«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














به نام خداوند مهربانم
سلام به همه عزیزان
چیزی که منو به فکر فرو برد در قسمت نوشته های این قسمت این بود که استاد الگوشون رو حضرت ابراهیم قرار دادن و باور دارن اگه ابراهیم تونسته به این حد از باور و ایمان و توکل و تسلیم برسه پس ما هم میتونیم!
بعد اینو به زندگی خودم ربط دادم که گاهی میشینم زندگی خودمو با یه سری ادمهای که شاید سه چهار پله از خودم بالاترن مقایسه میکنم و اونارو خیلی بزرگتر میدونم و ذهنم انقدر محدوده که میگم یعنی میشه منم به این زندگی یا بهترش برسم؟
پس همین تیکه خودش کلی نکته داره برام که اگه استاد خودشو با فردی مثل ابراهیم مقایسه میکنه و باور داره که میشه ایمان و تسلیم و توکلی در حد ابراهیم داشت چون ابراهیم تونسته …. پس رسیدن به زندگی و رفاه ادمهای دیگه ای که یک هزارم ابراهیم هم نیستن که خیلی باید ساده باشه، همین نور امیدی در دلم زنده میکنه که دوباره به خودم یاداوری کنم که اقا جان اگه هرکس در هرجای دنیا به موفقیت به رفاه به شادی به ازدواج خوب به ثروت بی پایان به ایمان و توکل و تسلیم رسیده منم میتونم …منم میتونم مثل ابراهیم رفیق فابریک خدا شم منم میتونم مثل سلیمان بی نهایت ثروتمند باشم منم میتونم مثل یوسف عزیز باشم … بقیه ادمها که دیگه چیزی نیستن ، ( من میتونم ) من صد در صد میتونم، من تلاش میکنم باورم رودرست کنم که منم میتونم😇
من باید توحید عملی داشته باشم یعنی توحیدی که در عمل باشه نه در حرف. یعنی در عمل تمام قدرت رو به خداوند بدم به جای قدرت دادن به عوامل بیرونی …
یعنی باور کنم من و تنها من در زندگی من تاثیرگزارم!
مهمترین کار زندگیام =کنترل احساس و توجهام
مهمترین کار زندگی ام= داشتن توحید در عمل
مهمترین کار زندگی ام= توکل ، تسلیم و ایمان به خدا
خداوندا من تسلیمم، من رها میکنم و همه چیز رو به تو میسپارم. خدایا من نمیدونم تو راه حل ها رو میدونی، خدایا من نمیتونم تویی که قادر و توانایی. تو منو هدایت کن به بهترین مسیر ها به مسیر نعمت های زیبا ، به سلامتی و شادی و ثروت و روابط عالی و عشق زیبا.
تسلیم بودن و ایمان داشتن یعنی من ایمان دارم که خدا به من کمک میکنه، من ایمان دارم که شرایط جوری پیش میره ، اتفاقات طوری پیش میره که بارم روی زمین نمیمونه ، خدا دست منو میگیره و تمام کارهام حل میشه و درست میشه، من میرم تو دل ترسهام و اقدام میکنم و خدا کمکم میکنه. خدا بی نهایت دست داره که به ما کمک کنه .
ما باید در هر شرایطی تسلیم باشیم و همیشه احساسمون خوب باشه. بدونیم که
خداوند هست.
من توسط خداوند هدایت میشم.
من توسط خداوند حمایت میشم.
من توکل میکنم به خداوند.
من تسلیم پروردگارم.
خداوند همیشه خیر منو میخواد
خدا منو تنها نمیذاره
خدا منو به مسیرهای درست هدایت میکنه
من حالم خوبه و احساس خوبی دارم
من پشتم به خدا گرمه و پیش میرم ،من نا امید نمیشم من خسته نمیشم من شجاع میشم و به ترسها اجازه نمیدم منو از پا دراره، من پیش میرم ، من حرکت میکنم خدا به من برکت میده.
اگه اتفاق بدی برام بیفته هم تسلیم پروردگارم. چون میدونم اون خیر منو میخواد.
از کجا بدونیم تسلیمیم؟ از کجا بدونیم ایمان داریم؟
از احساس خوبمون
پس اگه حالم بده اگه حالت بده یعنی تسلیم نیستیم ایمان نداریم.
خدایا مارو به راه راست هدایت کن، به راه کسانی که به انها نعمت داده ای نه انها که بر انها غضب کرده ای و نه گمراهان.❤️