غذای روح چگونه تأمین میشود؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد سید حسین عباسمنش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده میکند تا به یکی از عمیقترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج میدهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی میکنیم. اگر کوچکترین نشانهای از آلودگی، فساد یا ناسالمبودن ببینیم، آن غذا را نمیخوریم یا با اکراه میخوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن میرسد، یعنی به آنچه میبینیم، میشنویم، میخوانیم و دربارهاش فکر میکنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه میدهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همانطور که غذای آلوده، جسم را بیمار میکند، ورودیهای آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار میکند.
ورودیهای ذهن یعنی هر آنچه در طول روز میبینیم، میشنویم، میخوانیم و حتی دربارهاش صحبت میکنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش میدهیم، فیلم و سریالی که میبینیم، صفحاتی که در شبکههای اجتماعی دنبال میکنیم، اخباری که پیگیری میکنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آنها فکر میکنیم، همه و همه مواد اولیهای هستند که ذهن ما از آنها فکر، احساس و باور میسازد. اگر این ورودیها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربههایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.
طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه میکنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال میکنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده میشود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیتها و افرادی هممدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما میکند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل میگیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار میگیریم و جهان، شواهد و نمونههای بیشتری از همان جنس را از راههای مختلف به سمت ما سرازیر میکند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمتهای خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار میگیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمتها در زندگی است.
یکی از مهمترین دلایل غفلت انسانها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی مینامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصلهای کوتاه، دلدرد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر میشود و ما متوجه میشویم که غذای نامناسبی خوردهایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن میدهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی میبینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال میکنیم، در بحثهای بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت میکنیم، آهنگهایی گوش میدهیم که احساس ما را تخریب میکند، یا در شبکههای اجتماعی در معرض انرژیهای مسموم و باورهای محدودکننده قرار میگیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمیشود. هفتهها و ماهها بعد، این ورودیها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامیها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماریها و انواع گرفتاریها خود را نشان میدهند. این فاصله زمانی باعث میشود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودیهای ذهنی دیروز و ماهها و سالهای قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت میدهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه میکاری، همان را درو میکنی» و آنچه در ذهن میکاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.
تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همانطور که برای بهدستآوردن «لقمه نان» حاضر میشویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم. اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش میدهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریبکننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کمکم شروع به تغییر میکند و ثروت، سلامتی، فرصتها و روابط خوب از راههایی غیرمنتظره وارد زندگیاش میشود.
استاد این قانون را در پیوند با آموزههای الهی نیز توضیح میدهد و یادآور میشود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسانها میآید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمیکند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگیاش را میسازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختیها و ترسها تمرکز میکنیم و آنها را با احساس شدید تجربه میکنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم میکنیم؛ و وقتی روی نعمتها، فرصتها، توانمندیها، امکانها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز میکنیم، در حقیقت در را بهسوی نعمتهای تازه و هدایتهای بیشتر باز میکنیم.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD146MB12 دقیقه
- فایل صوتی غذای روح چگونه تأمین میشود؟11MB12 دقیقه
سلام
إِنَّا أَنْذَرْنَاکُمْ عَذَابًا قَرِیبًا یَوْمَ یَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ وَیَقُولُ الْکَافِرُ یَا لَیْتَنِی کُنْتُ تُرَابًا
ا شما را از عذابى نزدیک هشدار دادیم: روزى که آدمى آنچه را با دست خویش پیش فرستاده است بنگرد؛ و کافر گوید: «کاش من خاک بودم.»
به غذای جسم اهمیت میدهیم در مورد وسواس گونه عمل میکنیم که تمیز باشد و خوب باشد ومانده نباشدوووو پس به غذای روح خودهم توجه کنیم واصلا چرا بایدبه اخبار منفی و گفته های منفی توجه کنیم که دراین صورت جاذب منفیها و اتفاقات بدمی شویم چطور است که غذایی را دوست نداریم با بد باشد فوری از دهان خارج میکنیم پس همان قدر هم به ورودیهای ذهن خود کنترل داشته باشیم و حواسمان باشد داریم چی را گوش میدهیم چی را می بینیم و میگوییم و آدمهای درو بر ما چه کسانی هستند
روی ورودیها و توجه و افکار خود حساس باشیم زیرا همانها هستند که اتفاقات زندگی ما را شکل میدهند چون نوع انرژی را که می فرستیم از همان نوع توجهاتی است که داریم
وقتی ورودیهای ذهنی امان را کنترل میکنیم و هر چیزی را وارد ذهنمان نکنیم وبدانیم که چی داریم وارد ذهن خود میکنیم زندگی بهتری داریم.
جهان افراد و شرایط و موقعیتهایی را وارد زندگی ما میکند که ما به آن توجه میکنیم
تمام اتفاقات زندگی ما بدون استثنا آن چیزیست که داریم بهش توجه می کنیم تمام کانون توجه ما باید روی خواسته هایمان باشد و اجازه ندهیم هر ورودیی را ذهن ما داشته باشد
اتفاقات زندگی نشان توجه ماست وقتی توجه امان را عوض کنیم اتفاقات را هم عوض میکنیم
افکار مناسب که احساس بهتر به ما میدهد به ذهن وارد کنیم و از در و دیوار سلامتی و ثروت و موفقیت و خوشبختی وارد زندگی ما میشود دنیا فقط جذب میکند پس حواسمان باشد که داریم چه چیزی را جذب میکنیم
بهترین خودت باش.
