«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
خدایا شکرت که امروز سومین روزشمار تحول زندگی م را هم تونستم گوش بدم و لذت ببرم. خدایا انقدر حرفهای استاد پر از انرژی؛ پر از ایمان؛ پر از توکل به خدا هست که یک وقتهایی ناامید میشم و میگم من به این مراحل از خودشناسی و ایمان نمیرسم؛ ی جاههای از صحبت های استاد واقعا برام ملموس نیست؛ اما وقتی خوب نشستم فکر کردم دیدم تو زندگی م جاههایی پیشرفت کردم که به نتیجه ش فکر نکردم و تو دل ترس هام رفتم و با توکلی که قبلا نمیدونستم ولی در وجودم بوده به جلو حرکت کردم و همون مراحل باعث شدن من به جلو حرکت کنم ولی باز تسلیم وسوسه های شیطون شدم و عقب گرد داشتم؛ چقدر ذوق و شوق برای ادامه این مسیر دارم؛ چرا که امروز فهمیدم همه نگرانی های من برا اطرافیانم بیخود بوده چون اونها خدایی دارند که همون اندازه به من نزدیک؛ مهربون؛ تواب؛ بخشنده هست به اونها هم هست پس نگرانی من بیخود هست و من نمیتونم ذره ای در زندگی اونها اثرگذار باشم و این خداوند هست که به همه امور و بندگانش تسلط داره و هر جایی لازم ببینه از بندش حمایت میکنه و من هیچ کاره هستم. خدایا چقدر قشنگ داری راه را بهم نشون میدی. چقدر قشنگ داری هدایتم میکنی و هر روز بامن صحبت میکنی از طریق دستی از دستانت روی این کره زمین؛ استاد ازت بیییییینهایت ممنون و مچکرم و همین طور خانم شایسته عزیز که با صبر و حوصله دارند این وب سایت مدیریت میکنه. خدایا فقط میتونم بگم که زبانم و کلامم از چگونگی تشکر و سپاسگزاری ازت قاصر و کوتاه هست ولی بی نهایت آگاهانه و عاشقانه دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم