«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است.

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


هر زمان که آیه‌ای درباره ابراهیم می‌خوانم، به‌وضوح می‌بینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن می‌شوم و با نام ابراهیم روبه‌رو می‌شوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد می‌آورد:

شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را به‌شدت متحول می‌کند.

برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستی‌ای که آن‌چنان در وجودش به‌درستی ریشه دوانده، آن‌چنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودی‌اش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.

تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخواره‌اش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیل‌الله و رفیق خداوند بشود. به‌راستی ابراهیم کیست؟ کدام‌یک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟

همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگی‌ام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما می‌آموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگی‌ها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیه‌گاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.

بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان می‌شویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره می‌زنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانواده‌اش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آن‌ها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترل‌گری‌های ناشی از ترس‌های بشری.

داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسان‌های موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناخته‌ها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.

نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیده‌ایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیل‌های درونمان» —یعنی ترس‌ها، تردیدها و وابستگی‌هایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


 

  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • دانلود با کیفیت HD
    214MB
    18 دقیقه
  • فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
    16MB
    18 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

2165 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «فرزانه دستوریان» در این صفحه: 2
  1. -
    فرزانه دستوریان گفته:
    مدت عضویت: 2546 روز

    بسم الله الرحمن الرحیم

    به نام تنها فرمانروای جهان

    به نام خدایی که برگی بدون اجازه او برروی زمین نمیفته

    به نام خدایی که همواره یار وحامی وهدایتگر ومراقب همه آدم هاست به شرطی که باور کنیم.

    زندگی من تحت انعکاس فرکانس منه -فرکانس من نتیجه کانون توجه منه- کانون توجه من نتیجه باور های منه پس چیزی که زندگی من رو در دنیا و آخرت تعیین میکنه باورهای من هست.

    من چه باورهای دارم باورهای شرک آلود یا توحیدی؟ به ملکرد ورفتارم نیگاه کنم ؟

    خداراسپاسگزارم بی نهایت سپاسگزارم مرا به سمت انسانی هدایت کرد که خودش سعی میکنه توحیدی عمل که وتمام نتایج زندگیش نتیه ایمان وتوکلش هست که با عملش به من درس میده که ایمان چیست شرک چیست. به سمت کسی هدایت کرد که ابراهیم رو به من معرفی کرد وگفت زندگی ابراهیم نتیه ایمان واقعیش به خداست نتیجه توکلش بوده و اینو بدون اگه یک نفر در جهان تونسته رفیق دردونه خدا بشه تو ومنم میتونیم . به شرطی مثل او فکر کنمی باور کنیم عمل کنیم و تکاملمون رو طی کنیم که بریم در این مدار.

    خدایاهزاران مرتبه شکرت که بهم فرصت زندگی فرصت شنیدن این آگاهی ودرکش دادی که بفهمم فرزانه جان الگوی تو در میزان ایمان ونزدیکی به خدا حضرت ابراهیم باشه و وقتی قدم برمیداری وبر ترست غلبه میکنی به خودت جایزه بده و خداراشکر کن اما فکر نکن تموم شده ببین آیا میتونی فرزندت رو در راه خدا قربانی کین اگر خدا بهت بگه ؟ معیارت ایمان ابراهیم باشه ومتوقف نشو وادامه بده وهر روز از خودت بپرس که چطور میتونم امروز ایمانم رو بالاتر ببرم؟ وهر روز قدم بردار

    .

    به الهامات عمل کن شادی ولذت رو اولویت زندگیت قرار بده با شاد بودنت ایمانت رو به خدا نشون میدی. چون ابراهیم وقتی فرزندش رو در بیابان با این ایمان که خدا مراقب وهدایتگرشون هست وشاد بوده واینقدر شاد بود ومطمعن که اتفاقات خوب براشون رخ میده که فقط از خدا میخواد که مردم رو دوشون جمع کنه که تنها نباشن.

    خود استاد عباسمنش بارها که به ظاهر داشت همه چیش رو از دست میداد ذهنش رو کنترل و پر از شادی ولذت لحظاتش رو گذروند و تمام اتفاقات به نفعش شد . با شاد بودن ایمانت رو نشون میدی.

    ایمان واقعی به خدا ایمانیه که همراه با عمل باشه فقط همین. حضرت ابراهیم عمل کرد. تنها قدرت خدارو باور کرد وعمل کرد.

    هیچ چیز حتی جانِ فرزندش، قادر نیست ذره ای تردید در اعتمادِ او به ربّ، ایجاد کند.

    ابراهیم، نمادِ یکتاپرستیِ ناب است.

    به گونه ای ایمان به غیب را یاد بگیرکه بتوانی در شرایط نادلخوه‌، بی‌آنکه ایده‌ یا راه حلّی داشته‌باشی یا روی قول و کمک فردی بتوانی حساب کنی، به خود بگویی فارغ از اینکه شرایط بیرونی چیست‌، من از درون خود را به آرامش می‌رسانم با این اطمینان و یقین که‌، محال است من به احساس اطمینان قلبی و آرامش برسم‌ و آن شرایط‌، هرچقدر هم نادلخواه‌، به نفع من تغییر نکند‌.

    خدایاسپاسگزارم سپاسگزارم سپاسگزارم.

