«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
سلام خدمت استاد و دوستانی که کامنت رو میخونند
حضرت ابراهیم وقتی بت هارو میشکونه بت بزرگتر رو سالم نگه میداره وقتی میان ازش میپرسن ک تو شکستی میگفت ن اون بت بزرگه شکونده برید از اون بپرسین
به قول استاد منطق کارش رو ببینیم اونا که میدیدند که اون بت بزرگه که قدرت نداره
اگر خدا میخاست با همین میتوانستند شک کنند به تمام اعتقاداتی که از گذشته بهشون رسیده بوده و فکر کنند که ابراهیم چی میخاد بگه
واقعا چه ایمانی داشته که هیچ کس نتونست ی خط روش بندازه چه باورهایی
فکر کن الان مثلا بخای بر ضد حکومت کشورت قیام کنی چی میشه؟اصلا جرات فکر کردن بهش رو ندارم که بخام این کارو انجام بدم چون شرک دارم و میترسم و میدونم که فرداش تو گونی میرم
این مثال بود نه این که این کار درست باشه ابراهیم به دستور خدا این کارو کرد چون خداونددمیخاست عده ای بنابر درخواستشان راه رو پیدا کنند عده ای که جرات شک کردن به اعتقادات اجدادشان رو داشتند که ابراهیم در این راه شجاعت به خرج داد و شد پیشوا و امام جامعه
واقعا که حای تحسین داره بارها و بارها که همیچن باورهای توحیدی داشته واقعا در مغز من نمی گنجه اعتراف میکنم که خیلی بزرگ بوده
استاد بی نهایت ازت سپاسگزارم که به شایسته همچین معلوماتی شدی و خداوند اصل رو بهت یاد داد و چیزهایی رو میگی که یک عمر اونهایی که در راه دین کلی ادعا دارند از این ها بلد نیستند
و تحسین میکنم خودمو که بالاخره تونستم به عقایدم شک کنم و خداوند این راه عباسمنش رو جلو راهم بگذارد تا بتونم اصل رو پیدا کنم و ازش میخام تا دیوار های سیمانی باورهای شرک آمیزم رو از بین ببرم و هر لحظه بهتر و بهتر بشم
خداجونم تو رو هم بی نهایت بار تحسین میکنم که همچین خلقی خلق کردی که بتونه به طور اختیاری تورو بندگی کنه نه از روی اجبار و توانایی خلق زندگیش رو به خودش سپردی
الله اکبر