گفت آسان گیر کارها...

سلام

چقدرتجربتون شبیه به تجربه ی من دراین چندماه اخیرزندگیم بودکه من هم خیلی سخت کارمیکردم حرص وطمع داشتم برای نفراول شدن که مباداازکسی ازمن جلوبزنه توذهنم رقابتی بود که ساخته بودم ولی درواقعیت کسی رودنبال نمیکردم خیلی کم میام توفضای مجازی رقابتم پیامدمنفی برای خودم داشت ولی برای دیگران نه ونگاهم بی نهایت دست خدانبودفقط جلب توجه ورضایت استادم بود هی هم خودم گول میزدم نه اینطوری نیست ولی درعمل واقعا همینطوربودکه پاسخ این نوع کارکردن ونگاه من هم همین شدکه خب چکارکردی تلاشی نکردی کلی تحقیرسرزنش وحتی تهمت چیزهایی شنیدم که میگفتم خدایاداره چی میگه منظورش چیه ازاین حرفا واین مربوط میشدبه همین رقابتی که چندجمله ی قبلی گفتم که بله استادم میگفتم یه سری افراد سربازشیطان میشن برای برتری خودشون جلورشدبقیه رومیگیرن میزنن توذوق بقیع ازاین حرفا انقدرمتحیربودم تاچندماه نمیفمهیدم داره چی میگه ببعد که آروم ترشدم تازه دوهزاری داش می افتاد اصلاباورن نمیشدکه این همون آدم چندماه پیش که کلی منوتحسین وتمجیدکردکه توتلاشت بی نظیرکارت فوق العاده و.‌نمیدونم انگاراتفاق هایی افتادبوددرغیاب من که فکرمیکردکارمن بود اصلایه چیزایی شنیدم که خیلی متناسب بااحساس بدمن بود من احساس گناه داشتم بخاطریع اشتباه کوچولوکلی خودموسرزنش میکردم حالانه به شکل خیلی بد ولی همش میگفتم کاش اینطوری میکردم کاش حواسموجمع میکردم وهمه ی اینا .نتیجه شرک وسخت کارکردن حرص طمع سرزنش خودم هیچی نبودانگاربه یک باره یه جنگل زیبا دودخاکسترشد وهیچی نبودجزیه بیابون بی آب وعلف ومن واقعا تاچندماه مثل یه آدم سرگشته وحیرون بودم خدایاچی شد این همه دویدم برای چی .ومن تازه یه درک خیلی عمیقی نسبت به فایل های استادپیداکردم که روی ادم ها حساب نکنین 180 درجه رفتارشون تغییرمیکنهوقتی روشون حساب میکنی ومواردی شبیه به همین به یه باره توذهنم مرورمیشد یادته توقبلا هم روی این ادم هاحساب کردی نتیجش چی شد من اصلا تاقبل این اتفاق تودلم میگفتم تلاش فقط ولی بعدش دیدم بابااین اگاهی هانباشه اصلا نمیتونی حرکت کنی به مقصدنمیرسی. وای چقدراهمیت عزت نفس پررنگ شدبرام که عزت نفس همه چیه عزت نفس نداشته باشی جلب توجه نظردیگران برات مهم باشع کلی نشت انرژی داری که اثبات کنی که بابا اینطورنیست که تومیگی وکلی زمان ،انرژی تمرکزم ازروی اصل برداشته میشد روی فرعیات میرفت .

یه نکته مهم این که تاقبل ازاین اتفاق این آگاهی های باارزش برام تکراری بود میگفتم خدایا من دوس دارم درک کنم حرفای استاد من دوس دارم به یادمن بیاری وباورکنم که من خالق زندگی خودم هستم وواقعااجابت شد وانقدز درس هایی ریزودرشتی داشت برام که ایمان من به این اگاهی خیلی بالابرد یه سیل زیادی ازدرس هایی که همشون به هم متصلن وهمشون خیلی مهمه وواقعاالان یه جوری دیگه ای دارم این آگاهی ها رومیشندم که چقدرمهم هستن چقدربودنشون مهمه اگه نباشن خوشبخت نیستی شادنیستی آرامش نداری ایناکلیدرسییدن به هرخواسته ای هست

وواقعاتلاشی که باارامش وتوکل نباشه نتیجش رضایت بخش نیست هزچندکه همین اتفاق باعث شد به سمت قران بیام به سمت خدابیام توکل کنم به خودش وپاداش های اون بی نهایت خیلی بهتر وبزرگ تر هرکس باخداباشه سربلندوباعزت نفس هست هرکس بااون باشه قطعاپیروزخواهدشد چقدرهمین چندتاجمله بهم آرامش میده دقیقا کدهایی هست که بایدهرروزبه خودم بگم ودارم می گم ومی نویسم وواقعاباتمام وجودلمسش کردم که وقتی توکل به خدانداشته نباشی هیچی نیستی هیچی انقدراین اتفاق برام درس داشت که مهم ترینش توکل به خدابود سپاس گزاربودن بخاطرنعمت هایی که دارم هروقت که صبح ازخواب بیدارمیشدم یه صدایی می‌گفت بدو همش یه عجله واضطراری که دائمی بود شایدالان به اندازه ی اون موقع سخت کارنمیکنم ولی دارم قدم برمیدارم باارامش یه تلاش هوشیارانه واگاهانه خیلی قشنگه تاوقتی که کروکورباشی حرکت کنی اصلا میخوری زمین نمیتونی به مقصدبرسی