«موفقیت»‌، مسیر رسیدن به خواسته است‌ نه مقصدِ آن - صفحه 45

سلام آخرین روز سفرنامه…

استاد عزیزم این عشقی که به کاری که انجام میدید و انرژی که میزارین انگیزه مو بیشتر و بیشتر و میکنه این فرکانس و ارتعاشی که از اونور دنیا به من میرسونه میگم قانون قانونه چه اینجا باشی چه هرجای دیگه دنیا

من اعتراف میکنم با خودم فکر میکردم وقتی که سفرنامه تموم شه من یه آدم دیگه میشم از لحاظ ثروت و آرامش الان اعتراف میکنم تازه دارم میفهمم باید چیکار کرد و باید کجا اقدام کرد و کجا تعهدو نشون داد وقتی از روانشناسی ثروت حرف میزدید قلبم به طپش بیشتر میفته نه برای اینکه بقول شما فک کنم وقتی بسته رو خریدم سریع میلیاردر میشم و پول خوابیده پشت در شایدم طول بکشه تا ثروت وارد زندگیم بشه با اینکه الان از لحاظ مالی صفرم خخخ اما یچیزی درونم میگه میتونه با این بسته ایمانم قوی بشه خدا رو پیدا کنم اصل جمع و تفریق و یاد بگیرم نه به قولی گام به گام و تهیه کنم که جواب مسئله ها رو حاضر آماده میداد من باید برگردم از پیش دبستانی الفبا رو یاد بگیرم ضرب و جمع و تقسیم و یاد بگیرم ریشه رو باید حل کنم ثروت خودش میاد نیازی نیست من برم دنبالش

از نظر دوستانم من آدم تنبلی ام اما خودم خودمو راحت طلب میبینم تنبلی یعنی بدونی یه کاری یه موضوعی حتما بهت جواب میده اما تنبلیت بکشه بری سمتش ولی راحت طلبی یعنی همه چیز به راحتی انجام بشه الان یه مثال میزنم :

من حدود سه ماهی هست از شغلم اومدم بیرون با اینکه اونجا جای پیشرفت داشت، محیطش و دوس داشتم شغلم و دوس داشتم اما درامدی بمن نمیداد با اینکه قبلش اونجا همه حداقل ۵تومان درآمدشون بود اما میانگین درآمد من ۱/۵۰۰ بود فهمیدم مدارم مدار ثروت نیست تعداد مشتری با همکارم همون تعداد بود چه بسا بیشتر اما سود من کمتر بود اون شاید با دو تا مسافر سودش از منم بیشتر میشد من میدونستم ایراد فرکانس منه مدار منه اون موقع بلد نبودم چیکار کنم الانم بلد نیستم فقط یاد گرفتم آگاهانه ذهنم و کنترل کنم و قلبا خدا رو باور کنم و بدونم گه من ثروت میده خلاصه یه چیزی ته دلم بمن میگفت بیا ازینجا بیرون با اینکه نه شغلی مد نظرم بود نه کار و حرفه خاصی بلد بودم اونجا آژانس مسافرتی بود همه میگفتن همین که بیمه میشی و یه حقوقی داری تازه الان که کار خاصی هم نمیکنی (بخاطر شرایط بیماری) بعد که مرز کشورها باز بشه بیماری کمتر بشه مردم مسافرت میرن و سرتون شلوغ میشه نونت تو روزغنه و یه عالمه ازین حرفا اما اون حسه تو من قوی تر بود الان سه ماه شده و من نه کاری پیدا کردم و نه در/امدی دارم سرزنش ها هم هنوز هست کار هم هست اما نمیخوام وقتمو برای شغل هایی با ساعات کاری های بالا کار زیاد و حقوق کم سپری کنم اطرافیان هی میگن بابا کار نیست حالا برو یه کار معمولی فلان کار و برو قبول کن اما چیزی درون من مقاومت میکنه میدونم تنبلی نیست چون اگه بود فشار مالی مجبورم میکرد برم اگر من شرایط دلخواهم و رقم میزنم پس باید کاری باشه که ساعت کاری کم درآمد بالا با محیط و شرایط عالی برام پیش بیاد نه بخاطر شرایط مالی مجبور بشم وقتمو برای کاری بزارم که نه دوسش دارم نه برام نتیجه ای داره چون همیشه شرایط اینجوری نمیمونه منتها باور کن باور کن که میشه استاد گفت استراحت بیشتر ساعت کاری کمتر یه عالمه الگو برای ذهنم از اطرافیانم آوردم که میشه

اون عطشی که از یاد گرفتن قوانین دارم اون عشقی که منو همش اینجا میکشونه اون نشونه ای مربوط به اینکه سفر میخوام برم با دوستام (با اینکه میگن بیا ما حساب میکنیم بعدا به ما بده) بیرون میخوام برم مهمونی همش ناخودآگاه کنسل میشه نشون دهنده اینه که بشین قوی تر روی خودت کار کن الان ۲روزه جدی تر دارم عملی میکنم(چون این چند وقت وقت میزاشتم اما مثلا یکی دو ساعت بقیشو همش میرفتم بیرون) جدی منظورم اینه گوشیم خاموشه از خونه هم بیرون نمیرم حتی از اتاق مگر برای غذا و حتی توی کامنت فایل قبلی هم گفتم توی رابطه ای که بودم تصمیم گرفتیم یه مدت تنها باشیم حالا نمیدونم بعدش به تموم شدن ختم میشه یا برگشتن بهم بصورت خیلی لذت بخش تر از قبل اما میدونم اینکه الان اونم نیست یه نشونه دیگه برای اینکه بازم قوی تر عمل کنمه همه ی اینا احساس میکنم نتیجه عالی میخواد برام داشته باشه به شرطی که عمل کنم به گفته ها اونقدری تغییر کنم که همه اونایی که میدیدن و نجوا میگفتن ایمان بیارن به خدای من من تغییر میکنم نه بخاطر اونا که بهشون نشون بدم دیدین شد بخاطر خودم که به خودم بگم دیدی شد دییدی الان همه چی داری دیدی باید ادامه بدی دیدی زندگی اینه نه اونی که قبلا بود

طولانی شد ممنون از کسایی که وقت میزارن و میخونن دوستتون دارم