«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

سلام به دوستان گرامی.

آنچه من از این فایل دریافت کردم بحث ایمان حضرت ابراهیم به خداوند هست، اینکه وقتی الهام دریافت میکنه از سمت خداوند که باید بچه شیرخواره اش رو رها کنه و بره به سمت ماموریت این کار رو انجام میده. اینکه بعد از 20 سال خواب میبینه باید بچه‌اش رو در راه خداوند قربانی کنه و برمیگرده که این کار رو انجام بده. ابراهیم به الهاماتش در این حد ایمان داشته که حاضر بوده بچه‌اش رو قربانی کنه در راه آنچه خدا بهش گفته. ابراهیم فردی بوده که الهام دریافت میکنه بت ها رو بشکنه و میره این کار رو انجام میداده. این شجاعت، این جسارت، این ایمان به قدرت خداوند، این ایمان به اینکه الهامات خداوند رو باید جدی گرفت و این تسلیم بودنش در برابر الهامی که خداوند بهش میکرده … آیا واقعا ما هم به الهامات خداوند انقدر عملگرا هستیم؟ آیا ما هم ایمان داریم که خداوند به ما الهام میکنه؟ آیا ما هم انقدر به خدا تو ذهنمون قدرت دادیم که هر کاری که او گفت رو انجام بدیم؟ آنچه مشخص میکنه الهام دریافت کردیم یا نجوا شیطان هست بحث احساس هست که اون الهام به ما میده. اگه احساس خوبی همراه با الهام میاد یعنی از طرف خداوند هست و اگر احساس خوبی باهاش نیست یعنی نجوا شیطان هست.. آیا واقعا من ایمان دارم که خداوند خیر من را میخواهد؟ آیا واقعا من ایمان دارم که خداوند برگی بدون اذنش از روی درخت بر زمین نمی‌افته؟ واقعا ابراهیم رو تحسین میکنم بابت اینکه انقدر خدایی بوده و انقدر ایمان داشته و انقدر در مسیر خداوند حرکت کرده.. در مسیر تنها قدرته جهان.. یعنی در این دنیا هیچکسی قدرتی نداره جز خدا. قوانین دولت ها خود دولت ها خود حکومت ها پادشاهان رئیس جمهورها رهبر ها اطلاعاتی ها سپاهی ها ارتشی ها سی آی ای ها اف بی آی ها و تمام آنچه که به عنوان قدرت در این جهان میشناسیم.. هیچکدام در واقعیت قدرتی ندارند و همه‌ی قدرت از آنه خداوند هست و اوست که همه شرایط رو میتونه به گونه ای برای ما رقم بزنه که به نفع ما باشه در جهت پیشرفت ما باشه در جهت آزادی و نعمت و ثروت بیشتر ما باشه. او همه چیز رو مدیریت میکنه به اندازه ای که ما بهش ایمان داشته باشیم.. واقعا رسیدن به این درجه از باور که خداوند مالک جهانه قدرت جهان در دستشه و تسلیم امر او باید باشیم و بتونیم در مسیر اون حرکت کنیم و بهش باور و ایمان داشته باشیم چیزی هست که برای خودم و برای تمام دوستان عزیزم در این سایت و هر جای جهان میخوام. چون باعث میشه در عشق و خوشبختی و برکت و ثروت و نعمت هر چه بیشتر زندگی کنیم. جهانمون زیبا باشه. خدایا به خاطر این فصل بهارت که نشونه ای کوچک از بی انتها بودن قدرت و فضل و برکتت هست سپاسگزارم. بهشت شده همه جا بهشت.. شاید بهتره بگم بهشتی تر شده چون تمام فصل های تو زیباست.. هم زمستان زیباست هم تابستان زیباست و هم پاییز.. همه‌ی فصل‌ها بی نظیر هست بی نظیر.. خدایا سپاسگزارم بابت تمام نعمت هایی که به ما دادی. تا ابد ازت سپاسگزارم بابت این همه فضل و رحمت و برکتی که به ما انسان‌ها دادی.. خدایا جهانمون رو هر روز و هر روز پر از صلح و شادی و عشق و برکت و رحمت بی انتها خودت بکن.

عاشقتونم دوستان گلم.

