«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
بسم الله الرحمان الرحیم
روز زیبای سوم: توحید و تسلیم بودن در برابر حق
سلامی از جنس توحید و تسلییم بودن
خدایا کمکم کن گفتارم رنگ و بوی توحید بگیره..
تسلیم بودن در برابر رب …(واقعا هر بار که استاد میگه :من که خییییییلی کار دارم بابا خیلی کار دارم برای توحیدی شدن..)
واقعا فکر میکنم من چقدر عقبترم و باید زمان بزارم و تلاشمو ده برابر کنم در این مورد و ایمان دارم شدنیه…
توحید ،،احساسم رو خوب میکنه،قلبم رو روشن میکنه،ایمان بهم میده،ترسم رو میگیره، شجاعت میده،قلبم رو بزرگ میکنه .. و شرایط رو برام عالی میکنه روز به روز وارد شرایط بهتر و فوق العاده ترم میکنه ….
و واقعا توحید یک اصله ،هر جا که نام لله رو با تمام وجودم خواندم موفق شدم هر جا که نتونستم این کار رو بکنم احساسم بد شد و قلبم گرفت و تاریکی ذهن منو در برگرفت و هیچ کدوم از کارهام پیش نرفت که نرفت….
یک توصیه با تمام وجودم :هر جا احساسم بد شد با تمام وجود گفتم یا الله احساسم رو خوب کن ،یا الله فلان کار رو برام انجام بده …و یا الله هدایتم کن… ،
((و نزارم شرایط انقدر بد بشه تا این کار رو بکنیم زمانی که احساسم خوبه این کارو بکنم تا در یک شادی عظیم حرکت کنم… و احساس خوبم دائمی باشه ..))
نگاه میکنم چجوری شرایط عالی میشه..احساسم چطور خوب میشه…قلبم چطور باز میشه….اون مسیره چطور پیش میره…اون نفر کارم رو راه میندازه ..خیلی ساده همه چیز باب میل من پیش میره وقتی با الله هماهنگم ..
واقعا تسلیم بودن شاید خیلی معنی مختلفی بده:اما چیزی که من برداشت میکنم یعنی ارام بودن و لذت بردن و کسی که ارامه و لذت میبره یعنی متوکله ،،،،
کسی که تسلیم خداس ایمان داره که بهش داده میشه وحرص چیزیو نمیزنه از لحظه به لحظه هاش لذت میبره چه در منزل و چه در مسیر اهدافش ،سعی میکنه به هماهنگی برسه..و شاده و سپاس گزاره..وقتی که بین مردمه حالش عالیه…با تمرین به هماهنگی میرسه..
حضرت ابراهیم تسلیم بودن رو به مرحله ی کمال رسوند….
-تسلیم نشدن در برابر هوس ها..
-تسلیم نشدن در برابر نجواها نجواها……وای که هر لحظه انسان در حال نزاعه در ذهنش و کسی موفقه که بتونه در هههههههر شرایطی کنترلش کنه
-تسلیم نشدن در برابر لذت زود گذر
-تسلیم خوبی ها شد
-تسلیم حق شد
-روی زمین عاشق نشد اون بالا بالاها عاشق شد یک عشق ناااااب و وابسته الله خودش شد و خداوند چه عزتی بهش داد
او توانست درک کنه با تمام وجود الذین یومنون بالغیب تونست حق رو با گوشت و پوست درک کنه و بدونه قدرت از ان الله است ولاغیر و توانست این باور ها را بسازد که دست به این حرکتها بزند و تحسین برانگیزه…
واقعا خدارو شکر به خدا الکی نیست که خداوند انسان رو اشرف مخلوقات نامیده و خودش رو به خاطر خلق انسان تحسین کرده..
هر لحظه الله را بخوانیم هر لحظه الله را بخوانیم تا وصل بشیم به منبع خیر و خوبی و احساسمون عالی بشه..
شاد و پیروز باشید.
سید جان عیدت مبارک همچنین یه تبریک ویژه خدمت اعضای گروه عباسمنشی :)
من هم از شما ممنونم کلی انرژی گرفتم ،واقعا الا بذکرالله تطمعن القلوب :تنها با یاد خدا قلبها ارام میشود ، با هیچ چیز دیگه ای ارامش پیدا نکردم جز نام مبارک الله یکتا
الان میفهمم باز استاد چی میگه ..! که این حرفارو من نمیزنم
الان که کامنت خودمو باز خوندم گفتم پسر این یک انرژی پشتشه ..
خدا رو شکر
سپاس گزارم خداروشکر