«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
بنام رب العالمین و سلام و درود خدمت استاد عزیزم و اعضای سایت الهی عباس منش
خداوند را سپاسگزارم که من را به شنیدن این فایل ارزشمند هدایت کرد
واقعاً که با یاد خدا دلها آرام میگیرد واقعاً که احساس اطمینان قلبی به آدم دست میده و به میزانی که بتونم خدارا در یاد و قلبم داشته باشم آرام هستم و به میزانی که آرام باشم نعمت های بیشتری هم دریافت میکنم.
واقعاً به این ایمان دارم که افراد دریا دل اونایی که با مسایل و موانع آرامش خودشون را از دست نمیدن و با اطمینان قلبی به خدای حمایتگر و هدایتگر حرکت میکنن که برای من بهترین الگو از این افراد شما استاد عزیزم هستین همون ها مثل شما ظرف وجودی بزرگتری برای دریافت نعمت ها دارن و کارهای بزرگتری انجام میدن تصمیمات بزرگتری می گیرند آدمهای بیشتری بخاطر عطر حضور خدا در قلبشون، دورشون جمع میشه و دلها به سمتشون نرم میشه و کارهاشون ساده انجام میشه و آسون میشن برای آسانی ها.
واقعاً امیدوارم بتونم از این الگویی که خداوند در مسیر زندگی من قرار داده استفاده کنم تا اول عباس منشی و بعد هم ابراهیمی باشم.
در مورد بچه من واقعا حرف شما را درک میکنم چون بچه دارم و واقعا میدونم چه حسی داره ولی تو این زمینه به خودم تبریک میگم که اینا از شما یاد گرفتم که بچه ی من نمیتونه هدف زندگی من باشه و اون هم خدای خودش را داره و خدارو شکر که دارم در مسیر رسیدن به اهداف خودم قدم بر میدارم و از این بابت خیلی راضی هستم و این یکی ازون درسهایی هستش که فکر می کنم خوب از شما یاد گرفتم و عمل کردم.
باز هم از شما استاد عزیزم و خانم شایسته عزیز سپاسگزارم
در پناه خداوند و به امید دیدار ️