غذای روح چگونه تأمین میشود؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد سید حسین عباسمنش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده میکند تا به یکی از عمیقترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج میدهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی میکنیم. اگر کوچکترین نشانهای از آلودگی، فساد یا ناسالمبودن ببینیم، آن غذا را نمیخوریم یا با اکراه میخوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن میرسد، یعنی به آنچه میبینیم، میشنویم، میخوانیم و دربارهاش فکر میکنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه میدهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همانطور که غذای آلوده، جسم را بیمار میکند، ورودیهای آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار میکند.
ورودیهای ذهن یعنی هر آنچه در طول روز میبینیم، میشنویم، میخوانیم و حتی دربارهاش صحبت میکنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش میدهیم، فیلم و سریالی که میبینیم، صفحاتی که در شبکههای اجتماعی دنبال میکنیم، اخباری که پیگیری میکنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آنها فکر میکنیم، همه و همه مواد اولیهای هستند که ذهن ما از آنها فکر، احساس و باور میسازد. اگر این ورودیها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربههایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.
طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه میکنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال میکنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده میشود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیتها و افرادی هممدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما میکند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل میگیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار میگیریم و جهان، شواهد و نمونههای بیشتری از همان جنس را از راههای مختلف به سمت ما سرازیر میکند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمتهای خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار میگیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمتها در زندگی است.
یکی از مهمترین دلایل غفلت انسانها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی مینامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصلهای کوتاه، دلدرد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر میشود و ما متوجه میشویم که غذای نامناسبی خوردهایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن میدهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی میبینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال میکنیم، در بحثهای بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت میکنیم، آهنگهایی گوش میدهیم که احساس ما را تخریب میکند، یا در شبکههای اجتماعی در معرض انرژیهای مسموم و باورهای محدودکننده قرار میگیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمیشود. هفتهها و ماهها بعد، این ورودیها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامیها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماریها و انواع گرفتاریها خود را نشان میدهند. این فاصله زمانی باعث میشود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودیهای ذهنی دیروز و ماهها و سالهای قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت میدهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه میکاری، همان را درو میکنی» و آنچه در ذهن میکاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.
تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همانطور که برای بهدستآوردن «لقمه نان» حاضر میشویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم. اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش میدهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریبکننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کمکم شروع به تغییر میکند و ثروت، سلامتی، فرصتها و روابط خوب از راههایی غیرمنتظره وارد زندگیاش میشود.
استاد این قانون را در پیوند با آموزههای الهی نیز توضیح میدهد و یادآور میشود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسانها میآید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمیکند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگیاش را میسازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختیها و ترسها تمرکز میکنیم و آنها را با احساس شدید تجربه میکنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم میکنیم؛ و وقتی روی نعمتها، فرصتها، توانمندیها، امکانها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز میکنیم، در حقیقت در را بهسوی نعمتهای تازه و هدایتهای بیشتر باز میکنیم.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD146MB12 دقیقه
- فایل صوتی غذای روح چگونه تأمین میشود؟11MB12 دقیقه
به نام خداوند مهربان
سلام استاد و خانم شایسته عزیز
اغلب ما:
هنگام غذا خوردن و انتخاب غذای مناسب به بسیاری از عوامل توجه کرده و با:
دقت وسواس و بررسی فراوان غذای مورد نظر خود را انتخاب می کنیم
اما:
برای غذای روح خود: هیچ ارزشی قائل نیستیم
مراقب ورودی های ذهن خود نیستیم:
به چه آهنگی گوش می دهیم؟
چه صدایی را می شنویم؟
چه کتابی را مطالعه می کنیم؟
چه فیلم یا سریالی را مشاهده می کنیم؟
با چه افرادی صحبت می کنیم؟
به چه چیزی توجه داریم؟
قانون:
به هر چیزی توجه کنیم:
فرکانس مربوط به همان را به جهان هستی ارسال می کنیم
جهان هستی :
اتفاقات شرایط موقعیت ها افرادی را وارد زندگی ما می کند و برای ما به وجود می آورد که اساس و اصل آن همان فرکانس های ارسالی ماست
و در واقع:
زندگی ما را رقم می زند و ما حواسمان به آنها نیست
دلیل اصلی توجه بیشتر ما به غذای جسم علی رغم مهم تر بودن غذای روح:
این است که با خوردن غذای نامناسب:
همان لحظه تاثیر آن را احساس می کنیم
اما زمانی که ورودی های نامناسب به ذهن خود می دهیم:
مدتی طول می کشد تا پاسخ آن را دریافت کنیم
و به دلیل وجود این فاصله ی زمانی:
متوجه تاثیر منفی و نامناسب ورودی ها نمی شویم
زمانی که به موضوعات مناسب یا نامناسب توجه داریم:
به تدریج در مدار آن قرار گرفته و از اصل و اساس آن را بیشتر دریافت خواهیم کرد
ما نمی توانیم ارتباط بین:
ورودی های ذهنی خود را با اتفاقات نامناسبی که برایمان رخ می دهد را به درستی درک کنیم
چون:
فاصله ی زمانی بسیار زیادی بین آنها وجود دارد
به جای یافتن دلایل نامناسب و نسبت دادن آن به عوامل بیرونی:
کانون توجه خود را کنترل کنیم
همان گونه که:
مراقب غذای جسم خود هستیم
مراقب غذای ذهن خود باشیم
بدانیم:
تمام اتفاقات زندگی ما تنها و تنها به واسطه ی کانون توجه ماست
خداوند بارها در قرآن فرموده:
هر اتفاقی که در زندگی خود تجربه می کنید به خاطر چیزهایی است که از پیش فرستاده اید خداوند هرگز به بندگان خود ستم نمی کند
اگر به دنبال موفقیت و پیشرفت هستیم:
-باید با تمام وجود بر روی باورهای خود کار کنیم
-تمام ورودی های منفی و نامناسب را کنار بگذاریم
-تمام تمرکز خود را بر زیبایی ها نکات مثبت و چیزهایی قرار دهیم که به ما احساس قدرت می دهد
متعهدانه :
بر روی باورهای خود کار کنیم ورودی های ذهن خود را کنترل کنیم:
هر آن چیزی که بخواهیم به ما داده خواهد شد
تمام اتفاقات زندگی ما:
*به واسطه ی کانون توجهمان رقم می خورد
بنابراین :
همان وسواسی که برای انتخاب غذای مناسب صرف می کنیم
برای کنترل کانون توجه خود صرف کنیم
خدایا شکرت
عاشقتونیم
به نام خداوند مهربان
سلام استاد و خانم شایسته عزیز
ما در انتخاب غذا برای جسم خود بسیار وسواس گونه عمل و مرتبا بررسی می کنیم اگر کمی بوی بد بدهد یا مویی در آن باشد یا رنگ آن تغییر کرده و….از ان استفاده نکرده و بسیار مراقب هستیم و دقت می کنیم چه چیزی می خوریم و چه غذایی را وارد بدن خود می کنیم اما چگونه در برابر ورودی های ذهن خود به هیچ وجه مراقب نیستیم ؟چه آهنگی را گوش می دهیم؟ چه کتابی را مطالعه می کنیم ؟چه سریال یا فیلمی را می بینیم ؟با چه افرادی صحبت می کنیم؟به چه چیزی توجه داریم : بیماری سلامتی فقر و ثروت؟ به چه چیزی در لحظه لحظه ی زندگی خود توجه داریم؟غذایی که برای ذهن و روح خود آماده می کنیم چه چیزهایی هستند؟ورودی های ذهنی خود را کنترل می کنیم؟
بسیار راحت هر حرفی را می شنویم اخبار ناجالب که همیشه درباره ی جنگ بدبختی است به ذهن خود داده و اجازه می دهیم ذهن ما چنین ورودی هایی را دریافت کند و اصلا مراقب نیستیم و مراعات نمی کنیم که به چه چیزی توجه داریم
در مورد غذا خیلی مراقب هستیم و وسواس به خرج می دهیم اما در مورد مهم ترین موضوع که زندگی ما را رقم می زند اصلا مراقب نیستیم زمانی که به چیزی توجه می کنیم فرکانسی در مورد همان موضوع به جهان ارسال می کنیم و جهان اتفاقات شرایط و موقعیت هایی را برای ما به وجود می آورد که اساس آن ها فرکانس های ارسالی ما است و زندگی ما را رقم می زند چرا حواسمان نیست؟
دلیل آن این است که اگر غذا به ذائقه ی ما خوشایند نباشد یا غذای بی کیفیت و نامناسبی باشد همان لحظه تاثیر آن را مشاهده خواهیم کرد
اما زمانی که به موضوعات نامناسب توجه داریم همان موقع تاثیرات آن را مشاهده نمی کنیم هفته ها ماه ها و سالهای بعد تاثیرات آن را خواهیم دید چون یک فاصله ی زمانی بین شنیدن اخبار نامناسب دیدن فیلم های ناجالب بحث اعتراض و… تا رخ دادن نتایج ناجالب در زندگی ما وجود دارد همان موقع تاثیر آن را نخواهیم دید و به تدریج این کانون توجه اتفاقات مشابه و اخبار بیشتری از همان موضوع ناجالب را وارد زندگی ما خواهد کرد زمانی که به موضوع مناسب یا نامناسب توجه داریم بسیار زود در مدار آن قرار گرفته و اساس آن موضوع بیشتر به ما نشان داده خواهد شد.
بعد از مدتی آثار عینی آن را در زندگی خود خواهیم دید اما این فاصله ی زمانی باعث می شود بسیاری از ما نتوانیم ارتباط دقیقی بین ورودی های ذهنمان نتایج اتفاقات شرایط و بلاهایی که سرمان می آید را درک کنیم چون فاصله ی زمانی بین آن ها زیاد است و بسیاری از افراد تعابیر متفاوتی برای دلیل این اتفاقات دارند مثل بد شانسی خواست خداوند و هزاران ایده و دلیل دیگر غیر از دلیل درست و اصلی .
ما خودمان غذای نامناسب به ذهن خود می دهیم و توجه خود را به موارد نامناسب می بریم و هر روز ورودی های نامناسب و ناجالب را وارد ذهن خود می کنیم به ناخواسته ها و موارد ناجالب توجه داریم و احساسمان بد است ناراحتمان می کند و این فرکانس را به جهان ارسال کرده و جهان هستی هم اتفاقات شرایط موقعیت ها افرادی را برای ما در زندگیمان خواهد آورد که هم سنگ و هم مدار با کانون توجه ما باشند .
همان گونه که مراقب غذا خوردن خود هستیم به همان اندازه مراقب خوراک ذهن خود باشیم چه افکاری را در ذهن خود می سازیم چه باورهایی را در ذهن خود ایجاد می کنیم تمام اتفاقات بدون استثناء در زندگی ما به واسطه ی آن چیزی است که به ان توجه می کنیم خداوند که جهان را خلق کرده و قوانین را وضع کرده است بارها به صد شکل مختلف در قرآن فرموده آن چیزی که به ان توجه می کنیم ان چیزی که به ان فکر می کنیم همان چیزی است که در زندگی ما رخ می دهد چیزی است که پیشاپیش به جهان ارسال می کنیم و تمام اتفاقاتی که در زندگی ما رخ می دهد به خاطر رفتار و باورهایی است که خودمان ایجاد کرده ایم و خداوند بر بندگان خود ظلم نمی کند.