سلام به دوستان عزیز

روز سوم روزشمار تحویل زندگی من

امروز در مورد حضرت ابراهیم و عید قربان صحبت شد، ابراهیم پدر انبیا بوده و در قرآن خداوند گفته ابراهیم دوست من هست، یعنی به مرتبه خلیل الله بودن رسیده. ای شخصیت انقدر ایمان داشته و انقدر توکل داشته که وقتی خداوند بهش الهام می‌کنه که باید برای رسیدن به هدفت فرزندت رو قربانی کنی و اون رو سر ببری میره و این کار رو انجام میده و این نشون میده که این انسان چقدر توکل و ایمان داشته و چقدر هم شجاع بوده که انقدر قاطعانه به الهاماتش عمل میکرده. یعنی ابراهیم کسی بوده که حرف نمیزده، ادا در نمی‌اورده و به معنای واقعی به الهاماتش عمل میکرده اون هم در مورد فرزندش که موقعی که شیرخواره بوده توی بیابان رهاش کرده بوده، وقتی من به این موضوع فکر میکنم میگم که این بچه و اون مادر بچه چطور می‌تونستن اصلا به ابراهیم این اجازه رو بدن که باهاشون حرف بزنه چه برسه به اینکه درخواست کنه میخوام سر بچه رو ببرم. شاید هر کس دیگه‌ای بود کلا از ابراهیم فاصله می‌گرفت و میگفت تو من رو تو کودکی تنها گذاشتی و مادرم رو و من بدون پدر بزرگ شدم و بهم فشار وارد کردی و این جور حرف‌ها. حالا ببینید ابراهیم تو چه مداری بوده که خودش رو سرزنش نمی‌کرده و خجالتم نمیکشیده و با ایمان رفته گفته میخوام سرت رو ببرم و قربانیت کنم در راه خداوند! نمیدونم من درست شرایط رو درک میکنم یا نه ولی اگر من جای اسماعیل بودم شاید رفتار بدی میکردم با ابراهیم. آرامش اسماعیل و اینکه میگه به امر پروردگارت رو اجرا کن هم برام خیلی جای فکر داره که اونم چه ایمانی داشته.

نکته دیگه این هست که بین تمام پیامبرانی که ما در طول تاریخ داشتیم ابراهیم رو خداوند به عنوان الگو نام برده و نه محمد رو نه مسیح رو نه بودا رو و نه هیچ پیامبر دیگه‌ای، این نشون میده که ابراهیم درست ترین مسیر رو طی کرده و اون هم عمل ایمان داشتن به خداوند و عمل کردن به الهاماتش بوده و سوالاتی که از خداوند میپرسیده که تو قرآن هست و حنیف بودن ابراهیم هست که قدرتی به بت‌ها و آدم‌ها نمیداده و رفته اونها رو شکسته، شجاعت عظیمی که داشته که اصلا به دیگران قدرت نمیداده و کار خودش رو میکرده.

درسی که از این فایل گرفتم این بود که ما ایمان نداریم. درگیر ترس‌هامون هستیم و می‌ترسیم که قدم برداریم.. می‌ترسیم که اگر لازمه شهرمون رو عوض کنیم شهرمون رو عوض کنیم، می‌ترسیم که وارد کاری بشیم که دوستش داریم، می‌ترسیم که اون چیزهایی که باید یادبگیریم.. اون مهارت‌هایی که باید کسب کنیم رو وقت بگذاریم و عشقمون رو دنبال کنیم و بریم یاد بگیریم و ایمان داشته باشیم که خداوند کمکمون میکنه که بتونیم یادش بگیریم، ایمان داشته باشیم که حمایت خداوند پشت سر ما هست، می‌ترسیم که حرکت کنیم و تسلیم خداوند نمیشیم که وعده موفقیت داده بلکه تسلیم نجواهای رگباری ذهن می‌شیم که جلوی حرکت کردن ما جلوی پیشرفت ما جلوی رسیدن به خواسته‌هامون رو میگیره. در یک کلام جلوی حرکت کردن ما رو میگیره در برابر تغییراتی که نتیجه‌اش بسیار مثبت هست در زندگی ما.

امیدوارم خداوند کمک کنه به همه‌ی ما که ایمان و شجاعت پیدا کنیم و کمکمون کنه که الهامات رو بشنویم و بهشون عمل کنیم و بهترین نتیجه‌ها رو بگیریم. خدایا شکرت. عاشقتونم.