«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

به نام الله مهربان

سلام به استاد و خانم شایسته و دوستان همراه

فصل اول روز سوم

اعتماد به رب پیام ابراهیم در عید قربان

بهترین حمایتی که ما از بچه هامون میتونیم بکنیم اینکه بچه هامون رو حمایت نکنیم.

چند نفر از ما حاظریم به خدا اعتماد کنیم ؟

ابراهیم بچه شیر خوارش رو وسط بیابون رها میکنه و به خدا اعتماد میکنه که خداوند نگهبان و حمایتگر هست.

ابراهیم کسی بود که وقتی احساس کرد که باید بره ماموریت،بچه اش؟رو تنها گذاشت چون باور داشت که خدا ازشون مراقبت میکنه.

فرق من با ابراهیم،در تسلیم بودن هست.

ابراهیم باور داره که خداوند حمایتش میکنه.

تسلیم بودن یعنی:

من رها میکنم خودم رو

من میسپارم خودم رو به خداوند

من ایمان دارم که خداوند حمایتم میکنه..کمکم میکنه..

ما هم میتونیم به درجه ابراهیم در تسلیم بودن برسیم.

تسلیم بودن و ایمان داشتن به این معناست که

من ایمان دارم که خداوند به من کمک میکنه.

من ایمان دارم که شرایط جوری پیش میره اتفاقات جوری پیش میره که من توی هرجا و هر شرایطی از من حمایت میشه.

مسائلم حل میشه…با اینکه نه ایده ای دارم نه درامدی دارم نه کسی رو میشناسم نه جایی رو بلدم..

ولی با این ایمان میرم توی دل ترسم..

من توکل میکنم به خدا و ایمان دارم که این کارم به خوبی و با موفقیت انجام میشه..

این همون ایمانی هست که باید در خودم ایجاد کنم.

اگر میخوام در زندگیم موفق بشم پیشرفت کنم.

ایمان داشتن و تسلیم بودن در مقابل خداوند یعنی

ایمان داشتن به اینکه من هدایت میشم ..من مورد حمایت قرار میگیرم..که خداوند بی نهایت دست داره که منو کمک میکنه..

من باید انقدر روی خودم و ایمانم و تسلیم بودنم کار کنم که بتونم توی هر شرایطی و هر موقعیتی این تسلیم بودن رو در خودم ببینم که من تسلیم پروردگار جهانیان هستم..

اینجوری که احساسم خوب باشه چون همیشه ایمان دارم که خداوند هست..خداوند داره منو حمایت میکنه..

استاد من اینجا این موضوع رو در خودم متوجه شدم که من چه مواقعی خودم رو تسلیم رب میکنم و چه مواقعی اصلا و سعی میکنم خودم فرمون رو بگیرم و پیش برم که البته به هیچ جای باصفایی هم نرسیدم اگر رسیدم با خستگی و رنج و اسیب بوده جوری که نتونستم توجهم رو به زیبایی های مسیر و زندگی بذارم..

یادمه توی سفر اصفهانم راننده اتوبوس منو توی بیابون رها کرد ینی یادش رفته بود که کسی پیاده شده منم همه وسایلم توی ماشین جا مونده بود..با اینکه دستم رو برای هر ماشینی بلند میکردم اصلا توجهی نمیکردن ..دقیقا بعد از اینکه خودم رو رها کردم چون دیدم تلاش من بدون اینکه از خدا طلب حمایت و کمکی کنم هیچ فایده ای نداشت..

همین کمه در قلبم گفتم خدا کمکم میکنه نمیدونم چجوری ولی من بی صاحب نیستم..و با این حرف ها ترس و نگرانی ام رفت و یک حس ارامش در خودم دیدم و نگاهم از مسیر و ماشین ها رفت روی صحرای اطرافم و چیزهایی که در اطرافم بود..

خدا شاهده یک دقیقه نگذشت که 405 خاکستری 30 متر جلوتر و کنار جاده توقف کرد نه برای من برای اینکه بچه شون یکدفعه دسشویی داشت..