استفاده از شبکه های اجتماعی که هر جمله ی آن افراد را از موفقیت ثروت سلامتی سعادت و..دور خواهد کرد اما چون فاصله ی زمانی بین اتفاقات و کانون توجه ما وجود دارد آن را درک نمی کنیم به همین خاطر تمام موارد نامناسب را کنار بگذاریم اگر می خواهیم پیشرفت کنیم و موفق شویم باید تمام وجود خود را صرف توجه به نکات مثبت و زیبایی ها کنیم برای خوشبختی باید تمام تمرکزمان بر روی نکات مثبت و آن چیزی که به ما قدرت می دهد باشد.
اجازه دهیم تمام کانون توجهمان به سمت خواسته هایمان باشد و باورهای مخرب و محدود کننده ی گذشته با تغییر افکار و کانون توجه تغییر کنند و بعد زندگی خود را نگاه کنیم اتفاقات زندگی خود را ببینیم و بعد تصمیم بگیریم و تعهد داشته باشیم که تا پایان عمر به همین شیوه عمل کنیم. ارزش دارد که ما هر روز و هر روز بر روی خود و ذهنمان کار کنیم هر آن چیزی که بخواهیم به ما داده خواهد شد .
اگر بتوانیم روی باورها و کانون توجه خود کار کنیم و متعهد باشیم که چه افکاری را به ذهن خود می دهیم و به دنبال افکار مناسبی باشیم که به ما احساس خوب می دهد و متعهد باشیم که فقط آن افکار را به ذهن خود دهیم زندگی ما به سمت و شرایطی خواهد رفت که سعادت خوشبختی ثروت و نعمت وارد زندگی ما خواهد شد بدون اینکه بخواهیم کار خاصی انجام دهیم چون ساز و کار جهان هستی این است زمانی که ما آهنربای زیبایی ها و توجه به نکات مثبت و خوبی ها باشیم موفقیت و ثروت را به سمت خود جذب خواهیم کرد برای ساختن باورهای مناسب و کنترل ورودی ها زمان بگذاریم و برایمان اهمیت داشته باشد.تمام اتفاقات ما تنها به واسطه ی کانون توجهمان رقم می خورد باید همان وسواسی که در مورد غذا خوردن داریم در مورد کانون توجه خود نیز داشته باشیم.
خدایا شکرت
عاشقتونیم
به نام خداوند مهربان
سلام استاد و خانم شایسته عزیز
همیشه در انتخاب نوع غذا دقت فراوانی به خرج داده و مراقب هستیم که چه چیزی می خوریم، اما هیچ گاه حواسمان به ورودی های ذهن خود نیست. هر چیزی را میبینیم ، می شنویم،به خاطر می آوریم و… حواسمان نیست که چه ورودی هایی را به ذهن خود می دهیم. کنترل ورودی های ذهنی بسیار مهم تر از کنترل ورودی های جسمی است، اما چون ما نتایج غذای نامناسب را همان زمان بر روی جسم خود میبینیم، راحت تر آن را باور می کنیم اما در مورد ذهن اینگونه نیست،چون با عدم کنترل ورودی ها نتایج با فاصله ی زمانی رخ می دهد و متوجه آن نخواهیم شد که چه ورودی باعث رخ دادن چنین اتفاقی شده و آن را به عوامل بیرونی مثل شانس و تقدیر و…نسبت می دهیم.
ما با باورها و فرکانس های خود اتفاقات زندگیمان را رقم می زنیم. فرکانس های ما با کانون توجهمان رقم می خورد، پس باید آگاهانه آن را کنترل کنیم. هر خواسته ای که داشته باشیم با داشتن باورهای خوب، تمرکز بر نکات مثبت و زیبایی ها و کنترل ورودیهای ذهنی امکان پذیر است. پس آگاهانه ورودی های ذهن خود را کنترل کرده افراد نامناسب ،تلویزیون،فیلم،سریال،بحثهای سیاسی،شبکه های اجتماعی،…را حذف کنیم و تمرکز خود را بر روی خواسته های خود و آن چیزی قرار دهیم که دوست داریم برای ما اتفاق بیافتد.
خدایا شکرت
عاشقتونیم