سریال تمرکز بر نکات مثبت | قسمت 15
ما با ویژگیِ مختار بودن و «حق انتخاب داشتن» برای تجارب زندگیمان خلق شدهایم. یعنی هیچ چیز بدون اجازه و بدون انتخابِ ما، وارد تجربهی زندگی مان نمیشود.
یعنی تمام اتفاقات، شرایط و تجارب زندگی ما، نتیجهی انتخابهای پی در پیای است که، در هر لحظه نه با کلماتمان، نه با خواهشها و تمناهایمان و نه حتی با احتیاجات شدیدمان، بلکه با کانونِ توجهمان صورت میگیرد.
به عبارت دیگر، تمام اتفاقات دلخواه یا نادلخواه، وقتی اجازهی ورود به تجربهی زندگیمان را مییابد که، هم اساس، همفرکانس و منطبق بر کانون توجه غالبمان میشود.
به دلیل وجودِ چنین خاصیتی است که میتوان گفت:
تمرکز بر نکات مثبت سریعترین، قویترین و لذتبخش ترین مسیر برای رفتن از شرایطی که الان داری و جایی که الان هستی، به شرایط و وضعیتی است که میخواهی داشته باشی.
منظورم از تمرکز بر نکات مثبت:
احساس سپاسگزارانهای است که، آنقدر تمرکزت را خرجِ داشتهها، نعمتها، تواناییها و فرصتهای فراوانِ پیش رویت میکند که، فرصتی برای نگرانی از کمبودهای آینده نمیماند.
احساس تحسینگرانهای است که، آنقدر تمرکزت را محو تماشا و قدردانی از دستاوردهای ستودنیِ دیگران میکند که، فرصتی برای حسادت یا تمرکز بر جای خالیِ چنین نعمتهایی در زندگیات به واسطهی مقایسهی «نتایجت و تکاملِ طی نشدهات» با «نتایج افرادی که از باورها و مسیر طی شدهشان آگاهی نداری»، نمیماند.
احساس اطمینانی است که، آنقدر دلت را قرص و قدمهایت را استوار و تمام حواست را خرجِ دیدنِ نشانههای هدایتهای پیش رو میکند که، فرصتی برای شنیدن نجواهای ذهنت نمیماند.
دیدنِ کوچکترین نعمتهای وضعیت کنونی زندگیات و احساس سپاسگزارانه داشتن بخاطرشان، نه تنها یک مانع برای قانع کردن تو به ماندن در چنین شرایطی نیست، بلکه همچون فنری است که تو را به سمت شرایطی پرتاب میکند و با نعمتهایی همفرکانس میکند که، آرزوی تجربهشان را داری.
به اندازهای که قادر به تمرکز بر بر نکات مثبت زندگیات و احساس سپاسگزارانه داشتن به خاطر نعمتهای زندگیات میشوی، به همان اندازه با «شرایطی بهتر از شرایط کنونیات» همفرکانس میشوی. یعنی به همان اندازه، مقاومتهای ذهنیات در برابر تجربهی آن شرایط، کم میشود و آن شرایطِ دلخواه، اجازهی وارد شدن به تجربهی زندگیات را مییابد.
زیرا مسئله، «درخواست کردن» نیست. درخواستهای ما برای داشتنِ نعمتهای بیشتر، به واسطهی برخورد با تضادها یا مشاهدهی نعمتهای زندگی دیگران، خود به خود ارسال شده است و سیستم خود به خود، به آن درخواستها پاسخ داده است.
مسئله، اجازه دادن به ورودِ «آن درخواستهای پاسخ داده شده» است که فقط به وسیلهی برداشتن مقاومتها و همفرکانس شدن با آن پاسخها صورت میگیرد.
برای دیدن سایر قسمتهای سریال تمرکز بر نکات مثبت، کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD89MB6 دقیقه
- فایل تصویری سریال تمرکز بر نکات مثبت | قسمت 1547MB6 دقیقه














به نام خداوند مهربانم
من با این باور زندگی میکنم که ما انسانها با ویژگی «مختار بودن» خلق شدیم؛ یعنی همیشه حق انتخاب داریم برای هر چیزی که وارد زندگیمون میشه.
هیچ اتفاقی، هیچ شرایطی، هیچ تجربهای… بدون اجازهی خودمون وارد زندگیمون نمیشه.
اما این اجازه رو با حرف زدن یا دعا کردن یا حتی نیازهای شدیدمون نمیدیم.
ما اجازه رو با کانون توجهمون صادر میکنیم…
یعنی چیزی که بیشتر از همه بهش فکر میکنی، روش مکث میکنی، درگیرش میشی یا براش انرژی خرج میکنی،
دقیقاً همون چیزیه که داری انتخابش میکنی، حتی اگه ازش فراری باشی.
برای همین، من باور دارم که تمرکز روی نکات مثبت، سریعترین، لذتبخشترین و سادهترین راهه برای اینکه از شرایط فعلیت بری به سمت شرایطی که آرزوش رو داری.
تمرکز روی نکات مثبت یعنی چی؟
یعنی سپاسگزاری عمیق برای داشتههام،
برای چیزهایی که شاید عادی بهنظر میان، ولی من حالا قدرشونو میدونم.
یعنی اونقدر حواسم به نعمتهام باشه که دیگه جا و انرژیای برای نگرانی از کمبودها نمونده باشه.
یعنی وقتی موفقیت کسی رو میبینم، بهجای مقایسه یا حسرت، محو تحسینش میشم…
نه فقط بهخاطر نتیجهای که گرفته، بلکه چون یادم میندازه که جهان چقدر بخشندهست،
و چقدر منم میتونم در مدار اون نعمتها قرار بگیرم،
به شرطی که تمرکزم رو از نبودنها بردارم.
یعنی بهجای گوش دادن به ترسها و تردیدهای ذهن،
با قلبم حرکت کنم و نشونههای راهنمایی خداوند رو ببینم.
حتی دیدن نعمتهای کوچیکِ توی لحظههام،
شبیه یه فنره که منو پرت میکنه سمت تجربهی نعمتهای بزرگتر…
نه باعث موندن در شرایط فعلیم میشه، نه منو قانع میکنه به کم بودنها،
بلکه در رو باز میکنه برای ورود نعمتهای عظیمتر و همفرکانس با همین حس سپاسگزاری.
چون اصل ماجرا «خواستن» نیست…
ما با دیدن تضادها، با حسرت خوردن، با دیدن نعمتهای دیگران، خواستههامون رو فرستادیم.
اون خواستهها تو سیستم ثبت شدن، و جوابشون داده شده.
تنها کاری که مونده اینه که من اجازه بدم اون پاسخها وارد زندگیم بشن.
و این اجازه فقط با «برداشتن مقاومتها» و «همفرکانس شدن» با نعمتها انجام میشه.
و برای من، بهترین راه همفرکانس شدن با خواستههام
تمرکز بر داشتهها، تحسین دیگران، دل قرص بودن و دیدن هدایتهای خداونده…
همین حسهایی که لحظهبهلحظه در من ریشه میدونن که:
«من در مسیرم،
خدا با منه،
و بهترینها در راهه…»
یا حق