غذای روح چگونه تأمین میشود؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد سید حسین عباسمنش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده میکند تا به یکی از عمیقترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج میدهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی میکنیم. اگر کوچکترین نشانهای از آلودگی، فساد یا ناسالمبودن ببینیم، آن غذا را نمیخوریم یا با اکراه میخوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن میرسد، یعنی به آنچه میبینیم، میشنویم، میخوانیم و دربارهاش فکر میکنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه میدهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همانطور که غذای آلوده، جسم را بیمار میکند، ورودیهای آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار میکند.
ورودیهای ذهن یعنی هر آنچه در طول روز میبینیم، میشنویم، میخوانیم و حتی دربارهاش صحبت میکنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش میدهیم، فیلم و سریالی که میبینیم، صفحاتی که در شبکههای اجتماعی دنبال میکنیم، اخباری که پیگیری میکنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آنها فکر میکنیم، همه و همه مواد اولیهای هستند که ذهن ما از آنها فکر، احساس و باور میسازد. اگر این ورودیها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربههایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.
طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه میکنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال میکنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده میشود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیتها و افرادی هممدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما میکند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل میگیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار میگیریم و جهان، شواهد و نمونههای بیشتری از همان جنس را از راههای مختلف به سمت ما سرازیر میکند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمتهای خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار میگیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمتها در زندگی است.
یکی از مهمترین دلایل غفلت انسانها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی مینامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصلهای کوتاه، دلدرد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر میشود و ما متوجه میشویم که غذای نامناسبی خوردهایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن میدهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی میبینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال میکنیم، در بحثهای بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت میکنیم، آهنگهایی گوش میدهیم که احساس ما را تخریب میکند، یا در شبکههای اجتماعی در معرض انرژیهای مسموم و باورهای محدودکننده قرار میگیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمیشود. هفتهها و ماهها بعد، این ورودیها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامیها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماریها و انواع گرفتاریها خود را نشان میدهند. این فاصله زمانی باعث میشود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودیهای ذهنی دیروز و ماهها و سالهای قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت میدهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه میکاری، همان را درو میکنی» و آنچه در ذهن میکاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.
تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همانطور که برای بهدستآوردن «لقمه نان» حاضر میشویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم. اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش میدهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریبکننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کمکم شروع به تغییر میکند و ثروت، سلامتی، فرصتها و روابط خوب از راههایی غیرمنتظره وارد زندگیاش میشود.
استاد این قانون را در پیوند با آموزههای الهی نیز توضیح میدهد و یادآور میشود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسانها میآید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمیکند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگیاش را میسازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختیها و ترسها تمرکز میکنیم و آنها را با احساس شدید تجربه میکنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم میکنیم؛ و وقتی روی نعمتها، فرصتها، توانمندیها، امکانها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز میکنیم، در حقیقت در را بهسوی نعمتهای تازه و هدایتهای بیشتر باز میکنیم.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD146MB12 دقیقه
- فایل صوتی غذای روح چگونه تأمین میشود؟11MB12 دقیقه
به نام خدا باسلام به استاد عزیزم که همیشه آگاهیهای نابی رو به ما انتقال میدن
بیش از 90 درصد مردم همیشه در حال دادن ورودهای نا مناسب به ذهنشون هستن اصلا هم فکر نمی کنن که این ورودی ها هست که زندگیشون رو میسازه وقتی به هم میرسن بعد از سلام واحوال پرسی شروع می کنن به گله وشکایت از زمین وزمان وحکومت
انگار حرفی دیگه برای گفتن ندارن واین کار خودشون رو یه هنر می دونن فکر می کنن اگه غر نزنن یعنی من حالیم نیست باید یه چیزی برای گفتن داشته باشم
ما یه آشنا دا ریم وقتی میره خرید ساعتها وقت میزاره تا بهترین جنس رو تهیه کنه برای سلامتی جسمش ولی تا میتونه غر می زنه از گرانی از وضع آب وهوا از همه چیز نمیدونه که همین کانون توجه اش زندگیشو میسازه
واقعا تغییر نگاه به زندگی یه جهاد اکبر می خواد که ما همیشه آگاهانه مواظب باشیم که به چه چیز هایی توجه می کنیم وچه خوراکی رو به روحمون میدیم که اتفاقات زندگی ما رو میسازه
من وقتی حالم خوب نیست خودم رو مبندم به فایل استاد واگاهانه سعی می کنم توجه ام رو از منفی بردارم وروی زیبایها بزارم
ممنون استاد از این فایل های که میزارید که میلیونها
تومان قیمتش
سپاسگذارم
با سلام به استاد عزیزم و مریم بانوی مهربان که این فایل رو برای ما بروز رسانی کردن سپاس گزارم خداوند که روز ۷ام سفر نامه رو با یاد آن معبود یگانه شروع کردم وخدا رو شکر پا در این مسیرگذاشتم وهر روز آگاهیهای من بیشتر میشه امیداوارم کا بتونم در زندگیم پیاده کنم
دراین سفر ما آموختیم که همین طور که به غذای جسم اهمیت میدهیم باید به روحمان هم غذا بدهیم
چه بسا غذای روح خیلی مهمه از جسم هست
ما باید مواظب ورودی های ذهنمان باشیم به هر خبر بگوش ندهیم وقت خود رو صرف سریال هایی که همش به انسان استرس وارد می کنن واز مشکلات و کمبود صحبت می کنن ندهیم و کانون توجه خود رو صرف خبرهاوچیزهایی کنیم که به ما آرامش میدن
چون ما وقتی آرامش داشته باشیم هم حالمون خوب هست وهن ایده و اتفاقات خوبی برامون با وجود میاد واگر هم اتفاقی با این اخبار روبرو شدیم کانون توجه خود رو به چیزی معطوف کنیم کا احساس خوب به ما میده چون حال خوب مساوی اتفاق خوب اگه ما دوره ی تکامل مون رو بگذرونیم و همیشه سعی کنیم با نکات مثبت توجه کنیم دیگه خیلی کم اتفاقات و خبر های بد رو میبینیم و می شنویم چون دیگه مدار ما تغییر میکنه وبالاتر می ره وآرام آرام اتفاقات خوبی رو تجربه می کنیم که دیگه هیچوقت نمی خواهیم مثل گذشته فکر کنیم
خدا رو سپاسگزارم که استاد این چنین آگاهی ناب رو در اختیار ما می گذارد سپاس سپاس سپاس💓💗💓💗