غذای روح چگونه تأمین میشود؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد سید حسین عباسمنش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده میکند تا به یکی از عمیقترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج میدهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی میکنیم. اگر کوچکترین نشانهای از آلودگی، فساد یا ناسالمبودن ببینیم، آن غذا را نمیخوریم یا با اکراه میخوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن میرسد، یعنی به آنچه میبینیم، میشنویم، میخوانیم و دربارهاش فکر میکنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه میدهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همانطور که غذای آلوده، جسم را بیمار میکند، ورودیهای آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار میکند.
ورودیهای ذهن یعنی هر آنچه در طول روز میبینیم، میشنویم، میخوانیم و حتی دربارهاش صحبت میکنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش میدهیم، فیلم و سریالی که میبینیم، صفحاتی که در شبکههای اجتماعی دنبال میکنیم، اخباری که پیگیری میکنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آنها فکر میکنیم، همه و همه مواد اولیهای هستند که ذهن ما از آنها فکر، احساس و باور میسازد. اگر این ورودیها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربههایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.
طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه میکنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال میکنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده میشود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیتها و افرادی هممدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما میکند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل میگیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار میگیریم و جهان، شواهد و نمونههای بیشتری از همان جنس را از راههای مختلف به سمت ما سرازیر میکند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمتهای خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار میگیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمتها در زندگی است.
یکی از مهمترین دلایل غفلت انسانها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی مینامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصلهای کوتاه، دلدرد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر میشود و ما متوجه میشویم که غذای نامناسبی خوردهایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن میدهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی میبینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال میکنیم، در بحثهای بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت میکنیم، آهنگهایی گوش میدهیم که احساس ما را تخریب میکند، یا در شبکههای اجتماعی در معرض انرژیهای مسموم و باورهای محدودکننده قرار میگیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمیشود. هفتهها و ماهها بعد، این ورودیها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامیها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماریها و انواع گرفتاریها خود را نشان میدهند. این فاصله زمانی باعث میشود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودیهای ذهنی دیروز و ماهها و سالهای قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت میدهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه میکاری، همان را درو میکنی» و آنچه در ذهن میکاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.
تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همانطور که برای بهدستآوردن «لقمه نان» حاضر میشویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم. اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش میدهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریبکننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کمکم شروع به تغییر میکند و ثروت، سلامتی، فرصتها و روابط خوب از راههایی غیرمنتظره وارد زندگیاش میشود.
استاد این قانون را در پیوند با آموزههای الهی نیز توضیح میدهد و یادآور میشود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسانها میآید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمیکند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگیاش را میسازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختیها و ترسها تمرکز میکنیم و آنها را با احساس شدید تجربه میکنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم میکنیم؛ و وقتی روی نعمتها، فرصتها، توانمندیها، امکانها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز میکنیم، در حقیقت در را بهسوی نعمتهای تازه و هدایتهای بیشتر باز میکنیم.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD146MB12 دقیقه
- فایل صوتی غذای روح چگونه تأمین میشود؟11MB12 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام به همسفرای روز شمار زندگی
بازم خدا هدایتم کرد و اشتیاقی تو وجودم قرار داد که بیامو بنویسم از هفتمین روز تحول درونی زندگی ام
«غذای روح چگونه تامین میشود»
استاد خیلی واضح با مثال غذاخوردن غذای روح رو توضیح میدن
همونجور که ما حساسیم که غذای نامناسب نخوریم و خیلی وسواس داریم به سالم بودن خوردن غذامون
برای کانون توجهمون هم باید وسواس باشیم
اوایل که با این مباحث اشنا شده بودم خیلی این موضوع کانون توجه برام جالب و جذاب بود
و خیلی بیشتر تا الان مراقب بودم چی میشنوم و چی گوش میدم
وارد بحثای پوچ و الکی نمیشدم چون این قانون رو باور کرده بودم که باید مراقب ورودی های ذهنم باشم
کل این مباحث نیاز به تکرارو تمرین داره
فرق بین غذای روح و جسم همینه که به محض اینکه ما غذای نامناسب میخوریم جسممون ناخوش میشه و زود میفهمیم
اما فاصله فرکانسی و اتفاقات زمان بر هست
بخاطر همین ما دیر تر باور میکنیم که افکار ما کانون توجه ما داره زندگیمون رو رقم میزنه
همین امروز حین مسیر محل کارم به همین موضوع فکر میکردم که الان من دارم رو ذهنم و توجهم کار میکنم یه فاصله زمانی وجود داره
پس باید ادامه بدم و کانون توجهم رو رو زیبایی ها ببرم
و خداوند قانونش ثابته تو شک نکن یه روز دوروز ورودی مالیت کم میشه
تو ادامه بده خداوند پاسخ میده
و خدا به سر شاهده امروز خداوند پاسخ داد و رزقو روزی به دنبالم اومد الحمدالله رب العالمین
خدایا تنها تورا میپرستم
وتنها به ایمان دارم
شکرت برای این قوانینت
برای بودنم توی این دوره.