سلام
– با وسواس و بررسی غذای جسممان را انتخاب می کنیم . بو میکنیم و به رنگش نگاه میکنیم، تمیز باشد و … مراقبیم که داریم چی را می خوریم؛ دقت می کنیم که داریم چه غذایی را میخوریم و کجا برویم بهتر است و غذای کجا خوب است؟
– حتی به طبخ غذا هم توجه میکنیم ؛ از دست فروش خرید نمی کنیم و خیلی مراقب هستیم ؛ چرا در مورد ورودی روح خود حساس نیستیم؟
– به چی داری توجه می کنی ورودیهای تو چیست؟ چرا به روح خود بی توجه هستیم؟
– چرا اخبار را گوش میکنیم خیلی راحت و می شنویم ومی زاریم که روحمان هر چیزی را دریافت می کند ولی برای جسممان دقت می کنیم که گوشت وبرنج خوب باشد .
– مهمترین موضوع ذهن ماست و اساس و زندگی ما بر اساس فرکانسهایی که داریم ارسال میکنیم پس چرا به غذای روحمان توجهی نمی کنیم.
– تاثیر غذای جسم را همان موقع احساس می کنیم ، که مثلا تلخ است یا فاسد است و .. ولی وقتی به غذای کثیف و ورودیهای ذهنمان توجه نمی کنیم و مدتی طول می کشد که آن تاثیرش را روی زندگی و روح ما بگذارد ؛ توجه ما به ذهنمان و روحمان کمتر می شود .
– این فاصله باعث می شود که نتوانیم ارتباط ورودیها و نتیجه را درک کنیم ؛بعضیها، هزاران ایده و نظر دارند که بی خودی است ، چیزی که داردتو را ناراحت می کند فرکانس بد را داری ارسال می کنی که چیزهایی را وارد زندگیت می کند که ازهمان فرکانس وارد زندگیت شود.
– همان جور که به غذای جسمت توجه می کنی که کجا غذا می خوری و چی را داری می خوری آیا مناسب است یا نه؛ به همان اندازه هم به روح خود توجه می کنیم .
– همه اتفاقات زندگی ما بدون استثنا همانهایی است که داریم به آنها توجه می کنیم .
– دلیل اتفاقات زندگی ما همین ورودیهای مناسب یا نامناسب است که داریم به ذهن خود می دهیم .
– آن چیزی که به آن توجه می کنی، همان میشود که تجربه می کنی.
– برا ی روحت همه چیز را واضح و مبرهن کن و بدان که داری به روحت چه میدهی.
– تمام توجه را بزارم که دارم چه ورودیهایی را وارد ذهنم می کند
– با تغییر کانون توجه و افکارم نتایج حاصل میشود
– تمام تمرکزت را بزار روی نکات مثبت
– اخبار رسانه ها و شبکه های اجتماعی را حذف کنید عضو هر کانالی نباشیم و ازخوشبختی و سعادت دور می شویم اگر درک نمی کنیم چون بین ورودیها و نتایج آن فاصله است.
– مقایسه کن زمانهایی که روی خودت کار کرده ای و زمانهایی که روی خودت کار نمی کردی
– متعهد باش که چه افکاری را وارد مغزت می کنی و وارد ذهنت می کنی.
– وقتی ورودیهای مناسب را وارد ذهنمان می کنیم؛ اتفاقات عالی برایمان می افتد . چون این قانون جهان است
– به عشق توجه می کنی همان هم وارد زندگیت می شود.
– برای ورودیهایت و خودت ارزش بزار که چه چیزی را داری وارد ذهنت می کنی
– همان وسواس به غذا را در مورد غذای روح خود داشته باشید
– کاملا لحظه ای حواسم را جمع کنم که دارم به چه چیزی توجه می کنم .
– کاملا به وروردهایم آگاهانه توجه کنم و ورودیهای مناسب به ذهنم را بدهم.
– فاصله ورودیهای و نتایج را در نظر بگیریم و هر کاری را که دارم انجام میدهم یا حرفی را که دارم گوش می کنم که به عنوان ورودی است ببینم نتایج آن چیست و وسواسانه روی ورودیهای ذهنم باشم.
در پناه خدای الشکور
سلام
عالی بود همیشه موفق تر و سلامتتر و پیروزتر باشید .
همیشه وقتی از اول کار که وارد شدن ورودیها به مغزمان است ؛ نتایجش را در نظر بگیریم؛ از همان اول می فهمیم که باید چه کار کنیم و چه فکری را داشته باشیم .
آن فاصله را درک کنیم که از زمانی که می شنویم و فکر می کنیم تا زمانی که نتیجه اش را می گیریم.
در پناه الله یکتا
سلام
به نکات مثبت شغلتون توجه کنید و یکسره آنها را به خود بگویید مثلا اینکه به به این آدم چقدر تمیزه ، چقدر خوشگله ، چقدر امید داره و …
و یا برای خودتان یک آزمایشگاه از آنها راه بیندازید ؛ یعنی از این شغلتون به نفع خود استفاده کنیدو افکارتان راکنترل کنید ؛ مثلا اینکه بگید خوب این مریضه که آوردند را من بهش فقط این طوری حرف می زنم و این جملات را می گویم ببینم نتیجه چیست و همین کار را با کسی دیگری انجام دهید بازم بازخوردش را بگیرید و نتیجه مثبتش را بلود کنید ؛ یا مثلا بگید من فرکانس به آن اتاق می دهم و به آن اتاق فرکانسی نمی دهم ببینم نتیجه چی میشه و همش در این حالات برای خود باشید
موفق باشید