی سنجم فعال میشه، ولی تایم زیادی طول نمیکشه که به لطف الله مهربان، میام اینجا، به خونه، به عبادت گاهم، به جائیکه به یادم میاره هدف از خلقتم چیه، و سهم من ونقش من در این هدف وزندگی چیه….
به یادم میاره که کجا ودر شرایطی بودم..
والان کجا هستم…..
خدا رو صدهزار مرتبه شکر به خاطر نعمت، تصویر برداری وفیلم برداری، به خاطر نعمت اینترنت، به خاطر نعمت گوشی ولپ تاپ….
خدارو هزاران بار شکر که در دنیایی و زمانی و روزگاری زندگی می کنیم، که همه چیز برای اینکه بشه آگاهانه و خوشبخت زندگی کرد در دسترسمون هست، فقط باید به این مسیر متعهد باشیم.
ان شالله خداوند همه ی مارو همواره در این مسیر ثابت قدم نگهداره…آمین
استادقشنگم مریم قشنگم، ممنونم ازتون که پای عهد وپیمانتون با ربتون تا به امروز موندید، تا ما طعم شیرین زندگی وبندگی کردن درست رو مثل شما بچشیم….الله نگهدارتون باشه عزیزای دلم…