غذای روح چگونه تأمین میشود؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت، استاد سید حسین عباسمنش از یک نکته ساده و روزمره، یعنی وسواس ما در انتخاب غذای جسم، استفاده میکند تا به یکی از عمیقترین قوانین زندگی اشاره کند: اینکه ما برای خوردن یک لقمه غذا، چقدر دقت و وسواس به خرج میدهیم؛ رنگ، بو، ظاهر، تمیزی ظرف و محیط، سلامت مواد اولیه و حتی شخصیت آشپز را بررسی میکنیم. اگر کوچکترین نشانهای از آلودگی، فساد یا ناسالمبودن ببینیم، آن غذا را نمیخوریم یا با اکراه میخوریم. اما در مقابل، وقتی نوبت به ذهن میرسد، یعنی به آنچه میبینیم، میشنویم، میخوانیم و دربارهاش فکر میکنیم، بسیاری از افراد تقریباً هیچ وسواسی ندارند. به سادگی اجازه میدهند هر نوع خبر، فیلم، سریال، آهنگ، حرف، شایعه و محتوای منفی، وارد ذهنشان شود. پیام اصلی استاد این است که همانطور که غذای آلوده، جسم را بیمار میکند، ورودیهای آلوده ذهن، روح، احساس، باورها و در نهایت واقعیت بیرونی زندگی ما را بیمار میکند.
ورودیهای ذهن یعنی هر آنچه در طول روز میبینیم، میشنویم، میخوانیم و حتی دربارهاش صحبت میکنیم، در حکم غذای ذهن و روح ماست. آهنگی که گوش میدهیم، فیلم و سریالی که میبینیم، صفحاتی که در شبکههای اجتماعی دنبال میکنیم، اخباری که پیگیری میکنیم، گفتگوهایی که با اطرافیان داریم، و حتی موضوعاتی که در خلوت به آنها فکر میکنیم، همه و همه مواد اولیهای هستند که ذهن ما از آنها فکر، احساس و باور میسازد. اگر این ورودیها مملو از ناامیدی، ترس، خشم، نگرانی، فقر، حسرت، مقایسه، بدبختی و شکست باشد، طبیعی است که خروجی ذهن نیز تبدیل به احساساتی مشابه شود و در نهایت، در دنیای بیرون، تجربههایی متناسب با همان کیفیت به وجود آید.
طبق قانون کانون توجه و فرکانس، هر بار ما به موضوعی توجه میکنیم، در واقع در مورد همان موضوع، فرکانسی را به جهان هستی ارسال میکنیم. این فرکانس مانند پیامی است که به نظام آفرینش فرستاده میشود و جهان، براساس آن، اتفاقات، شرایط، موقعیتها و افرادی هممدار با آن فرکانس را وارد زندگی ما میکند. زندگی ما بر اساس آنچه مداوماً موضوع توجه و فکر ماست شکل میگیرد. اگر کانون توجه ما بر بیماری، مشکل، فقر، گرانی، بدبختی، جنگ، تروریسم، خیانت، ناکامی و امثال آن متمرکز باشد، ما ناخواسته در «مدار» همان موضوعات قرار میگیریم و جهان، شواهد و نمونههای بیشتری از همان جنس را از راههای مختلف به سمت ما سرازیر میکند. در مقابل، اگر کانون توجه را به سمت سلامتی، ثروت، آرامش، محبت، پیشرفت، توانمندی، ایمان و نعمتهای خداوند ببریم، در مدار دیگری قرار میگیریم که نتیجه آن، ظهور بیشتر همان خیر و نعمتها در زندگی است.
یکی از مهمترین دلایل غفلت انسانها از این قانون، همان چیزی است که استاد آن را فاصله زمانی بین ورودی ذهن و نتیجه بیرونی مینامد. اگر غذای فاسد بخوریم، خیلی زود، گاهی در همان لحظه یا در فاصلهای کوتاه، دلدرد، تهوع یا علائم دیگر ظاهر میشود و ما متوجه میشویم که غذای نامناسبی خوردهایم. اما وقتی ورودی نامناسب به ذهن میدهیم، یعنی فیلم و محتوای منفی میبینیم، اخبار ناامیدکننده دنبال میکنیم، در بحثهای بیهوده و پر از شکایت و نفرت شرکت میکنیم، آهنگهایی گوش میدهیم که احساس ما را تخریب میکند، یا در شبکههای اجتماعی در معرض انرژیهای مسموم و باورهای محدودکننده قرار میگیریم، نتیجه آن بلافاصله ظاهر نمیشود. هفتهها و ماهها بعد، این ورودیها به صورت شرایط نامطلوب، ناکامیها، مشکلات مالی، اختلال در روابط، بیماریها و انواع گرفتاریها خود را نشان میدهند. این فاصله زمانی باعث میشود بسیاری از افراد نتوانند بفهمند که اتفاقات تلخ امروز، نتیجه کانون توجه و ورودیهای ذهنی دیروز و ماهها و سالهای قبل است. پس آن را به «بدشانسی»، «قسمت»، «خواست خدا»، «تقدیر» یا عوامل مبهم دیگر نسبت میدهند؛ در حالی که قانون اصلی، بسیار روشن و ساده است: «آنچه میکاری، همان را درو میکنی» و آنچه در ذهن میکاری، در واقعیت زندگی برداشت خواهی کرد.
تعهد جدی در کار کردن روی ذهن و باورها یعنی: همانطور که برای بهدستآوردن «لقمه نان» حاضر میشویم روزی هشت تا ده ساعت کار کنیم، لازم است برای اصلاح کانون توجه و تغییر باورها نیز زمان، انرژی و اراده صرف کنیم. اگر فردی متعهد شود که از این پس فقط افکاری را به ذهن خود راه دهد که به او احساس بهتر، قدرت بیشتر، امید، ایمان و آرامش میدهد و آگاهانه از افکار و موضوعات منفی و تخریبکننده فاصله بگیرد، جهان بیرون او کمکم شروع به تغییر میکند و ثروت، سلامتی، فرصتها و روابط خوب از راههایی غیرمنتظره وارد زندگیاش میشود.
استاد این قانون را در پیوند با آموزههای الهی نیز توضیح میدهد و یادآور میشود که خداوند در قرآن تأکید کرده است: آنچه بر انسانها میآید، نتیجه اعمال خودشان است و خداوند به بندگانش ظلم نمیکند. این یعنی خداوند، قانونی عادلانه در جهان قرار داده است که مطابق آن، هر کس با کانون توجه خود، واقعیت زندگیاش را میسازد. وقتی ما مداوماً روی مشکلات، کمبودها، سختیها و ترسها تمرکز میکنیم و آنها را با احساس شدید تجربه میکنیم، در واقع خودمان زمینه ظهور آنها را فراهم میکنیم؛ و وقتی روی نعمتها، فرصتها، توانمندیها، امکانها، هدایت الهی و حضور خدا تمرکز میکنیم، در حقیقت در را بهسوی نعمتهای تازه و هدایتهای بیشتر باز میکنیم.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD146MB12 دقیقه
- فایل صوتی غذای روح چگونه تأمین میشود؟11MB12 دقیقه
سلام بر استاد عزیزم
روز هفتم دوره ی روزشمار تحول زندگی من
خدایا شکرت هفت روز فوق العاده با این دوره همراه شدم به لطف خدای خوبم و اعتراف میکنم استاد بعد سالها از سال 97که با این مسائل قانون جذب و اینا آشنا شدم انگار تازه تو این هفت روز دارم میگیرم مطلب رو انگار تازه اون دیوار بتنی تخریب شده و من حالا میفهمم که مشکل من با تمام تلاشهام با تمام دوره هایی که خریدم با عشق و خوندم و نوشتم ولی تاثیری نمیزاشتن تو زندگیم چی بوده
یه قانون ساده اون هم با تمام تلاشم برای مثبت اندیش بودن من تماااام تمرکزم رو جنبه های منفی همه چیز بود و واقعا ناآگاهانه، یعنی من که هفت سال این همه آگاهی ریختم تو ذهنم ولی در عمل نمیتونستم اجراش کنم فقط به خاطر اینکه همیشه ناخواسته و نکته منفی رو زودتر میدیدم و به لطف خدا از روز چهارم این دوره و فایل بسیار مهم( جهان مانند آیینه عمل میکند) یهویی حس کردم یه حفاظ یه دیوار از جلوم برداشته شد و نگاهم عوض شد به زندگی و از همون روز تو اون فایل استاد گفتن روزه توجه بر نکات مثبت بگیرید من امروز روز سوم هست و چقدرتو زندگی دقیق شدم نکته مثبت ببینم و واقعا به قدری تو این سه روز حالم عالی بوده آرامش درونی داشتم که تو تمام این سالها حس نکردم این آرامش رو و ایمان دارم که ثمره ی توجه به نکات مثبت زندگیم در همین لحظه ،توجه به زیبایی های اکنون زندگی باوجود کمی سختی و شرایط نادلخواهی که هست، تحسین زیبایی ها ی خودم و اطرافیانم و سپاس گزاری برای نعمت های الان زندگیم اول آرامش درون وبعد برکاتی هست که به زودی نتایجش رو براتون مینویسم
واقعا این دوره روزشمار معجزه است معجزه
ممنونم از مریم خانم پرتلاش زحمت کشیدن برای مقدمه های قشنگ من لذت میبرم و مینویسم و تا ننویسم مقدمه ها رو فایل رو گوش نمیدم
الهی شکرت
استاد تو همین چند روز که عهد کردم پیش خدا فقط قشنگی و نکات مثبت رو ببینم خدا رو گواه میگیرم زندگی فرق کرده رفتارم با پسر کوچیکم خیلی خوب شده در حالی که من فقط به نکات منفی تنبلی تو درساش توجه میکردم اونم بدتر همون تکرار میکرد اما من آگاهانه و آگاهانه توجه میکنم به قشنگی صورتش ،چال رو لپش ،تپل و خیلی مهربون به ویژگی های خوبش توجه میکنم و انگار پسرمم فرق کرده در حالیکه جهان آیینه است هر چی نشون بدی همون بقیه نشون میدن
میرم پیاده روی میگم فقط باید زیبایی ببینیم و خدا هم اجابت میکنه از نسیمی که میاد از نورخورشید که میتابه رو صورتت تو سرما از صدای پرنده ها از ماشینای خوشگلی که رد میشن و فراوانی جهان رو به رخ میکشن از برفی که تمام کوهها رو پوشیده و یه منظره ی رویایی شده، همه رو خدا بهت نشون میده.
اگه دوست عزیزی کامنت منو میخونه فقط و فقط توجه به نکات مثبت رو تمرکز بزارید روش و چند روز به قول استاد تمرین کنید بعد معجزه اش رو ببینید
خدایا شکرت.