علائم احساس عدم لیاقت | قسمت 2

بنام خدای فراوانی ها

سلام به همه دوستان عزیزم

استاد اینکه تمرکز ما روی نقاط قوت یا ضعفمون باشه دست یه سری افکار بالاتری هست که اون ها باید درست شه با منطق

مثلا من در گذشته بیتشر و الان کمتر این کار رو میکنم

و هر چقد به خودم قول می دادم که دیگه ازین به بعد بهتر بشم و … میدیدم کار خیلی برام سخته

یه روز نشستم با خودم فکر کردم و از خودم پرسیدم چرا ؟ چرا تمایل داری هی درگیر نقاط ضعفت بشی و فکر میکنی درگیر نقاط ضعف بودن بهت کمک بیشتری میکنه و تحسین نقاط قوت به رشد و قوی شدن و زندگیت کمک نمی کنه ( اره اهرم رنج و لذت یا جایگاه نا مناسب این ها تو ذهنم ) باعث می‌شد من این سبک فکری و این روش ذهنی رو با خودم داشته باشم

و بعد اومدم با واقعیت و منطق به خودم گفتم مثل اهرم رنج و لذت

که تو فکر می کنی تمرکز روی نقاط ضعفت و درست کردنشون بهت کمک میکنه انسان قوی تری باشی زندکی بهتری داشته باشی

و فکر میکنی تمرکز روی نقاط قوت باعث میشه تو درجا بزنی یا سعی نکنی چیزی رو بهبود بدی ….( گرگی در لباس میش اینطوری داشت منو بازی میداد تا من هی درگیر نقاط ضعفم باشم با این بهانه که اره این کار به نفعت هست )

یعنی ریشه این رفتار رو پیدا کردم نه فقط به خودم یه جمله بگم این رفتار درسته یا این فکر غلطه

حتی ما وقتی می خوایم به بچه ها یا آدم های دیگه یه مطلبی رو برسونین دلیل و منطقش رو براشون باز و باز بازتر می‌کنیم تا ذهنشون مجاب بشه

تو برخورد با خودمون هم همین کار رو باید بکنیم

وقتی از اثرات سو این ویژکی بهش گفتم و اثرات سازنده ویژگی جدید دیدم خود به خود ذهنم دیگه علاقه ای نداره تمرکزبزارم روی نقاط ضعف به محض اینکه خودم یا دیگری بخواد یه چیزی بهم بگه که تو به خاطر این و این و این ویژگی کافی نیستی اون ذهن کار شده من سریع واکنش نشون میده و حمله میکنه بهش که حق نداری این رفتار رو باهام بکنی . یعنی چون به ذهنم گفتم این کار آسیب رسان هست دیگه خودش زحمتشو میکشه یعنی تو این زمینه جای اهرم رنج و لذت رو‌درست کردم

ولی بعضی مواقع خصوصا زمان هایی که حالم خوب نیست یا اشتباه میکنم انگار تمایل داره که بره اون سمت ولی قدرت و شدت این تمایل با تمرین و اهرم جدیدم واقعا کمتر شده

ولی خب باید روش کار کنم چون همیشه می تونه بهتر ‌‌بهتر بشه خصوصا احساس لیاقت که تا نباشه هیچ کدوم‌از فعالیت های ذهنی و‌جسمی ما به ثمر نمیشینه

من الان به ذهنم میگم هیچ کدوم از ضعف های درونی بیرونی من هیچ کدوم ازشکست هام هیچ کدوم از کمبود هام نسبت به بقیه باعث نمیشه بزارم تو منو کوچیک و نالایق کنی چون من در هر صورت هر شرایط هر جا لایق ترین هستم و این حس لیاقت رو هیچ چیز هیچ‌فرد هیچ انفاقت نمی تونه ازم بگیره مثل یکی از اعضا بدنمه یا مثل روحمه یه ویژگی روحی درونی من هست که اجازه نمیدم مورد هجوم‌و‌حمله قرار بگیره

خب این گفت و‌گو های درونی ام شده ولی می خوان‌بهترش کنم

چون می دونم خیلی از نعمت هایی که الان ندارم و یا راحت به دستم نمیرسه فقط برای کم‌بودن این ویژگیمه

