«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام به همگی روزتون بخیر
تسلیم=ابراهیم
اگه کسی ازم بپرسه تسلیم رو به من نشونه بده بهترین تعریفی که به ذهنم میاد فقط یه کلمه هست پیامبر ابراهیم،حتی حرف زدن درباری خلوص ایمانی ک ابراهیم به خداوند داشته آدم رو ب وجد میاره. واقعا چطوری یه انسان تا این حد میتونه خدا رو باور کنه واقعا چی میگذشته تو قلب ابراهیم که این همهههههههههههههههههههههههههه سال گذشته این همه سال بشر زیست کرده وی هنوز کسی همتای ابراهیم نیست در ایمان به خدا اون چ نگاهی داشته به خدا اون چجوری میدیه خدا رو.واقعا ما چقدر تسلیمیم ما چقدر قبول دارین این قدرت رو ما چقدر حاضریم تکیه بدیم وبهش و بی درنگ به گفته هاش لبیک بگیم تسلیم بودن ما دربرابر الهمات خداوند چقدر هستش ما چقدر میتونیم از این امتحانات سربلند بیرون بیایم هر روز باید به ابراهیم نگا کنم و از خودم بپرسم چطوری یه آدم اینقدر کنترل ذهن داشته چطوری فقططططططططططططططططططططططططططططط خدا رو میدیده و مشینیده . وقعا چ جاها ک الهامات ساده ای به ما میشه و ما از انجام دادنش سر باز میزنیم ولی ابراهیم تو قربانی کردن بچش درنگ نداره الله اکبر چ تسلیمی چ خلوصی چ باوری چ ایمانی چ یقینی به اون خدا ک کلماتم هم نمیتوننبازپوش کنم. ازخ دا میخام من رو هم هدایت کنه و کمکم کنه ک یکی بشم مثه ابراهیم جوری تسلیم باشم دربار همه چی ک فقط حرف خدا تو گوشم بره.
عالی هستین