صاحب ماشین فردی از تهران که با همسر و دخترش امده بودن مسافرت..

خود خانم تعریف میکرد و خود همسرش اینها کلام اونها هستند..

مرد گفت من در طول عمرم برای هیچ کسی توقف نکرده ام اونم برای امنیت بوده ..خانمه میگفت به همسرم گفتم بیا این اقا رو سوار کنیم ببینیم مشکلش چیه..

میگفتن نمیدونیم واقعا ولی هیچ حس ترس و نگرانی نداشتیم که بهت کمک کنیم..

حتی توقفشون هم یکدفعه بود..

همین که داستان رو براشون توضیح دادم خانومه امد عقب نشست پیش دختر 5 ساله اش حدودا..دختر زیبا و بازیگوشی داشتن که مدام توی ماشین بازی میکرد..منم جلو نشستم ..بدون هیچ گونه کارت شناسایی یا تلفنی..راننده ازمن پرسید شماره ای چیزی از راننده یا پایانه داری؟ نگاه کردم دیدم هیچ مشخصاتی ندارم فقط رنگ اتوبوس و محل و ساعت حرکت رو میدونستم..راننده با موبایل خودش توی نت گشت و شماره تلفن پایانه رو پیدا کرد و تماس گرفت و شماره راننده رو داد ..چون راننده اتوبوس خانم بود و رنگ ماشین هم مشخص خیلی راحت پیدا شد..

تماس گرفتم و گفت که فلان جا همو ببینیم تقریبا چهل کیلومتری فاصله افتاده بود..راننده هم منو تا دم اتوبوس رسوند.ومنم ازشون تشکر کردم و هرچقدر اصرار کردم که پول بگیرن نگرفتن.

جالبترش این بود همین که وارد اتوبوس شدم دیدم مسافرا گریه میکردن..برای اینکه من جا مونده بودم و همه یادشون بوده که من توی اتوبوس بودم ولی متوجه نشدن که پیاده شدم..بعد از تماس من با راننده و فهمیدن مسافرا ،تازه متوجه میشن..

اینو توی شرایط سخت با خودم مرور میکنم که خدا چجوری کمک میکنه همین لحظه که من وا میدم و خودم رو رها میکنم در آغوشش..و چجور حساب شده همه چیز رو اناده کرد برای من..برای بنده اش که کارش انجام بشه که توی منطقه غریب اذیت نشه ..

ولی متاسفانه من فقط توی شرایط سخت که دیگه گیر افتادم تازه یادم میاد به خدا توکل کنم ولی توی روز مره اصلا..خودم سعی میکنم کارهارو پیش ببرم و نهایتا هم نتیجه ای برام نداشته..

حالا میخوام سعی کنم با مرور بیشتر این خاطرات و معجزات،توی مسایل روزمره هم توکل کنو و خدارو بیاد بیارم و خودم رو در اغوشش رهاتر کنم…

و اینو متوجه شدم که فرق من با زندگی و روش ابراهیم این هست که ابراهیم توی همه چیز به خدا اعتماد میکنه و اجازه میده خدا ببردش و خودش رو تسلیم خدا میکنه برای همینه که این نتایج رو گرفته ولی من نه..

_

نشانه ی تسلیم بودن احساس خوبه..

نشانه ی ایمان احساس خوبه..

وقتی که من تسلیم باشم وقتی که من ایمان داشته باشم..وقتی که میدونم خداوند خیر منو میخواد..وقتیکه میدونم خداوند من رو به مسیرهای درست هدایت میکنه..

بدونم که خداوند من رو تنها نمیذاره،من حالم خوبه..من حالم خوبه..من حالم خوبه..

من احساس خوبی دارم..من پشتم گرمه..پیش میرم..من ناامید نمیشم..من خسته نمیشم..

ترس ها منو در بر نمیگیره..