    اگه میبینی ایمانت هنوز کمه ناراحت نشو چون ایمان یک شبه ایجاد نمیشه و همین که بپذیری ایمانت با چیزی که میخواد فاصله داره خودش موفقیت بزرگیه و عاشقش باش و قدم بردار چون همین فاصله انگیزه میشه واسه بهتر شدن وانگیزه برای بهتر وشادتر زندگی کردن و به خدا نزدیک نزدیک شدن و هماهنگ شدن با اصل وجودت.

    دوستت دارم

    سپاسگزارم از دو استاد عزیزم استاد عباسمنش بابت فایل و استاد شایسته عزیز بابت متن فوق العاده که یه دنیا آگاهی در بر داشتن برایم هزاران بار این در و آگاهی شمارو تحسین میکنم و از خداوند میخوام که همیشه شاد وسلامت وثرومتندتر باشید .

    سپاسگزارم از خودم بابت آرام وآهسته وپیوسته حرکت کردنم بابت دوست داشتن کامنت نوشتن که درکم رو بیشتر کنم ودر ذهنم بگنجونم و خودم رو بیافزایم.

    سپاسگزارم از خداوند که هر لحظه من رو به شادی ولذت بیشتری هدایت میکنه به عشق بیشتر به شجاعت بیشتر وهر لحظه مراقب وهدایتگرم هست.

    خدایا هر لحظه ما رو به خودت نزدیک تر کن

    ردپای روز سوم سفرنامه ام

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای:
  2. -
    فرزانه دستوریان گفته:
    مدت عضویت: 2546 روز

    به نام خداوند موفق وثروتمند

    به نام خدایی که تنها منبع نیروی رزق ، ثروت، سلامتی، خوشبختی، عشق در جهان هست

    به نام خدایی که تنها فرمانروای جهان است.

    سلام برهمه شما دوستان واستاد وخانم شایسته عزیز

    روز سوم سفرم: اعتماد به رب

    رب: نیروی برتر که مدیریت همه جهان به دست اوست، که محافظ هر جنبده ای است، که بدون اذنش برگی از درخت نمیافتد.

    تنها قدرت جهان الله است.

    خداحمایتگر و نگهبان است.

    بهترین حمایتی که برای فرزندمون باید انجام بدیم حمایت نکردنش هست تا نیروی وجودش وتوانمندیهاش وعزت نفس رو پیدا کن و خودش بتونه فرد مولدی بشه.

    تسلیم= خودم رو رها میکنم و ایمان دارم که خدا کمکم میکنه حمایتم میکنه ، من ایمان دارم شرایط جوری پیش بره، دست های خداوند جوری پیش میره، اتفاقات به شکلی پیش میاد من تنها نمیمونم، بارم روی زمین نمیمونه، کارم حل میشه، هیچ ایده ای ندارم، هیچ کسی رو نمیشناسم، کارم ندارم درآمدم ندارم. من توکل میکنم به او و ایمان دارم که این کار انجام میشه. من حرکت میکنم خدا برکت میده. ایمان داشتن به اینکه هدایت میشویم که مورد حمایت قرار میگیریم و خداوند بی نهایت دست داره که میتونه کمکم کنه . بریم تو دل ترسامون و ایمان داشته باشیم که خدا حمایتمون میکنه

    حضرت ابراهیم در قرآن به عنوان الگو معرفی شده چون هیچ وقت مشرک نبود و همیشه شکرگزار بود و احساسش رو خوب نگه میداشت .

    و موقع رها کردن خانواده اش در بیان حضرت ابراهیم چه حال خوبی داشته واقعا نهایت تسلیمه واعتماد به خدا

    خدایاکمکم کن که بتونم در تمام لحظات تسلیمت باشم.

    تو روز سوم سفرم پی بردم:

    پاشنه آشیل من در طول سالیان زندگیم ترس از پدرم، ترس از نظرش، ترس از قدرتش=شرک

    چندسالی تلاش کردم وابستگیم خیلی ضعیف شده و ترس از نظر مردم هم خیلی ضعیف شده به لطف خدا.

    دیدگاه ونظر پدرم در زندگی من تاثیری نداره چون من اتفاقاتمرو با فرکانسم خلق میکنم و خدا نگهدار وحامی منه وبا بی نهایت دستش کمکم میکنه.

    یک مسئله دیگه که پی بردم من به اهدافم وابسته شدم و لذت بردنم یه خورده وابسته شده به رسیدن هدفم . در حالی که من باید لذت ببرم وخوشحال باشم وبا رسیدن به هدفم خوشحال تر بشم و وقتی در فرکانس ومسیر درست باشم لاجرم به هدفم میرسم. فقط باید سمت خودمم رو خوب انجام بدم وگرنه هدف من همین الان آماده است.

    و خوشحالیم وشادیم را وابسته به هیچ کس وهیچ چیزی ندونم و شکارچی شادی نکاتمثبت زندگیم واتفاقات روزانه ام باشم.

    اینجوری به نقطه تسلیم میرسم و میتونم عملگرا باشم به الهاماتم.

    خدایاشکرت شکرت بابت آگاهی ارزشمند و درک

    خدایا کمکم کن در لحظه زندگی کنم وشاد باشم

    خداجونم ممنونم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: