غذای روح چگونه تأمین می‌شود؟


این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.

در این قسمت، استاد سید حسین عباس‌منش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده می‌کند تا به یکی از عمیق‌ترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج می‌دهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی می‌کنیم. اگر کوچک‌ترین نشانه‌ای از آلودگی، فساد یا ناسالم‌بودن ببینیم، آن غذا را نمی‌خوریم یا با اکراه می‌خوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن می‌رسد، یعنی به آنچه می‌بینیم، می‌شنویم، می‌خوانیم و درباره‌اش فکر می‌کنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه می‌دهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همان‌طور که غذای آلوده، جسم را بیمار می‌کند، ورودی‌های آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار می‌کند.

ورودی‌های ذهن یعنی هر آنچه در طول روز می‌بینیم، می‌شنویم، می‌خوانیم و حتی درباره‌اش صحبت می‌کنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش می‌دهیم، فیلم و سریالی که می‌بینیم، صفحاتی که در شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنیم، اخباری که پیگیری می‌کنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آن‌ها فکر می‌کنیم، همه و همه مواد اولیه‌ای هستند که ذهن ما از آن‌ها فکر، احساس و باور می‌سازد. اگر این ورودی‌ها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربه‌هایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.

طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه می‌کنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال می‌کنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده می‌شود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیت‌ها و افرادی هم‌مدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما می‌کند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل می‌گیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار می‌گیریم و جهان، شواهد و نمونه‌های بیشتری از همان جنس را از راه‌های مختلف به سمت ما سرازیر می‌کند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمت‌های خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار می‌گیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمت‌ها در زندگی است.

یکی از مهم‌ترین دلایل غفلت انسان‌ها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی می‌نامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصله‌ای کوتاه، دل‌درد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر می‌شود و ما متوجه می‌شویم که غذای نامناسبی خورده‌ایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن می‌دهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی می‌بینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال می‌کنیم، در بحث‌های بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت می‌کنیم، آهنگ‌هایی گوش می‌دهیم که احساس ما را تخریب می‌کند، یا در شبکه‌های اجتماعی در معرض انرژی‌های مسموم و باورهای محدودکننده قرار می‌گیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمی‌شود. هفته‌ها و ماه‌ها بعد، این ورودی‌ها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامی‌ها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماری‌ها و انواع گرفتاری‌ها خود را نشان می‌دهند. این فاصله زمانی باعث می‌شود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودی‌های ذهنی دیروز و ماه‌ها و سال‌های قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت می‌دهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه می‌کاری، همان را درو می‌کنی» و آنچه در ذهن می‌کاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.

تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همان‌طور که برای به‌دست‌آوردن «لقمه‌ نان» حاضر می‌شویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم.  اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش می‌دهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریب‌کننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کم‌کم شروع به تغییر می‌کند و ثروت، سلامتی، فرصت‌ها و روابط خوب از راه‌هایی غیرمنتظره وارد زندگی‌اش می‌شود.

استاد این قانون را در پیوند با آموزه‌های الهی نیز توضیح می‌دهد و یادآور می‌شود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسان‌ها می‌آید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمی‌کند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگی‌اش را می‌سازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختی‌ها و ترس‌ها تمرکز می‌کنیم و آن‌ها را با احساس شدید تجربه می‌کنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم می‌کنیم؛ و وقتی روی نعمت‌ها، فرصت‌ها، توانمندی‌ها، امکان‌ها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز می‌کنیم، در حقیقت در را به‌سوی نعمت‌های تازه و هدایت‌های بیشتر باز می‌کنیم.

 


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1443 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «عصمت دهقانی» در این صفحه: 2
  1. -
    عصمت دهقانی گفته:
    مدت عضویت: 1488 روز

    به نام خدای بزرگ

    سلام به استاد و مریم جون

    روز شمار تحول زندگی من

    روز هفتم

    خدایاشکرت امروزم تونستم به تعهدم عمل کنم و روی خودم کار کنم چه حس خوبی داره آدم بتونه یک چیزی ادامه بده و استمرار داشته باشه

    خدایاشکرت واقعا چقد حالم خوبه انگار رو ابرام

    حالا که حالم انقد خوبه بیام کمی شکر گزاری کنم که بیشتر روی فرکانس شادی و آرامش قرار بگیرم

    خدایا شکرت به خاطر داشتن فرزندم که همیشه با شیرین کاری‌اش منو به وجد میاره

    خدایا شکرت به خاطر خونه ای الان درون اون نشستم و در کمال آرامش دارم کامنت می‌نویسم

    خدایاشکرت به خاطر وجود خودم که هرلحظه شاد تر و آروم تر میشم

    خدایاشکرت به خاطر سلامتی بدنم

    خدایاشکرت به خاطر سلامتی بدن فرزندم

    خدایاشکرت به خاطر دست و پاهای سالمم

    خدایا شکرت به خاطر چشمان سالمم که میتونم بنویسم و لذت ببرم

    خدایاشکرت به خاطر وجود همسرم که انقد مهربونه و عاشقمه

    خدارشکر به خاطر رابطه ی خوب بین من و فرزندم

    خدایاشکرت به خاطر رابطه ی خوب بین من و همسرم

    خدایاشکرت به خاطر آشپزخانه بزرگم

    خدایا شکرت به خاطر حمام بزرگم

    خدارشکر به خاطر آبی که آفریدی که بتونیم باهاش حمام کنم ظرف بشورم و خیلی های بزرگ دیگه خدایاشکرت

    خدایا شکرت به خاطر لبخند های فرزندم

    خدایاشکرت به خاطر امروزم که نفس میکشم

    خدایاشکرت به خاطر لحظه لحظه های خوبش

    خدایا شکرت به خاطر حال خوبم در این لحظه

    خدایاشکرت به خاطر این سایت و استاد عباسمنش

    خدایا شکرت به خاطر خدای مهربون که همیشه دست هاش روی شانه های منه و به من کمک میکنه خدایاصدهزارمرتبه شکرت

    امروز از این فایل یاد گرفتم که همون طور که مواظب هستم غذایی که میخورم چجوریه تمیزه یا نه تازه اس یانه باید مواظب غذای ذهنم باشم

    ورودی مناسب بهش بدم

    نشینم هرفیلمی رو نگاه نکنم که ناامیدم کنه خبرهای بد بشنوم و حالم بد بشه

    و نشینم اخبارو نگاه نکنم که بخوام از خبرهای دنیا مطلع بشم و ضررش به خودم برگرده

    و از شنیدن اون خبرها نگران تر بشم و ترس هام بیشتر بشه

    باکسی درمورد رابطه ی ای توش رضایت ندارم صحبت نکنم

    چون از همین جنس بیشتر و بیشتر وارد زندگیم میشه

    قانون همینه به هرچیزی توجه کنم از اساس اون بیشتر و بیشتر وارد زندگیم میشه

    پس مراقب ورودی هام باشم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 0 رای:
  2. -
    عصمت دهقانی گفته:
    مدت عضویت: 1488 روز

    به نام خدای عاشقم

    سلام به استاد خوش قلب

    چه فایل پراز آگاهی

    خدایاشکرت دوباره از خواب بیدارشدم زندگی رو تجربه کنم از فرصت ها استفاده کنم

    خدایا صدهزار مرتبه شکرت برای اومدم داخل سایت استفاده کنم و کامنت بذارم

    خدایاشکرت به خاطر وجود استاد عزیزم که هر حرفشون پراز آگاهی

    استاد کاملا درست گفتید ما انسان ها برای غذا خوردنمون خیلی دقت میکنیم که چی بخوریم چی نخوریم اگر سوسکی اگر مویی توی غذامون باشه اصلا دست به اون غذا نمی‌زنیم اصلا نمیخوریم

    من همین چندوقت پیش می‌خواستیم بریم رستورانی غذا بخوریم به همسرم گفتم هر رستورانی نریم معلوم نیس غذاهاش چجوری باشه بریم همون رستورانی که همیشه میرفتیم درسته قیمتش بالابود ولی مطمئن بودم غذاش با کیفیت و تمیز هستش بنابراین این فایلو که گوش کردم به خودم گفتم من برای غذاخوردنم انقد حساسم که تمیز باشه با کیفیت باشه که بخورم آیا برای غذای روحمم همینطور حساسم

    خب قانون اصلی جهان اینه که به هرآنچه که توجه میکنم از جنس همون وارد زندگیم میشه

    وقتی به طور مثال بیام تو شبکه های اجتماعی باشم اونجا پراز خبرهای بد و اتفاقاتی هستش که ترس و نگرانی منو بیشتر میکنه

    خدارشکر استاد من 2ساله حدودا اینستاگرامم پاک کردم و اصلا انگیزه ای ندارم برم داخلش چون میدونم اون تو چخبره

    تلویزیون نگاه نمی‌کنم درصورتی که قبلا خیلی نگاه میکردم اما از وقتی فهمیدم فیلم ها توجه اشون روی کمبود و چیزهای منفی واقعا برای دیدن اونم انگیزه ای ندارم

    تنها جایی خیلی دوست دارم پیگیر باشم و فعالیت کنم سایت عباسمنش دات کام

    که خدارشکر بیشتر اوقات همینجام

    من بیام با کنترل کانون توجه ام و کنترل ورودی هام اتفاق های خوبو به زندگیم دعوت میکنم هرحرفی رو نمیشنوم با هرکسی دوست نمیشم برای خودم ارزش قائلم برای وقتم میام درمورد چیزهای صحبت میکنم منو تو احساس خوب بیشتری بذاره و توی همین مسیر مداومت میکنم واستمرار دارم

    این فایل که گوش کردم تصمیم گرفتم با تعهد بیشتری روی خودم کار کنم که چی دارم به خورد ذهنم میدم و مواظب خودم باشه مواظب ورودی هام باشم

    عاشقتونم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: