«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

به نام پروردگار مهربان

اجرای توحید در عمل5

از پروردگار ممنونم برای هدایتش ، برای اینکه یک روز دیگه از توحید میشنوم و مینویسم .

استاد عزیزم سلام

نمیدونم در مورد این فایل چی بنویسم ، انگار مبهوتم ..

اعتماد به رب

چند بار تیتر رو خوندم

به خودم میگم عاطی ، نکنه همون میسینگ پیس زندگیته .

برای فایل هیچ نظم ذهنی ای ندارم ،فقط میخوام تایپ کنم ،بدون فکر کردن به تمرین عملی ..

چطور میشه به اون درجه ، حداقل به ده درصدش رسید؟

رسیدن به این نگاه چه سبکی ای به همراه داره ؟

روحم چقدر میتونه آزاد باشه ؟

چقدر میتونم در صلح باشم ..

چقدر مقاومت هام رنگ میبازن

چقدر میتونم عاطی اصیل ، عاطی واقعی ، اونیکه تو ذهنم همیشه دوس دارم بهش برسم رو ، زندگی کنم؟

اعتماد به رب الفبای خوشبختی نیست؟ کتاب خوش بختی نیست ؟

دوس ندارم احساساتم رو موقع تایپ بروز بدم و در موردشون بنویسم ، ولی این بار میخوام واقعا خودمو واقعی توصیف کنم .

حس میکنم یه بغضی که جنسش متفاوته ، شبیه رهایی تو گلومه .

حس میکنم بین دنیای قبلی و دنیای جدیدی که این روز ها دارم به سمتش حرکت میکنم تو نوسانم ، تو طول روز میرم و برمیگردم ،

حس میکنم توحید باعث شده ، یه جورایی کنترل ذهن برام کمرنگ شه ، میدونین چی میگم ؟

حس میکنم یه دنیای شیرین و اکلیلی جلومه ، که دلیلی نمیبینم برای برگشت به سیاهی ها کنترل ذهن کنم

یعنی دارم هدایت میشم ؟

یعنی برای ذهنم فکت اومده که خودش داره کمکم میکنه ؟

یعنی پروردگارم داره نور میتابونه به قلبم ؟

همیشه بهش میگم نور بتابون به قلبم که تو تاریکی هام

شاید اونی که باید قلبشو برمیگردوند به سمت نور من بودم

شاید اون همیشه داره میتابونه نور و

مگه نه اینه که الله نور السماوات و الارض

در ادامه سوره س یونس که این روز ها میخونم

اومده

إِنَّ اللَّهَ لَا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئًا وَلَکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ ﴿44﴾

خدا به هیچ وجه به مردم ستم نمى ‏کند لیکن مردم خود بر خویشتن ستم مى کنند (44)

من به خودم ستم کردم …

نورش رو فراموش کردم ..

اعتماد به رب یعنی اعتماد به فرمانروای این جهان ، یعنی اعتماد به بالاترین ، قدرت مند ترین انرژی این جهان ، یعنی هم راستا شدن ملکول آب با اقیانوس .

وقتی مخاطبم اینقدر قدرتمنده ، وقتی این جهان رو قانون مند آفریده ، وقتی میگه در ریل قوانین من باشین لاجرم هدایت میشین ، پس چرا اجازه ندم؟

چرا رها نباشم ؟

مگه غیر اینه که هر بار

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر

آرام تر از آهو بی باک تر از شیرم

هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر

رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر

خب پس من اون ساید رو دیدم ، اون سمت ماجرا رو تجربه کردم ، پس باید بتونم رها باشم ، باید مومن باشم

من واقعا دارم تلاشم رو میکنم

سخت گرفتن دنیا ، مسئولیت همه چیز رو به عهده گرفتن از پاشننه های آشیل منه ، طبیعیه زمان میبره تا بتونم بند ها رو پاره کنم ولی باید بتونم .

تمرین عملی برای من

این روزها تو تمرین های همیشگی هستم ، به خودم یادآوری میکنم تو نمیتونی همه چیزرو کنترل کنی ، تو انسانی و محدود

به پروردگار بسپر

بازهم مینویسم ، هزار بار تکراش میکنم که بتونم این سد رو بشکونم

میدونم در پس این اعتماد ، این ایمان إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمَانِهِمْ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿9﴾

کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‏ اند پروردگارشان به پاس ایمانشان آنان را هدایت مى ‏کند به باغهاى [پر ناز و] نعمت که از زیر [پاى] آنان نهرها روان خواهد بود [در خواهند آمد] (9)

این آیه خواهد بود ، در همین جهان

همین جا …

——————–

نمیدونین چقد دوستون دارم استاد