«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام به همه دوستان و استاد عزیزم و مریم مهربان
من همیشه فکر میکردم تسلیم بودن در برابر رب یعنی خدا میخواد بلایی سرت بیاره تو باید تسلیم باشی و قبول کنی مصلحتت این بوده البته ته دلم هنوزم همین نظر و دارم ولی خب کمتر شده، هیچوقت دوست نداشتم تسلیم خدا باشم تا اسم این کلمه رو میشنوم استرس میگیرم حالا قراره چیکار کنه و من و به چه چالشی بندازه و منم مجبور باشم ذهنم و کنترل کنم تا عذاب نکشم با اون اتفاق بد، میدونم خیلی نامردیه اینجوری راجع به خدا فکر کنم ولی مقصر نیستم اینجوری یاد گرفتم، واسه همینه میخوام عوض بشم، خدامو عوض کنم تا رنگ آرامش فکر و ببینم و منم زندگی متفاوتی رو تجربه کنم، متنی که مریم عزیز مینویسه همیشه من و به فکر فرو میبره و حس خوبی بهم میده، گفته خدا میگه حالت و از درون خوب کن اونم هر شرایطی هم که پیش اومده باشه جوری عوضش میکنه که تهش شادی توعه، به نفع توعه، چون حال خوب فقط میتونه اتفاق خوب برات باشه، گفته تسلیم بودن یعنی تو هر شرایطی حالتو خوب نگه داری به ذهنت فرصت حرف زدن ندی یعنی اجازه بدی خدا وارد بشه و کارا رو برات جوری ردیف کنه که برات بشه معجزه، میخوام این حرفارو واقعی درک کنم میخوام امتحانش کنم این قانونو، اگه جواب داد یعنی حقیقته محضه و ایمان میارم به قانون حال خوب اتفاقای خوب، از همین لحظه همه سعی ام و میکنم هر فکری که حس خوبی بمن نمیده هرررررر فکری، رو کنترلش کنم و از تو سرم بیام بیرون، اگه واسه این همه آدم نتیجه داده واسه منم میده دیگه
خدایا از خودت کمک میخوام کنترل ذهنمو به دستت بگیری و تو این راه کمکم کنی