«موفقیت»‌، مسیر رسیدن به خواسته است‌ نه مقصدِ آن - صفحه 15

باسلام به استاد و مریم عزیزمون که با عشق و مِهر فراوانشون اصول درست زندگی کردن رو قدم به قدم به فرزندان معنویشون آموزش میدن و مارو هم در ساختن بِهشتهامون همراهی میکنن. من این کامنت رو هفته گذشته توی پست به رویاهایت باور داشته باش قسمت یک نوشته بودم اما چون یکی از ایرادات اصلیِ رفتاریمون هست ک مانع از حال خوبمون میشه و بسیار مرتبط با فرمایشات استاد هست، بنظرم اومد که دوباره اینجا هم بنویسم. استادجان به نظرم مهمترین نکته برای رسیدن به رویاها و هدفها و حتی مهمتر از رسیدن بهشون چگونگی طی کردن مسیر هست که میشه همون حال خوب داشتن یا حال بد داشتن ک باعث بالا رفتن کیفیت زندگیمون میشه و حتی باعث تسریع در روند تکاملمون هم میشه. یکی از اشتباهاتی که معمولا مرتکب میشیم این هست که فکر می‌کنیم مدام باید چشممون به هدف و رویامون باشه و مدام چک میکنیم که چقدر بهش نزدیکتر شدیم و چقدر فاصله مونده برای رسیدن بهش. درصورتی که این اشتباهترین شیوه تفکر و زندگی کردن هست و باعث کمالگرایی و حال بد توی تمام مسیر و در نتیجه فرکانس‌های منفی و در نهایت اتفاقات ناخوشایند و منفی میشه. تنها چیزی که ما باید از خودمون بخوایم پیشررررررففففتتتتتتت هست و نه کمال، فقط پیشرفت. مدام بجای چک کردن قدمهای العان مون با هدفمون و چشم داشتن توی آینده که مدام نداشتن هارو نشونمون میدَن و باعث یاس و ناامیدیمون میشن باید به این لحظه و پشت سرمون نگاه کنیم که چقدر از دیروز و گذشته ها فاصله گرفتیم و پیشرفت کردیم. همیشه به ما میگن به گذشته برنگرد و نگاه نکن درصورتی که این نگاه به مرور باعث کمالگرایی میشه و نمیذاره نتیجه ها و پیشرفت‌هایی که هر روز به دست میاریم،چه کم و چه زیاد رو ببینیم و ازشون لذت ببریم. مانع این میشه که هر روز باورمون به توانمندیها و قدرتهامون بیشتر و بیشتر بشه و خودمونو دوست داشته باشیم و مدام خودمونو تشویق و نوازش کنیم و انگیزه مون برای ادامه مسیر بیشتر و بیشتر بشه و ایده ها و خلاقیتهای بیشتر هم به سمتمون بیان. چون همه اینها هستند که باعث حال خوبمون تو مسیر و احساس خوب و درنهایت فرکانس‌های خوب و اتفاقهای خوب میشن. اما به ما گفتن فقط تمرکزت روی هدف و رویاهات و خواسته هات باشه و به عقب برنگرد. مقایسه مداومِ قدمهای اکنونمون باایده آل مون مثل خودزنی کردن میمونه و مدام یه چماق گرفتیم دستمون و به خودمون میگیم دیدی بازم فاصله داری؟ دیدی امروزم نرسیدی و نداری؟ دیدی بازم کم‌کاری کردی و اندازه نبوده؟ در صورتی که تو هر روز داری تمامِ وقت و تمرکزت رو روی هدفت میذاری و تلاش میکنی و حتی هر روز بهتر و بهتر از روزهای قبل ت میشی اما نمیبینی اینهارو،نه اینکه نخوای ببینی،نمیتونی که ببینیشون چون چشمات تمام وقت روی آینده و اون هدفه.و اَمان از حال بَدی که سراغ آدم میاد و مثل یک حفره بینهایت عمیق، تماااام انرژیهاتو هدر میده و نمیذاره قدمی برداری و اگر هم برداری اِنقدر کم و با فاصله ست و با حال بد که فقط باعث ایجاد فاصله بیشتر و بیشترِ ما با هدفها و خواسته هامون میشن.باید به این نِسبت که اگر یک بار به هدفمون و ایده آلمون تو آینده نگاه کردیم، سه بار به همین لحظه ای ک هستیم و پیشرفت‌هایی ک تا العان بدست آوردیم نگاه کنیم و مرورشون کنیم. جشن بگیریم پیشرفت‌های هرروز و هر لحظه مونو و خودمونو دوست داشته باشیم و نواز‌ش کنیم که فقط با خود دوستی و حال خوب و زندگیِ با کیفیت و طی کردن مسیرِ با کیفیت هست که به خواسته هامون می‌رسیم. از خودمون فقط پیشرفت بخوایم و نه کمال،همین. من اصلا تی وی تماشا نمیکنم ولی اون لحظه که رد شدم تبلیغ یه محصول رو دیدم که نشون دهنده اهمیت چگونگی طی کردن مسیر هست و مدام باید به خودمون اون رو یادآور بشیم و از زندگی کردن لذت ببریم و بدونیم که هدف و خواسته ها بهانه و انگیزه ای برای پویایی و حرکت مداوم انسان هستند.متن تبلیغ این بود: زندگی عین یه جاده ست،که معلوم نیست تهش به کجا میرسه،اگه خودت ندونی کجا میخوای باشی.شروع کن و از هر لحظه زندگیت لذت ببر،نگران نباش که میرسی یا نه،فقط شروع کن.هدف همونجاییه که خوشحالی،همون لحظه ایه که از ته دلت راضی هستی.هدف جایزه نیست،اول شدن نیست،هدف همین لحظه ست،لحظه ای که نباید از دستش بدی.موفقیت یعنی از لحظه لحظه مسیرت لذت ببری،کیفیت نقش اول رو بازی میکنه.

البته که استاد عزیز و همه عزیزان به خوبی این مسائل رو بهش آگاه هستند و صرفا جهت مرور کردن فرمایشات استاد خواستم این مطالب بازگو بشن. در پنهاه خدای بزرگ باشیم همیشه🙇❤