«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

به نام خداوند بخشنده مهربان

سلام خدمت استاد فوق العاده ارزشمند و موُمن و بانوی بسیار دوست داشتنی عزیزم مریم جان

خدارو هزاران بار شکر برای حضورم در این محفل گرم و مملو از آگاهی

حضورم را در اینجا امشب جشن گرفتم و از

خوشحالی اشک شوق ریختم.

این اولین کامنتی هستش که من می‌نویسم.

هدایت شدم برای نوشتن کامنت در مورد تسلیم شدنی از جنس عشق

استاد عزیزم شما نمونه ی یک انسان رشد یافته اید که ایمان ابراهیم وارتون الگوی افرادیه که ظرفیت و آمادگی آموختن از طریق شما رو دارند. منم لایق هدایت شدم

تسلیم محض شدن در مقابل هدایت و نشانه های الله کار یاران خداست.

بارها در زندگی آزمایش شدم

گاهی تحت تاثیر ذهن و افکار سرگردانم با کوله باری از غم پشیمان میشدم

ولی باز به لطف الهی ️آغوش گرم خداوند برام باز می‌شد و هدایت می‌شدم.

اتفاقات جور واجور توی زندگیم از بیماری سرطان خودم گرفته تا غده ی روی قفسه سینه ی پسرم و جدایی از همسر و …

گاهی اونقدر بهم فشار می‌آورد که فکر میکردم دیگه توان ادامه ی زندگی رو ندارم.

اما هر بار جوری خدا دستمو می‌گرفت که اطرافیانم شگفت زده می‌شدن.

خدایا زبونم قاصره و الکنه در شکر گزاری تو عشقم

پسر عزیزم 14 سالشه و الان در دوران بلوغه.

قصه ی زنده موندنش مثل زندگی پر ماجرای من سر درازی داره که جای گفتنش نیست.

فقط همینو میگم که نوزادیش پزشک ها معجزه صداش میکردن.

امسال اتفاقات خوبی رو تجربه نکرد و میدونم به خاطر افکار نا مناسب خودشه

حتی مدرسه رو ترک کرد.

امروز با گوش دادن به این فایل با ارزش استاد

فهمیدم این نگرانی و ترس من به خاطر رفتارهای پسرم نشونه ی فاصله ی من از خداست.یعنی باور ندارم که خدا خودش هدایتش میکنه و من نباید دخالت کنم

عادت کرده بودم به خاطر به دست آوردن دل پسرم مدام دورش بگردم. می‌ترسیدم حرفی بزنم که موجب ناراحتیش بشه و وضع از اینی که هست بدتر بشه.

وقتی شما استاد جان گفتید بهترین کار در حق بچه هامون اینه که بسپاریم شون دست خدایی مقتدر، نگران نباشیم و ابراهیم وار به رب اعتماد کنیم.

پا رو ترسم گذاشتم و تصمیم گرفتم به جای نگران شدن روی ایمان ابراهیمی خودم کار کنم

همونجوری که شبی که میخواستم عمل جراحی مغز کنم. با باور به قدرت خدا از بیمارستان بیرون اومدم و خداوند منو شفا داد

همون جوری که جریان جدایی منو همسرم در یه هفته اتفاق افتاد و تازه بعد از اون ایشون فقط در فکر خدمت به منو بچه هاست و من به لطف خداوند نه تنها ضربه نخوردم بلکه کلی پیشرفت هم داشتم و هزاران بار دیگه ای که

به خدا اعتماد گردم و حل مشکلات رو به خودش سپردم و سعی کردم

آتیش مشکلات زندگیمو مثل حضرت ابراهیم عزیزم عشق خداوند، تبدیل به گلستان کنم.

پس باز هم دوباره با صحبت های شما استاد بسیار عزیزم به یاد میارم

که باید بگم

یارب این آتش که بر جان من است

سرد کن زان سان که کردی بر خلیل

نمیدونم قراره پسرم چکار کنه کم حرف و بسیار درون گراست.

با خودم میگم نباید روی ذهن خودم و کمک اطرافیان حساب کنم

چون میدونم خدای عزیزم همون طوری که توی قرآن میگه

فَمَنۡ ءَامَنَ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَیۡهِمۡ وَلَا هُمۡ یَحۡزَنُونَ 

کسانى که ایمان آورده و [خود را] اصلاح نمایند، نه بیمی بر آنهاست و نه اندوهگین مى‌شوند

چشم استاد جان آیات قرآن رو بارها میخونم

و به خودم یادآوری میکنم

که ایمان من مثل حضرت ابراهیم باید

از جنس عشق باشه

تسلیم محض رب العالمین میشم

و میدونم از راهی که من فکرشم نمیتونم بکنم مسائلم به بهترین نحو حل میشه

خدایا بابت این آرامش و لبخندم که مثل رنگین کمان همراه با شوق اشک همراه شده

بابت وجود استاد عباسمنش عزیزم هزاران بار شکر گزارم ️️

امیدوارم من و همه دوستانم در این خانواده ی گرم و صمیمی مثل استاد عبامنش عزیز ایمانی ابراهیم وار پیدا کنیم و آرامش و عشق خداوند رو در تمام لحظات زندگی حتی اتفاقات به ظاهر ناخوشایند زندگی احساس کنیم.