«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام به همه همسفران🌱
روز سوم و فایل ایمان حضرت ابراهیم….واقعا چی باید بگم در مورد اینکه اون خدایی که حضرت ابراهیم دید و شناخت…واقعا دمش گرم که حتی تو قرآنم اسوه هست ولی خدا که دو دستی اون ایمان رو نذاشت تو دستش.قطعا خودش به دست آورد.همیشه تو دوران مدرسه میشنیدم که پیامبران انتخاب شده خدا هستند یعنی انگار آسمون باز شده فقط تعدادی برگزیده و گلچین از طرف خدا اومده زمین تا راهو نشون ما بدن و خدافظ😅حتی فکر میکردم پیامبرها اصلا انسان نبودن فرشته ای یا موجودی غیر انسان بودن😂😂😂خدایا شکرت فقط خدایا شکرت🤦🏻♀️😂
بله حضرت ابراهیم هم مثل ما انتخاب کرد پا به این جهان مادی بذاره و مثل ما از دل ناخواسته هاش به خواسته هاش برسه.اون خیلی خیلی خوب قوانین رو درک کرد که واقعا دمش گرم.تو اون زمان نه اینترنتی بود نه تلفنی نه لایوی نه هواپیمایی نه ماشینی هیچی واقعا هیچی نبود که مثلا آدم میمیشنید یه کسی هست فلان جا که میتونه راهنماییت کنه بری پیش اون ازش سوال بپرسی تا آخر عمرت باید مثلا از ایران تا آمریکا رو پیاده با شتر راه میرفتی!!!! تصورش هم سخته اما حضرت ابراهیم خودش خودش رو شناخت خودش خودشو هدایت کرد.واقعا تو ذهن من چی ساخته شده بود…
من هنوز خیلی راه دارم خیلی باید رو خودم رو افکارم رو ذهنم رو باورهام کار کنم.واقعا فرکانس حضرت ابراهیم رو درک کردن سخته برام اما خداروشکر که حداقل از اون افکار پوچ بیرون اومدم و هرروز و هرروز حتی شده یه قدم کوچک در راه بهتر شدنم برمیدارم.این برام خیلی ارزشمنده خیلی از خودم ممنونم تشکر میکنم که حاضر شدم جور دیگه ای فکر کنم اصلا به خودم اجازه فکر کردن بدم.درسته یه جاهایی غر میزنم میگم پس کو چی شد اما همین اینکه میدونم راه چیه چاه چیه کلی واسم ارزشمنده.درسته هنوز اول راهم اما تو شرایط ناخواسته نسبت به قبل خیلی بهتر عمل میکنم نه که دیگه خیلی خوب هاا نه یکم بهتر اما همین یکم بهتره واقعا یک دنیا برام ارزش داره و اینکه نشونه های توجه و احساس خوب خودم رو میبینم.واقعا فقط ما خالق زندگی خودمون هستیم🙏🏻🌱
خدا هدایتگر هممون باشه🥰😍😘🌱