«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
دوستان عزیز و استاد جان و مریم جان سلام.
امروز هم با گوش دادن این فایل واقعا دلی که تا عمق وجودم بهم آرامش داد اومدم و کامنت بذارم و از خودم یه رد پای دیگه بجا بذارم. و با خودم عهد بستم که بیشتر روی توکل و دلسپردگی به خدای خودم و اعتماد بهش تمرین کنم تا به آرامش بیشتر برسم.خداییش بخوام بگم من چند ماه پیش که دیگه از همه چی خسته بودم یه تعهدی دادم و شروع به تغییر کردم، الان که دارم نگاه میکنم به اون روزایی که گذشت فقط اون حس آرامش عمیق و بیخیال ترس ها شدنه که میبینم لذت بخش ترین لحظات بود واسم و انگاری الان باز هم عطش دارم تا آرامشم رو ببشتر کنم جدی میگم یعنی دوستانی که آرامش واقعی و تضمین تو زندگی و ذره ای از طعم توکل رو چشیدن میدونن من چی میگم. و فقط با موندن تو احساس آرامش بود که اتفاقات تند تند واسم رقم خورد. استاد جان میدونی از کدوم آرامش و اطمینان صحبت میکنم. از اون آرامشی که وقتی حتی یه چیز ناراحت کننده هم ببینی عین خیالت هم نیست و ذره ای ناراحت نمیشی. انگار داری همه ی این اتفاقات رو از آسمون بهشون نگاه میکنی و میگی ای بابا این مسئله ایه آخه ! همون اتفاقاتی که قبلا بشدت تو رو عصبی و ناراحت میکرد و انگار که مثلا بهت ظلمی چیزی شده و تو بدبختی😊.یعنی انقدر آرامش داری که براحتی میگذری ازش و باززززززز اون حس خوبه غالبه و اینه که واسه من لذت بخشه.که روی زندگیت کنترل داری.که احساس شجاعت میکنی. استاد من هنوز موفق به خرید هیچ کدوم از دوره ای شما نشدم چون قبل این روی روابطم زوم کرده بودم .ولی هدفم اینه از دوره عزت نفس شروع کنم و میدونم خدا این هدیه رو به من میده و خیالم راحته که بهمنی از ثروت و نعمت سمتم تصاعدی داره میاد .این خاصیت جهانه به نظرم .وقتی اتفاقات شروع میشه به افتادن با موندن ما توی اون حس حالا چه منفی چه مثبت اتفاقات تصاعدی رشد میکنن. ولی مثبت قدرت بیشتری داره💪🏻💪🏻. من تک و خاصم واسه خودم و خدا. جهان به یاریم میاد همیشه چون باور دارم که سمت و سوی جهان رو به بهبود و رو به خدا بودنه . تا کامنت بعدی من و حس جدیدم و نتایج فوق العاده بعدی. خدا نگهدار حس خوبتون باشه دوستان.