الان که نوشتم دیدم میترسم از داشتن احساس لیاقت بالا چرا ؟

چون مادرم و اطرافیانم ندارن می ترسم فاصله ام‌باهاشون زیاد بشه

چون فکر میکنم شاید باعث بشه مغرور بشم

شاید باعث بشه تنبل بشم یا روی مهارت هام کار نکنم

شاید باعث بشه ادم‌خود خواهی بشم که به آدم ها دیگه توجه نداشته باشم و انسان تنها و‌خودرای و‌ مستبدی بشم

شاید باعث بشه بی رحم بشم

شاید باعث بشه ……

یک سری گفت و‌گوهایی که انگار سد میکنه جلوی داشتن احساس لیاقت به خودی خود

اره اگر تو احساس لیاقتت بالا باشه اون موقع هیچ رشدی نمیکنی و همش می خوای به همه چیز با لیاقتت برسی نه اینکه برس مثلا مهارتی کسب کنی یا چیزی و اینطوری آدم ضعیف می مونی و خب ضعف ‌ضعیف بودن خط قرمز شدید من هست …. و‌همین ارتباط باعث میشه جلوی پیشروی احساس لیاقتم گرفته بشه

نه من می خوام احساس لیاقت خود به خودی بالایی رو تجربه کنم اگر بد بود اون موقع درموردش تصمیم میگیرم چون نمیشه که هنوز تجربه نکردی بیای در موردش نظر بدی و پیش داوری کنی ……

باید اول بدست بیاری بعد نظر بدی و تصمیم بگیری شاید ذهنیتت درست نباشه

من می تونم احساس لیاقت بالایی داشته باشم و در عین حال حلال مسائل عالم و خانم نباشم

میتونم احساس لیاقت بالایی داشته باشم ولی بازم آرامش داشته باشم

می تونم احساس لیاقت بالایی داشته باشن ولی بازم با ایمان به خدا و هدایت هاش راحت جلو برم و نیازی به مسیر خودم و طی کردن سختی نداشته باشم

احساس لیاقت نمی تونه با غرور یکی باشه

احساس لیافت نمیتونه با دوست نداشتن آدم ها و جهان یکی باشع

احساس لیاقت نمیتونه با آدم خشک بودن و لذت نبردن از دنیا یکی باشه

احساس لیافت یه ویژکی مثبت هست و کسی که احساس لیافت سالم و بالایی داره هیچ خطری خودش و اطرافیانش رو تهدید نمیکنه هم واسه خودش ارزش قائله هم دیگران

من میتونم لیاقت بالایی داشته باشم و تمرکزم روی نقاط قوتم باشم و در عین حال اهل بهبود و رشد و پیشرفت باشم

من می تونم ارزشمندی بالایی داشته باشم و ازون طرف ارتباطاتم با همه خوب باشه و از نگاه بالا یا پایین نباشه

ما هر چه که نداریم یا هر ویژگی که نداریم یا توش ضعیفی به این دلیل هست که ذهن ما اون چیز رو بد نامناسب ، ناواجب و …. قلمداد کرده و پیش فرض داره ….

بیین صدف خانوم عدم احساس لیاقت نمیزاره نعمت هایی که متعلق به تو هست با تو هم مدار بشن و به دستت برسن ، خب حالا بازم می خوای به دلیل اینکه یه وقت احساس لیاقت بالام باعث غصه دار شدن اطرافیانم نشه ازش بگذری …………یا نداشته باشیش …. تو مگه تعیین کننده غصه خوردن اطرافیانت هستی !!!!؟ یا خدای دیگران !؟

ببین احساس لیاقت مسری هست پس اگه زیاد داشته باشی به دیگران هم میتونی ببخشی مثل پول می مونه پس انقد نسبت بهش مقاومت نداشته باش …….

سلام به دوست عزیزم

واقعا خیلی خوب رفتی تو درونت و خودت و شناختی و با ویژگی ات و آسیب هایی که این طرز فکر میزنه مواجه شدی

بهت تبریک میگم ……

با خوندن کامنتت متوجه شدم اره منم بعضی وقتا گیر میکنم توش و باعث میشه خودم به خودم احساس نالایق بودن بدم

شکست ها و از دست دادن های گذشته رو ربطش بدم به بی ارزشیم و جلوی دریافت های آینده ام رو بگیرم

چه بهتر بود که اصلا از صفحه ذهنیم پاک می کردم و فکر میکردم صفر کیلومترم و گذشته ای اصلا نبوده

اینطوری آدم با روی باز به استقبال آینده اش میره و تو دریافت خواسته هاش باز و پذیرا میشه و مقاومت هاش میره

موفق باشی عزیزم