«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
برگ سوم سفرنامه پر برکت
بعد از گوش کردن به فایل صوتی استاد عباسمنش و یاد آوری مطالبی که در مورد توحید در عمل یاد گرفته بودم تازه بعد ازاین همه سال خوندن این آیه قرآن که خداونده فرموده پیروی کنید آیین ابراهیم حنیف، اسوه قرار بدین ابراهیم یکتاپرست،تازه فهمیدم یعنی چی، یعنی همون توحید در عمل،یعنی اینکه حضرت ابراهیم فقط خدا رو میپرستید نه فقط لفظا بلکه در عمل تنا به خدا توکل و اعتماد میکرد،به زبون خودمونی فقط روی خدا حساب میکرد نه غیر خدا،واقعا چرا به خودم میگم کاریم به بقیه ندارم،چراتاالان قرآن رو فقط برای ثوابش میخوندم و تعقل نمیکردم ؟ قرآن مثل خدا قابل توصیف نیست،باید در اون تعقل کرد و بهش عمل کرد،بازم خداروشاکرم که هدایتم کرد کافیه بخوای حتما هدایتت میکنه،وقتی از همه جا وهمه کس میبری و فقط و فقط رو خودش حساب میکنی کن فیکن میشه،غیرقابل وصفه،از وقتی خدارو گم کردم دوباره خودم و خدا رو پیدا کردم،اون هرروز زیباتر میشه که تو کلمات نمیگنجه فقط باید تجربه اش کرد،ازاین موقع به بعدبود که فقط روخودش حساب کردم وفقطم روخودش حساب میکنم،واقعا کارا رو به بهترین شکل ممکنه حل میکنه که گفتنی نیست،کافیه فقط رو خدا حساب کنی و بهش اعتماد داشته باشی ، وهرروز سعی کنی این ایمانو قوی تر کنی.تو قدم تو مسیر بزار مار خودتو انجام بده و بقیه اشو بسپار به خدا کاری میکنه کارستون.من کارامو دو دسته کردم دسته اول کارایی که خدا انجام میده، دسته دوم کارایی که من باید انجام بدم،هروقت کاری پیش میاد میگم خدایا اینو میزارم تو لیست تو و بعدش کارخودمو انجام میدم،خیلی از دغدغه هام کم شده،حالم عالی تر شده،چون میدونم اون به درستترین شکل انجامش میده و نتیجه هرچه باشه به نفع منه،واینکه اینطوری بار رودوشم سبکترشده و به زندگیم میرسم،البته هنوز اول راهم اما همینشم خیلی عالیه،حالا هرچه بیشتر روی ذهنیتت،باورهات،افکارت،ایمانت،شخصیتت کار بکنی به همون میزان کیفیت همه چی بیشتر میشه.
خدایاشکرت…