«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
?? ?? سلام خدمت استاد عزیزم ?? ??
استاد عزیز داشتم به این فایل گوش میدادمم و سوالی که برای من و ششما پیش آمد آیا حاظریم با اینکه خداوند به ما میگه چنین کاری را کنیم انجام دیهیم و یا نه ؟ من خیلی فکر کردم اما در خودم چنین ایمانی را ندیدم و باید بر روی خودم بار ها و بار ها کار کنم تا چنین ایمانی را در خود یابم
به راستی ایمان ابراهیم و تسلیم بودن ابراهیم برای امر خداوند یک الگوی بسیار بالایی است
?? امیدوارم موفق باشید ??
ممنونم از اگاههی خای که با من و دوستانم به اشتراک میگزارید
امیدوارم همیشه موفق و پیروز باشید
سلام بر تو ای خدای مهربان که در وجود من هستی ، ای خدای که از تمام چیز ها آگاه هستی ، ای خدای که جواب تمام سوالات را میدانی ، ای خدایی که در درون من هستی و در حل مساییل به من کمک میکنی ، ای خدای درون من که تمام ایده ها را داری ، ای خدای درون من که تمام راهکار ها را برای پیشرفت من در هر حوزه ای داری ، ای خدای درون من که جواب تمام سوالات را میداند ، ای خدای درون من که همیشه و همجا در منار من و با من هستی ، ای خدای درون من که هیچوقت من را ترک نمیکنی ، ای خدای درون من که هیچوقت با من قهر نمیکنی ، ای خدایی که رابطه اش با من بد و یا دور نمیشود ، ای خدایی که در درون من هسستی که کا ها را برای پیشرفت کاری من انجام میدهی ، ای خدای درون من که فرمان روای کل کیهان و هستی هستی ، ای خدای من که در درون من هستی منو دوست داره عاشق منه منو میبوسه منو میپرسته و با من قهر نمیکنه ای خدای که رب العالمین هستی ، ای خدایی که کمک میکنی تا من به تمام خواسته های خودم برسم ، ای خدای که از طریق نشانه ها قبلم افراد و احساس و …. با من صحبت میکنی ، ای خدایی که در زمان مناسب من را هدایت میکنی ، ای اربابی که در درون من هستیکه خیلی گردن کلفتی خیلی باهوش خیلی مهربان خیلی ثروتمند خیلی عالم خیلی بخشنده که وظیفه تو هست که به من کمک کنی تا من در مسیر خواسته هایم قرار بگیرم سلام ! سلام و تو را شکر میگویم به خاطر تک تک نعمت های که به من دادی هستم نعمت های چون این انگشتانی که الان می نویشند تا دستی از دستان خداوند باشم ، نعمت های چون چشمانم که این مطلب را میبیند و کمک میکنی تا چشمی دیگر این متن را به درستی بخواند ، نعمت های چون دهانم که میتواند حرف بزند و گوشم که میتواند بشنود و بینی که میتواند تنفس کند ، نعمت بزرگی چون داشتن تو ، توی که از قبل با من بودی اما من بیخبر ، سپاسگزار این پا های هستم که منو به سمت افراد درست شرایت درست و موقعیت درست هدایت میکنه ، تو را به خاطر سلامتی خودم شکر میگویم به خاطر تمام نعمت های که به من دادی و من آن ها را نمیبینم تو را شکر میگویم ”