دوستون دارم.
26 اذر 1403
💫به نام ربّ کیهان💫
صدای او در دلها فریاد میزند که بهسمت من بیا تا زندگی رو برات آسون کنم.
استاد عزیزم روز هفتم این سفر نامه ام تموم شد و یه ردپای👣👣👣👣👣👣👣گذاشتم توی این سایت پر نور الهیت💫
واقعا خدارو شکر میکنم جزء انسانهایی شدم که این نیرو رو باور کرده و وارد یه زمین دیگه ای شده جریانش متفاوته.
اینجا همه از یه نیرو صحبت میکنن و لذت میبرن.
اینجا خانواده ای وجود داره که مراقب افکارشون هستن،افکارشون تغذیه روحشون میمونه.
اینجا همه تلاش میکنن رو خودشون کار میکنن تا بیدار بشن و آگاه.
خدای مهربونم مرسی که منو توی این مسیر و این خانواده صمیمی هدایت کردی.
بارالهی منو توی تعهدام یاری کن تا بتونم بیشترو بیشتر روی خودم کار کنم.
توی این مسیر فقط تورو میبینم.
بقول استاد مثل ابراهیم باش که موحد بودو مشرک نبود.
این مسیریه که میخوام باشم.
این هدایت ربّ چه درسا که نبود برامون استاد.
خیلی خوشحالم که ورزشمو میکنم برای جسمم ارزش قائلمو شکرگذارش.
خیلی خوشحالم برای فیلتر گذاشتن ذهنم و کار کردن بیشتر رو خودم.
استاد استاد خیلی دوستون دارم.❤🌹
ردپاهایی که گذاشتین برامون همشون باعث رشد جهان داره میشه ها.
ما شاگرداتون خیلی بهتون افتخار میکنیم.
هرچقدر ازخوشحالی مسیرسفر نامه بگم کم گفتم.
آخه کدوم سایت اینهمه نور وجود داره که هر چی تو قلبت داره بهت میگرو بیای بنویسی اونم چند صفحه😊
عاشق آگاهیاتون هستم بچه ها تا جایی که بتونم میخونم نظراتونو.
خدایا شکرت
🍃🍁🍂
💫به نام جان جانها💫
خدارو سپاسگذارم روز هفتم با تفاقای معجزه آسا با احساس خوب و حضور رب تو تک تک ثانیه های زندگیم در جریانه.الهی صد هزارمرتبه شکر.
خدارو شکر میکنم توی کانون توجهم همیشه یاریم میکنه تا تغذیه خوبی به ذهنم بدم.و مثل گذشته ام دیگه فک نکنم.
قشنگترینش اینه که هدایت شدم ورزشمو با نیروی بهتر و خدا توی محیط ورزشم افرادیو به سمتم میاره که بهم کمک میکنن باورتون میشه؟آره این است فرمانروای کل کیهان.باورت دارم خدا جون باورت دارم که بی نهایت عاشقمیو میخوای به هدفام برسم.
اما میدونین بچه ها نمیخوام بگم تو زندگیم بی هدف شدما نه.
اما کل داستان باور کردن معبودته که هرکاری میکنه که تو حالت خوب باشه فقط باید آگاهیاشو دریافت کنی،اون آگاهیا وقتی دریافت میکنی که تو زمان حال باشی،سپاسگذار همون لحظت باشی.
خدایا شکرت که منو عضو این خانواده عزیز کردی.خدایا شکرت که روز هفتم سفرنامه با شوقو ذوق اومدم ردپامو بزارم تا احساسم هی بهتر بهترو بهتر بشه،خدایا صد هزاران مرتبه شکر که آگاهی اینو همین الان دادی که هرچقدرم حالم خوب باشه بازم بهترم میتونه باشه،چون تو بی نهایتی فرمانروای کل هستیم😍💫💫💫💫💫💫💫
عاشقتنونم دوستون دارم.فرشاد یوسفی
۲۸بهمن ۱۳۹۹
۲۲:۳۱