شجاع میشم..حرکت میکنم..میگم من حرکت میکنم خداوند به من برکت میده…

من ایمان دارم که کمکم میکنه..

من تسلیم امر پرودگارم..

اگر یک اتفاق بدی برام بیوفته،نمیرم خودکشی کنم نمیرم افسردگی بگیرم..نمیرم یگوشه ای گریه کنم..

چون با خودم میگم حتما این اتفاق برام خوب هست..

من تسلیم خداوندم..

و این اتفاقات جزئی از طبیعت جهانه همیشه..

که کسی رو از دست بدهم..

و تسلیم هستم نسبت به اتفاقاتی که برام بوجود میاد..

استاد این عبارت هایی که فرمودین با هرکدومش حال ابراهیم رو تصور میکردم که چطور و با چه ایمانی تونسته چاقو بزاره گلوی پسرش..چطور تونسته با قلب مطمئن بچه ش و همسرش رو وسط بیابون رها کنه..

با چه ایمانی تونسته بت شکنی کنه..

با چه شوق و ایمانی دنبال حقیقت خداوندی بوده..

استاد منم باید یاد بگیرم قلبم رو ذهنم رو هوش و حواسم رو با این عبارت های طلایی که درونش قدرت و شجاعت و ارامش و اطمینان هست توی اتفاقت زندگیم استفاده کنم..

حتی استاد دیدن زندگی شما هم خودش نشانه ایمانه

به همین مسیر ابراهیمی..که خدا شمارو هدایت کرده و میکنه..همین نوری هست برای گذشته و حال و اینده ی من که بتونم باهاش مسیرم رو ببینم و حرکت کنم..

ازتون سپاسگزارم..

منم باید ببینم تا چه حد میتونم ایمان و تسلیم بودنم رو به خدا بیشتر کنم..

چون ادم هایی هستن که این کارو کردن..

از خدا حمایت و هدایت میخوام برای این مسیر..

استاد شما میگی اگر یک ادمی تونسته یکاری انجام بده من هم میتونم انجامش بدم..

اگر ابراهیم تونسته به اون مقام برسه و تسلیم باشه ما هم میتونیم..

اگر ابراهیم و استاد تونسته انقدر روی خودش کار کنه ما هم میتونیم..

از خدا میخوام که

مارو هدایت کنه که مثل ابراهیم مثل استاد عمل کنیم که ترس هامون رو بریزیم و بریم توی دلش و حرکت کنیم..

و ایمان داشته باشیم که الله مارو هدایت میکنه..

هرکجا به خدا توکل کنم هرکجا ایمان داشته باشم و حرکت کنم خدامنو یاری میکنه که کارم انجام بشه..به بهترین شیوه به بهترین روش ..

با دست هایی که هیچ وقت فکرشو نمیکنمو هیچ ایده ای براش ندارم،به من کمک میکنه..

من از اینکه خودم رو تسلیم خدا بدونم هم خوشحالم هم راضیم..

از اینکه به خدا اعتماد کنم توی همه مسائل و شرایط..

چون هرکجا اینجور عمل کردم فکر کردم،نتیجه گرفتم..

اگر در زندگیم با ایمان و توکل به خدا پیش برم،زندگیم خیلی قشنگ میشه..زندگیم خیلی آرومه..زندگیم بی دغدغه و بی نگرانی و ترسه..

زندگیم پر از نعمت پر از سلامتی پر از خوشبختی پر از زیبایی میشه..

میشه..

باید روی باورهامون کار کنیم..

فهمیدن روحیه ابراهیم و استاد،مسیر زندگیش،درک ذهنتیت و رفتار و عملش،نگاهش به جهان،و نگاهی که به خداوند داره و خدا به اونا..خیلی به من کمک میکنه تا بتونم راه و مسیر رو پیدا کنم..که چجوری عمل کنم تا منم نتایج اونهارو بگیرم تا خداوند از من راضی باشه..

ان شالله که همگی با صالحان محشور بشیم

الهی امین