«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
به نام خالقی که مرا خالق زندگی خود آفرید
روز شمار سوم
تکرار دوباره با آگاهی بیشتر
سلام خدمت تمام دوستان عزیزم استاد جانم
چه گفتی استاد اعتماد به رب
اعتماد به رب یعنی اعتماد به اصل منبع انرژی
یعنی یه عمر اشتباه زندگی میکردیم و فکر میکردیم باید هوای بقیه را داشته باشیم که روزی هامون را داشته باشند
حقی که حضرت محمد عزیز درست گفت شرک در دل مؤمن ماند راه رفت مورچه سیاه روی سنگ سیاه در دل تاریکی شبه
و هر لحظه باید هواسمون باشه که درگیر شرک نشیم
توی اول صحبت هاتون گفتید فکر میکنید کیه که حاضر باشه بچه اش را وسط بیابون بزاره و بره؟
الان این سوال را از هرکسی بپرسیم میگه بابا اونا فرققققفققق داشتند با ما بلاخره که الکلی پیامبر نشدند….
ولی به خودم گفتم بلخ به قول استاد ما فقط میوه های درخت را میبینیم و حواسمون به ریشه ها نیست
اون موقع که این ها با چیز های کوچیک ایمانشون را نشون میدادند ریشه هاشون داشته ساخته میشد و اون. موقع است که بی پیدا میکند با وسعت کهکشان که پراز ایمان واقعی به رب هست
وقتی یادم که استاد تو روز شمار دوم آیه های قرآن را معنی میمنی که موسوی قتل کرد ولی شد موسی بهم خاطر نشان میشه که آره میشه تغییر کرد و به خودم میخندم و میگم تو با این سنت نمیدونستی موسی قتل کرده و بعد حتی پیامبر شده و در جواب به خودم میگه بعله حتی درک قسمت اول ماجرای موسی چیزی بوده ما من این چندسال در ندارش نبودم و نیاز بود ذهنم آگاه تر بشه
الحمدلله
و حالا من اومدم که خوب زندگی کنم و دنیا را جایی بهتر برای زندگی کنم
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام الله پروردگار ابراهیم و من🥰
بله پروردگار منو و ابراهیم
دقیقا درست میگید استاد ما باید کاری کنیم انقدر تسلیم خدا باشیم انقدر توحیدی باشیم که جز اورا کمک رسان نخوانیم
من که خودم یه خراش به دست بچم میخوره از دیدن خون غش میکنم چطور میتونه تسلیم باشم
راهش اینه بدونم خدای ابرهیم همون خدای منه و خدا قدرت بی نهایته
پس میخوام که به معنای واقعی بتونم توحیدی زندگی کنم و متوجه نجوای شیطان از حق بشوم
و حتما آشنایی هرچه بیشتر با حضرت ابراهیم این قدرت در من بیشتر میکند
من راه گمکرده ای هستم که چند وقتیست به هر سو کشیده میشود و انگار خود را گم کرده است من اینجام و هدایت شما به سمت فایل های روز شمار تحول من
و ردپایی از خود به جا میزارم تا یاد باشم چه بودم و چه زندگیه توحیدی منتظر من است
مرسی استاد
مرسی مریم جان🥰