«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است.

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


هر زمان که آیه‌ای درباره ابراهیم می‌خوانم، به‌وضوح می‌بینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن می‌شوم و با نام ابراهیم روبه‌رو می‌شوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد می‌آورد:

شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را به‌شدت متحول می‌کند.

برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستی‌ای که آن‌چنان در وجودش به‌درستی ریشه دوانده، آن‌چنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودی‌اش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.

تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخواره‌اش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیل‌الله و رفیق خداوند بشود. به‌راستی ابراهیم کیست؟ کدام‌یک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟

همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگی‌ام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما می‌آموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگی‌ها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیه‌گاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.

بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان می‌شویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره می‌زنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانواده‌اش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آن‌ها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترل‌گری‌های ناشی از ترس‌های بشری.

داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسان‌های موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناخته‌ها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.

نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیده‌ایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیل‌های درونمان» —یعنی ترس‌ها، تردیدها و وابستگی‌هایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


 

  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • دانلود با کیفیت HD
    214MB
    18 دقیقه
  • فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
    16MB
    18 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

2165 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «مهدی گیلانی» در این صفحه: 1
  1. -
    مهدی گیلانی گفته:
    مدت عضویت: 3125 روز

    به نام فرمانفرمای بخشنده و مهربان

    سلامی گرم به استاد عباس منش و خانم شایسته و دوستانم

    در سومین روز از سفرنامه هستم و خدایم را شکر می می‌کنم که به این مسیر راست هدایت شده‌ام

    خداوند به من فرصتی داده است که در زمانی که اکثریت جامعه ایران به فکر ویروس و راه های انتقال و دچار شدن به آن هستند من آگاهانه از این فرصت استفاده کنم و زمانم را در سایت و خواندن مطالبی که منجر به آرامش و بالا بردن کیفیت زندگی ام می شود بگذرانم و تصمیم گرفتم که سفر نامه را شروع کنم

    ابراهیم خلیل الله انسان بود.

    همان انسانی که دچار لغزش و خطا می شود و با طلب آمرزش پاک می گردد و به سوی خدا باز می گردد و خدا با بیان این مسئله می خواهد یک الگو به ما انسان ها بدهد تا هدف متعالی خود را بیابیم هر چقدر به این الگو بیشتر شباهت داشته باشیم زندگی ما با آرامش، لذت، عشق، ثروت، نعمت و زیبایی بیشتری در دنیا و آخرت همراه خواهد بود

    ابراهیم از پدری که کافر بود دوری کرد

    کسانی که فکر می کنند می توانند نظر یا عقیده کسی را تغییر دهند سخت در اشتباه اند مگر آنکس که خودش بخواهد تغییر کند پس باید ما از آنها که هم فرکانس ما نیستند آگاهانه فاصله بگیریم و کسانی را به سمت خود جذب خواهیم کرد که هم فرکانس با ما هستند

    ابراهیم تسلیم خداوند بود و به چیزی وابسته نبود پس در زندگی رنج ای نداشت

    ما میدونیم که وابستگی مساوی است با رنج

    دلیل تمام رنج هایی که پشت سر گذاشتیم وابستگی بوده است

    برای مثال کارگری که در بدترین شرایط و کمترین حقوق و بدون بیمه کار میکند و فکر می کند که اگر از این کار دست بکشد روزی اش را از دست می دهد ولی اگر وابسته نبود با رها شدن از آن شرایط و توکل و ایمان و اطمینان قلبی به فرمانروای بخشنده شرایط بهتری را نصیب خودش می‌کرد و هزاران مورد دیگر…

    در پناه خداوند باشید دوستتان دارم.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: