«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
با سلام خدمت استاد عباس منش و خانم شایسته گرامی
قبلا استاد تو یکی از فایل های دیگه اشون گفته بودند که که دین اسلام را اولین بار حضرت ابراهیم آوردند و اسلام از کلمه تسلیم گرفته شده من اون موقع اصلا معنای کلمه تسلیم را که تو این فایل استاد بازش کردند را نمی دانستم که یعنی چی؟ می دانید اینکه استاد می گویند حضرت ابراهیم به تمام معنا تسلیم امر پروردگار بودند و از همه آزمایشات الهی سر بلند بیرون اومدن و به همین دلیل لقب خلیل الله را گرفتن فرق حضرت ابراهیم با خیلی از ما آدم ها که از مسلمون بودن فقط اسم اش را داریم این است که آن حضرت به خدا اعتماد داشتند و حرف خدا را باور داشتند ولی ما چی؟ چقدر به خدا اعتماد داریم به قول استاد ما وعده غیر خدا را زودتر از وعده خدا باور می کنیم دیروز که داشتم این فایل را گوش می کردم این سوال را از خودم پرسیدم که چرا من به خدا اعتماد ندارم؟ بهش میگم خدایا من تسلیم تو هستم اما حرف ام با عمل ام کیلومتر ها فاصله داره و به معنای واقعی تسلیم اش نیستم چرا هنوز هم قدرت اش را باور ندارم یاد شعر ملاصدرا افتادم که میگه مگه از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمیشود؟
تسلیم یعنی تو حرکت کن و برو جلو و مابقی اش را بسپار دست خدا و بهش اعتماد کن اون خودش همه کارها را واست ردیف میکنه دستانش را وارد زندگی ات میکنه چون وعده خداوند حقه مثل حضرت ابراهیم که حرکت کرد و حاضر شد جگرگوشه اش را در راه اسلام قربانی کنه و وقتی این کار را انجام داد و توانست ایمان اش را تو عمل نشون بده اون وقت خداوند یک گوسفندی برایش فرستاد تا به جای حضرت اسماعیل قربانی اش کنه.