«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














بنام خداوند بخشنده و مهربان
سلام استاد ودوستان گلم
روزشمار تحول زندگی من
روز سوم
در مورد ایمان ابراهیمی به خداوند که فکر می کنم ،می بینم چقدر قوی بوده ،تااین حد که هر الهام رو بدون ترس و بدون فکر کردن اجرا کرده.
چقدر انسان باید قوی باشه وتوکل واعتمادش برب ،بی نهایت باشه که فرزندشو که اونم بعد سالها خداوند بهش داده ،قربانی کنه.
من واقعا تو این لحظه حتی نمی تونم به بچه هام یه کشیده بزنم ،چه برسه به قربانی کردن.
با خودم فکر می کردم که نمی دونم چند قرن از این واقعه گذشته ،اما هنوزم عیده وروز مهم وبزرگیه.
واین اعتبار وعزت نزد خداوند ،بخاطر تقوی وکنترل نفس و ایمان فراتر از حد تصورات من ،بخداونده
وباتقوا تر ها نزد خداوند عزیزترن
خیلی این فایل درس داره که فکر کنیم که چطوری انسان می تونه به نهایت یقین و ایمان واعتماد به خدا برسه؟
وقتی بپذیریم خداوند نمی خواهد من اذیت شوم
هر اتفاق بظاهر بدی به نفع ماست
به ترس های ذهنی اهمیت ندهیم وپیرو نفس و شیطان نشویم و به خدا اعتماد کنیم.
به خودم که نگاه می کنم کل عمرم پیرو ترس و شیطان بودم.
این فایل روز سوم یه نکته ی و درس بسیار مهم برام داره:
که هرگاه قدم برنداشتم وترسیدم ،من مشرکم
چون سالهاس می خوام رانندگی کنم وکارمو شروع کنم ومی ترسیدم
والان با امدن این اگاهی ،که ترس یعنی شرک ،حجت برمن تمام شد که اگه حرکت نکنی ،مشرکی ونترس وبخدا وایده ها و الهاماتش اعتماد کن.
چون ایمانی که عمل نیاورد حرف مفته.
اون انگیزه ای که برای اقدام لاز م داشتم ،با دیدن این فایل ،دریافت کردم
چون تالان حرکت وشروع نکردنو مساوی شرک نمی دانستم.
خداوند انشالا منو هدایت کنه که بتوانم تسلیم مطلق و بی چون وچراش باشم
.اگر در این مسیر هدایت قرار گرفتم ،قطعا امادگی ادامه دادنشو دارم و روی هدایت الهی ،حساب می کنم ،نه خودم
الهی شکرت
استاد ممنونم
سلام دوست عزیز
تمام پیامبر انی که اسم بردید ومریم یک روزه به این جایگاه نرسیدن
منبع اطلاعات شما ،فیلم های این پیامبرانه
اما فیلم ها که حقیقت نیستن
باید قرانو بخونین تا بفهمید پیامبران هم طول کشیده تا به این جایگاه برسن
موسی سالها سرگردان در بیابان بود
ادم کشت
وزمانی خدا را یافت که گفت:«««من به هر خیری که از خدا بع من برسد،فقیرم »»»
مریم سال ها در محراب با خدا سخن می گفت و مراقبه می کرد
ابراهیم هم سال ها خودشناسی و در حقیقت خدا شناسی کرد.
همه ی ما به یه اندازه به منبع وصلیم
اگر دنبال حقیقت هستین
اولا درونتو ن رو از شرک و باورهای غلط پاک کنین
وبعد اطلاعات درست رو فقط از قران بفهمین
نه صرفا گوگل
چون شما به شنیده هاتون اکتفا کردین واین همون باور های مذهبی غلط و محدود کننده هستن
در دنیای مادی هیچ بشری معصوم از خطا وگناه نبوده ونیست
حتی پیامبران
اون ها هم تکامل خود رو طی کردن
تا به ایمان ویقین رسیدن
من توی کلام شما ،ابن باور مذهبی رو می بینم که :«««پیامبران معصوم از خطا واشتباه بوده اند »»
وه این باور بشدت غلطه
اونها هم کم کم خدا رو در وجود خویش پیدا کردن
و مریم هم مدت ها عبادت کرد تا به تقوا وکنترل نفس رسید
وذهن که کنترل شد ،خداوند تمام کار ها رو انجام میده و انسان به ارامش میرسد
ایمان نتیجه ی تکرار ه
یک روزه به دست نمیاد
با طی کردن تکامل به دست میاد
ود قران گفته شده :که کنترل نفس جهاد اکبره وسخته مگر برای خاشعان
بی شک از لحاظ ذهنی کنترل نفس برای ائمه و پیامبران هم سخت بوده در ابتدا ،اما انچه انها رو به این مقام رسانده ،تلاش خودشون برای کنترل نفس بوده
نه توجه ویژه ی خدا به انها ،بدون ایجاد احساس لیاقت در خودشون
ما هم می توانیم به همان جایگاهی که انها رسیدن ،برسیم
اما باید اول خدارو اجابت کنیم و از تمام شرک ها وترس ها و دیدگاه های غیر توحیدی ومذهبی پاک شویم
انوقت زندگی ما هم بهشت ودرونمان پر از نور الهی وارامش می شود
امیدوارم بتوانیم در این مسیر ثابت قدم بمانیم
سلام دوست عزیز
خوش حالم که کامنتم به شما کمک کرده
کافیه من وشما فقط تو مسیر بمونیم و درابتدا درک بعضی مسائل سخته ،اما به مرور اگاهی ها رو دریافت می کنیم
منم مثل شما عجولم
باید به اون اندازه ای که درک می کنیم و پیشرفت می کنیم ،شاد باشیم و کمال گرایی را کنار بگذاریم
چون کار کردن روی خودمون وباورهامون ،یه کاره که باید کل عمرمون ادامه پیدا کنه وبه اندازه ای که باور جدید بسازیم ،نعمت دریافت می کنیم.
ونباید قدم اول خودمونو با قدم هزارم افراد دیگه مقایسه کنیم.
به مرور جواب تمام سوالات ما داده خواهد شد
فقط توی مسیر بمانید وادامه دهید.
انشالا موفق باشین