«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














سلام به همگی…
دعای امشبم…
خدایا کمکم کن از همه ترسام بگذرم…کمک کن به خودم ایمان و باور داشته باشم…کمکم کن بتونم بیام تو مسیر..حرفا یادم بمونه ادامه بدم…
دیگه بشه دیگه ول نکنم دیگه ناامید نشم…
خدایا خودت کمکم کن تسلییییم درگاهت باشم و به آرزوهام با کمک تو فقط تو برسم….الهی و ربی من لی غیرک
سلام به استاد عزیزم.که با افتخار میگم شما یکی از بزرگترین شانسای زندگی من هستید…
توحید…توحید …توحید…خدای من چقدددد زندگی بدون توحید حقیرانست چقد حقیرانه زندگی کرده بودم و خبر نداشتم…خدایا تو را به خاطر آگاهی که بهم دادی بینهایت سپاسگذارم…خدایا من بنده ی برگزیده ی توام هر کسی لیاقت درک این اگاهی رو نداره خدایا ازت ممنونم که یادم دادی تنها ترا بپرستم و تنها از تو یاری جویم…خدایا مگه کسی که از تو بخواد نداشته ای داره که از غیر تو طلب کنه…خدای من ارام جانم خدایا خدایا….در سومین برگ از سفر نامه ی عزیزم با افتخار مینویسم توحید💜💜💜💜مینویسم خدای من با تمام قلبم تسلیم میشم…دیگه کمتر میترسم…کمتر نگران میشم…هر چی بخوام هرررر چی بخوام فقط ازت میخوام و میسپارمش بهت و میرم که لذت ببرم و یقین دارم فرا تر از تصوراتم به کسی میبخشی که به ربوبیت تو ایمان داره….خدایا کمکم کن کمکم کن افتخارت باشم…رفیقت باشم….هیچ چیزی و هیچ کسی نتونه حالمو بد کنه….انقد تسلیم باشم و قدرتمند به اینکه پشتم بهت گرمه که اگه تهدیدی دیدم در هر زمینه از زندگیم فقط از. زندگیم لذت ببرم و بگم نگران نباش اون کارشو بلده…و تو چه عزت بینظیری میدی به هر کسی که این دیدگاهو داره…انگار تمااام مردم عاشقت میشن تمام راه ها برات باز میشه…تمام خواسته هات یکی پس از دیگری محقق میشه…و چه لذتی داره زندگی کردن در ارامشی وصف ناپذیر که به پشتوانه ی توحید بنا شده…خدایا کمکم کن خوب زندگی کنم و جهان رو جای زیباتری برای زندگی…کمکم کن انقددد پر باشم از عزت نفس و توحید که هیچ چیزی نتونه مانع این بشه که به تمام رویاهام برسم….چون زندگی بی نظیر حق منه…در سومین برگ از سفرنامه ی زیبام تعهد میدم توحیدی تر زندگی کنم و و پر از عزت نفس و احساس رهایی و حالی بی نظییییر و فوق العاده…الهی شکرت…خدایا تو منو انتخاب کردی من سربلندت میکنم…هم ترو هم خودمو هم استادمو….الهی شکرت….