«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام به همه دوستان عزیزم و استاد با عشق
من درکی که در مورد حضرت ابراهیم در این فیلم کوتاه و کامنت بچه ها داشتم اینکه ما باید هر روز هر سانیه و هر لحضه باید تسلیم خداوند تسلیم ربّ باشیم تا زندگی مون در این دنیا و در آخرت به بهشت تبدیل بشه من واقعا هر موقع اسم حضرت ابراهیم و می شنوم یاد تسلیم به قید و شرط به خداوند می افتم که ما هم مثلا ابراهیم تسلیم بی قید و شرط به ربّ باشیم و همیشه به یاد خدا باشیم تا زندگیمون تبدیل به گلستان بشه
واقعا آدم به یاد خدا باشه خدا رو درک کنه حالش خوب میشه احساسش خوب میشه که من الان در این احساس ناب خدایی قرار دارم که نمی تونم این احساس خوشی که الان دارم بگم براتون یه حسی خوبی که جنسش با حس خوب دیگه فرق می کنه آدم و کلا از زمین میکنه به آسمون هفتم می بره
من از خدا می خواهم که همیشه من و هدایت ام کنه همیشه همین حس خوب و که الان دارم داشته باشم
و ما هم مثل حضرت ابراهیم دلمون و به خدا گره بزنیم
من یاد گرفتم که از این به بعد تسلیم خدا تسلیم ربّ م باشم هر مشکلی هر اتفاقی بدی که برام افتاد به دست خدا بسپارم باور و ایمان قلبی داشته باشم که خودش برام این مشکل به ظاهر بدو حلش میکنه و خودم و از اون اتفاق بدی که افتاده دور کنم تا دستان خداوند رو ببینم که چطور تمام موانع جلوی من و که می خواستند سد راهم بشن بر می داره
یاد گرفتم که هر خواسته ای که داشتم فقط اون حس خوبی که به من می ده اون خدایی که در درون من هست کمک بگیرم
یاد گرفتم مثل حضرت ابراهیم نترس و شجاعی باشم
مثل حضرت ابراهیم تسلیم خودش باشیم تسلیم نیرویی باشیم که ما رو همیشه هدایتمون می کنه
من یاد گرفتم که پیرو ابراهیم باشم مثل حضرت ابراهیم عمل کنم در زندگیم
و در آخر از خدا می خواهم که ما رو هدایت کنه به راه راست به راه کسانی که به انها نعمت داده نه به انهایی که غضب کرده نه گمراهان و از خدا می خواهم که ایمان ما رو قوی و استوار کنه و ما رو از شرک خفی که تو وجودم داریم رهایی بخشه و از گناهانمون در بگزره و ما رو با صالحان مشهورمون کنه
و همه شما ها رو در پناه خدا می سپارم