«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

🌸با نام و یاد خدا سلام🌸

روز سوم

واقعاچیزی که وجودم، درونم ، روحم بهش نیاز داره توحیده

چقدر این ایمان به خدا ، این رها بودن و توکل کردن به خدا روی زندگیمون تاثیر می زاره حتی توی تصمیمات سخت!

واقعا کی می تونه فرزند خودش رو قربانی کنه؟؟؟ آخه کی؟!؟!؟!

من حتی یه جوجه رو هم به زور می تونم فشارش بدم، می ترسم بمیره

اون وقت حضرت ابراهیم میاد به پسرش میگه من می خوام قربانیت کنم؟

راستش من اولین باره این داستان حضرت ابراهیم رو می شنوم ، اصلا نمی دونستم !!

تا اینکه استاد گفت و من اولش اصلا نتونستم باور کنم!!!! بعد که داستان حضرت ابراهیم رو خوندم فهمیدم که ماجرا از چه قراره!!!

ایمانی که حضرت ابراهیم داشت نشون داد که این توحید و ایمان به خدا حد و مرز نداره !! هر چقدر هم روش کار کنی بازم جای پیشرفت و بهتر شدن داره

عزت نفس هم همین طوره ، بقیه باورا هم

انتها ندارن که ! بازم جای پیشرفت و بهتر شدن دارن

چقدر خوبه که فکر کنی که واقعا یه نفر همیشه پشتته و همراهته و فارغ از اینکه چجور ادمی هستی و چه کارهایی کردی بازم درش به روی تو بازه و آمرزنده و بخشنده ست چقدر بهت حس خوبی میده که فکر کنی کار ها رو برات انجام میده ، تو رو هدایت می کنه

حیف که ما خودمون رو ازش دور می کنیم، خودمون رو در ترس ها و بهونه ها غرق می کنیم

و نمی زاریم که صداش بهمون برسه،نمی زاریم هدایتمون کنه ، تسلیم نیستیم ، رها نیستیم

خودمو میگم من توحیدم قوی نیست ، تسلیم نیستم

ترس هایی دارم که باید باهاشون روبه‌رو شم

دوست ندارم بزارم ترس ها بر من غلبه کنن و مانع پیشرفتم بشن

دوست دارم برم تو دلشون و به خودم شجاعت بدم و ازشون درس یاد بگیرم.

من قبلا از اتاق خودم هم می ترسیدم 😃

وقتی باید می رفتم بخوابم ، اتاق تاریک می شد و من هم نه که تخیل قوی داشتم با وسایلای توی اتاقم تو تاریکی شکل های ترسناکی می ساختم. حتی وقتی نصف شب بیدار می شدم ، مامان و بابام رو بیدار می کردم بعد برم دستشویی ، البته این ترس رو دیگه ندارم وقتی که با داداشم قایم موشک بازی می کردم ، مجبور می شدم که توی اتاقای تاریک برم که پیدام نکنه ، اولش می ترسیدم ولی بعد دیگه عادی شد و ترسم از بین رفت.می دیدم که خودم بهش شکل دادم و بزرگش کردم و بهش قدرت دادم و هیچی برای ترس نبود.

یه داستانی رو هم شنیده بودم که خیلی برام جالب بود:

یک کوهنورد می خواست شب از یک کوه بلند بالا بره اونم به تنهایی چون می خواست افتخار فقط مال خودش شه.

هوا سرد بود بود و مرد داشت از کوه بالا می رفت که پاش لیز خورد و وقتی داشت سقوط می کرد فکر کرد که الانه که بمیره اما طناب محکم شد و مرد رو نگه داشت.مه پایین رو پوشونده بود و زمین معلوم نبود .مرد که ترسیده بود فریاد زد کمکم کنید

و صدایی اومد : از من چی خوای؟

مرد گفت: خدایا کمکم کن

صدا گفت: به من اعتماد داری؟

مرد گفت: اره

صدا گفت : پس طنابت رو ببر

ولی مرد هیچی نگفت … و کاری نکرد.

تا اینکه فردا بعدش اون مرد رو پیدا می کنن و می بینن که یخ زده

مرد فقط یک متر با زمین فاصله داشته !!!! اگه طنابش رو می برید می تونست نجات پیدا کنه!!!

این مرد اگه تسلیم بود و طناب رو ول می کرد می تونست نجات پیدا کنه ولی این کار رو نکرد.