«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
بنام الله یکتا که خالق و آفریدگار همه آسمانها و زمین و همه موجودات و همه ما انسانهاست
بنام رب العامین که فرمانروای همه جهانیان و مالک و صاحب اختیار همه آسمانها و زمین و همه موجودات و همه ما انسانهاست
باسلام به همه عزیزانه بهتر از جانم
و سلام مخصوص به استاد عزیزه جانم
واقعآ از صمیم قلبم خوشحالم که در پناه الله یکتا و در کنار شما عزیزان حضور دارم و روز بروز احساس خوبو خوبتریو تجربه میکنم و به درک و فهمم میافزایم.
استاد عزیز بابت این فایل و آگاهیهایی که به ما دادی ممنونم و تشکر میکنم بابت اینکه انقدر زیبا کتاب قرآن را معرفی میکنی و انقدر نکات ارزشمند استخراج و با کلامی زیبا بیان میکنی که واقعآ به دل میشینه و با یک بار گوش کردن در ذهن آدم نقش میبنده و به درک کامل موضوع میرسیم(خداجونم بابت خلق این انسانهای خوب بی نهایت سپاسگزارم) واقعآ وقتی به حضرت ابراهیم فکر میکنم که چگونه با تمام وجود ایمان به خدای بزرگ داشته و تسلیم خداوند بوده اشک شوق از چشمانم جاری میشه و با تمام وجودم تحسینش میکنم و بهش تبریک میگم و به خودم میگم میشه پس منم میتونم مانند حضرت ابراهیم بشم و انرژی میگیرم.
استاد عزیزم وقتی که شما گفتی که حضرت ابراهیم(ع) اسطوره ایمان و تسلیم شدن در برابر خداوند هست بی اختیار بخودم گفتم یعنی از حضرت ابراهیم بالاتر نداریم و ی حسی بهم گفت به سراغ قرآن برو و قرآن را باز کردم و سوره صافات و آیه101 تا 110 را دوباره خواندم و از درونم به من الهامی شد و گفت یک نفرهست که ازابراهیم(ع)هم گذر کرده. او کسی است که از “ایمان” گذر کرد و به “عشق” رسید از “تسلیم” بودن گذر کرد و به “سرسپردگی” در برابر الله یکتا رسید و اون امام حسین(ع) است کسی که در عشق بازی با معبود همه چیزش را فدا کرد کسی که در روز عاشورا همه خانواده اش در راه خدا قربانی کرد کسی که اول فرزندان و برادرزاده و برادر خود را به قربانگاه فرستاد کسی که نوزاده 6ماههش را قربانی کرد و بعد خود به قربانگاه رفت و با تمام اعضای بدنش به خدا عشق ورزید و در نهایت ذبح شد و سر را به راه دوست سپرد و با سری در بالای نی کلام الله را تلاوت کرد. و این در حقیقت معنی آیه107 و 108سوره صافات است که خداوند فرمود” وبراو ذبح عظیمی را فدا ساختیم و ثنای اورا بر آیندگان واگذاردیم” . آنروز زینب کبری چه دید که با دیدن آنهمه مصائب عظیم گفت جز زیبایی چیزی ندیدم آن عشق بود “عشق”
وچقدر خوب حضرت زینب نشون میده که چون با تمام وجودش عاشق خداست فقط و فقط توجه و نگاهش به زیباییهاست وجز زیبایی چیزدیگری نمیتونسته ببینه و این درس رو به ما میده که وقتی ما با تمام وجود عاشق خدا باشیم فقط و فقط زیبایی میبینیم و تو بهترین مدار قرار میگیریم . وقتی به عشق الله میرسی یعنی به همه چی میرسی “چون که صد آمد نود هم پیشه ماست” با خدا باش پادشاهی کن
منتظر خبرهایه خوبم باشین
منتظر خبرهای خوبتون هستم
سلام
خانوم حامدی واقعا بهت تبریک میگم و با تمام وجودم تحسینت میکنم وبه درگاه الله یکتا بابت این جهان زیبا و اینهمه انسانهای خوب که خلق کرده سجده شکر میکنم .
وقتی داشتم مطالب زیباتونو میخوندم باور کنید شما یک آدم باایمان،شاد،موفق،خوشبخت و یک انسان کامل دیدم که واقعا در مسیر کمال قدم گذاشته و داره به سرعت به سوی سعادت حرکت میکنه عزیزم با تمام انرژی ادامه بده و مطمئن باش موفق میشی و فقط و فقط به قله نگاه کن و بدان که بزودی پرچمت رو در بالای قله زندگی خودت نصب میکنی (عاشق خدا باش)